ester lief


We
verlaten ons
ouderlijk huis vandaag
de mydidag meestal niet
gedwongen, behalve dan als er
echt iets ernstig mis is, maar
omdat we er zelfstandig op uit willen
trekken en zelf verantwoordelijk willen zijn voor ons
doen en laten?
Op den duur
zijn we niet meer tevreden
met onze rol als 'kleine' kinderen
en het luisteren naar ouders:
we willen niet meer 'kinderen van' zijn,
maar zelf op onze eigen benen leren staan met alles erop en eraan!
Als kind was ik al dol op de verhaaltjes over onder andere Broer Konijn.
Mijn lievelingsverhaal ging over Broer Konijn, de Vos en de Teerbaby.
De Vos wilde Broer Konijn een oude streek betaald zetten,
en dus maakte hij een baby van pek:
Broer Konijn, nieuwsgierig als hij was, liep regelrecht in de val die voor hem was opgezet,
en kwam vast te zitten toen hij die baby probeerde te pakken.
De Vos stond hartelijk lachend toe te kijken hoe Broer Konijn probeerde om zich nog los te wurmen,
en dreigde met zijn gevangene allerlei vreselijke dingen te doen ...
Broer Konijn echter was slimmer dan de Vos zich realiseerde.
Bij elk dreigement antwoordde hij met:
"Het kan me niet schelen wat je met me doet, zolang je me maar niet in die doornstruik gooit!"
Uiteraard wilde de Vos Broer Konijn zoveel mogelijk pijn doen,
dus besloot hij hem juist in de doornstruik te gooien:
met behulp van de 'psychologie van de omkering' kreeg Broer Konijn nu eindelijk precies
wat hij eigenlijk wilde hebben?
Die doornstruik was wel niet wat je noemt echt aangenaam,
maar Broer Konijn kon er wel wat van de teer mee wegschrapen en daardoor uiteindelijk zijn vrijheid
weer herwinnen!
Nu heb ik zo het vermoeden
dat "G D" [indien aanwezig in die mate dat wij dat begrip zijn gaan gebruiken]
minstens even slim was als Broer Konijn maar niet zo slim als de Vos,
en evenmin afkerig was van de 'psychologie van de omkering' ...
Toen 'hij/zij/het/m/v/k' als "YaHWeH/Elohiem"
dan ook in het Paradijs van de Hof van Eden tegen Adam,
die man getrokken uit en besmeerd met Rode Rivierklei en Ewa zijn Schone Metgezellin,
zei dat ze vooral geen vruchten mochten plukken en eten van de Boom der Kennis,
geplaatst in het Midden van de Hof,
WIST hij dus ook al dat die 'verboden vruchten' de eerste waren waarvan ze zouden willen proeven!
Adamo & Ewaleh waren niet louter vreselijk ondeugende, ongehoorzame, lastige en eigenwijze kinderen:
ze waren immers helemaal, van top tot teen, geschapen naar g ds beeld en gelijkenis?
En ze hadden dus OOK hetzelfde Verlangen als g d naar Bewustzijn en Creativiteit ...
Zolang ze maar in hun paradijsje bleven middenin de valleien van het eeuwig groene oerwoud
aan de voet van de indrukwekkende hoge bergen,
konden ze dus de volgende stap in hun ontwikkeling niet zetten net als wij!
G d liet ze dus maar een beetje in de val lopen:
hij WIST dat Adamo & Ewaleh zich niet BUITEN hun veilige paradijsje zouden willen wagen,
TENZIJ hij hun een aanbod zou doen dat ze niet konden weigeren.
Hij hielp hen over hun aanvankelijke angsten geen, zodat ze uiteindelijk toch het risico durfden nemen!
DAT is wat het creatieve principe van ons vereist: net als onze naaste verwanten zijn we gaan leren om stokjes en steentjes te hanteren om lastig verkrijgbare snoep te bereiken en op te smikkelen?
We brullen, schreeuwen, krijsen, gillen, stampen, gooien, smijten en dreigen als ons dat zo uitkomt en we het weer eens niet kunnen laten om die trossen bananen in te pikken en om de meisjes de stuipen op het tedere lijf te jagen en we slobberen, slijmen en snikken als ons dat beter van pas komt bij het bereiken van "Het Doel": krijgen wat we hebben willen!
We moesten dus met vallen en opstaan, door schade en schande 'wijzer' {?} wordend [SLIMMER in ieder geval!] het aloude en oervertrouwde achter ons laten en het risico nemen [op leven en dood]
om op verkenning uit te gaan [stapje voor stapje]
in 'het onbekende'?

En
dat was
dus weer eens
de dappere onvermijdbare keuze
die wij ook als Adamo
& z'n Ewaleh gemaakt hebben [en
nog steeds blijven maken?]!
IEDER mydimens
krijgt op een bepaald moment in ons leven
diezelfde cruciale keuze voorgelegd ...
Het gaat tenslotte
[alweer en voor de zoveelste mydikeer]
om een uebervet bovennatuurlijk en mega~allegorisch mydiverhaal,
dat een zoveelste waarheid aan ons onthult die voor ons allen blijft gelden dwars door alle tijden
en plaatsen en omstandigheden heen ...
"HET" was dus GEEN 'goddelijke bovennatuurlijk vergissing' dat uitgerekend DIE Boom der Kennis in het MIDDEN van "De Hof" van Het Paradijs terechtkwam met DIE "Slang"?
Het was een 'goddelijke ingeving'!
HOE kun je een totaal afhankelijk, lief en gehoorzaam klein kind ertoe brengen om UIT huis te gaan,
als daar een lekker warm bedje klaarstaat en dagelijks [minstens] drie heerlijke maaltijden gratis voor niks geserveerd worden?
Adamootje & Ewalehtje
zouden nooit weloverwogen uit zichzelf besloten hebben
om al die heerlijke en zeer verrukkelijke speelse gemakken en voordelen van hun paradijsje
achter zich te laten: ze waren wel goed [meestal] maar nog niet helemaal gek en van god verlaten ~ daarbuiten was het immers duister en koud, gevaarlijk en bloedheet,
onbekend bedreigend land vol onbekende vreselijke
monsters en duivels?
DAT besluit
moesten ze dus wel onbewust nemen,
daartoe aangezet door een praktisch onweerstaanbaar verlangen dat ze nog niet echt begrepen of waarvan ze de consequenties konden overzien!
Natuurlijk zou alles wat daarna kwam
hun inzicht geven in de keuze
die ze gemaakt
hadden ...

ZODRA
ze {WIJ
OOK IN MYDI!}
van de verboden vruchten
hebben geplukt, geproefd en gegeten,
begonnen Adam & Ewa {aka 'you & me'} aan hun spirituele ontwikkelingsweg
[zonder weerga en zonder einde?] die hen 'van zonde naar verzoening'
zou kunnen voeren via & van onwetenheid naar kennis,
en van ontkenning naar verantwoordelijkheidsbesef,
van kinderlijke naieviteit
tot mogelijke
wijsheid.
engel
26 feb 2007 - bewerkt op 05 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende