emotionele & politieke mydi-identiteit


*


Ik
moet
eerlijk toegeven
voor mij
maakt het allemaal
eigenlijk
heel weinig
meer
uit:
leven,
lezen, schrijven,
eten, drinken, wassen, plassen en
wat dan
ook ...


Allemaal
EEN pot nat:
'het' moet op z'n tijd gebeuren,
dus gebeurt het ook
op een eigen onnavolgbare
wijze?


Ik
weet
niet beter
dan dat ik zo al
meer dan
zestig jaar [600/6000/60.000]
bezig ben:
eenmaal
geboren
gebeurt er
van alles
met je lichaam,
geest &
omgeving,
je leert lezen
& schrijven,
eten & drinken,
wassen & plassen en
dan volgt
'de rest'
bijna
vanzelf!


Je
neemt
deel
aan je
omgeving
van binnenuit
en vice
versa:
je bent
een
kind van je tijd,
van jouw
omstandigheden
en innerlijke
'balans'.

Je
moet
naar school,
dus leer je.


Je
moet
werken,
dus werk je ...


En
voordat je
'het'
weet
is
'het'
voorbij?


Zijn we
een soort van
'goden'
[whatever they
may be?]
of
duiveltjes
met of zonder
doosjes
&
wormvormige
aanhangsels?


Lieve
beschermengelen
of
'boze
geesten'?


Wie
'het' weet
mag
'het'
zeggen!


Ik
heb 'het'
allemaal al
gedaan
en heb het gevoel
dat ik
statistisch gezien
allang
dood had moeten
zijn,
maar door
het
'toeval'
of
'predestinatie'
ben ik nog steeds
hier
en probeer er maar
'het beste'
van te
maken?

I hope!


Wat
betekent een
individu
voor dictatuur
en/of
democratie?


Een
speelbal van
'het lot'
&
keuzemogelijkheden ...


Literatuur
&
[in]tolerantie?


Gaat er
van
mydigeschriften
ook
een kracht uit
die verdraagzaamheid
kan maken
&
breken?


Misschien
terreur weren of
genereren?


"HET"
zet je aan
het denken,
en al
denkende/voelende
DOE je
van alles
en nog wat
tussen
geboorte en
sterven ...


Prangende
vragen,
zegt men,
na nine/eleven
2001 ...
waarna
tolerantie
vaak
als DE
beschaafde tegenpool
werd gezien
van
"TERROR"?


[ON]
Verdraagzaamheid?


Con
centratiekampen
MET &
ZONDER
'prikkeldraad' ...


Korea.
Hongarije.
Vietnam.
Birma.
Tibet.
Albania.
Congo.

EN
ga ZO
maar
door?

ET
cetera ...

Sinds [+/-]
1968:
vrijheidsdrang?


Emigranten
wereldwijd groeiende
aanwezig!


Terreur
van nazi's,
kapitalisten EN
communisten/socialisten ...
Nationalisme & politiek
extremisme!


And
whatever happened
to the myth
of 'sympathieke
tolerantie'?


Tolerantie is
op het eerste gezicht
even positief
als begrippen
als vrijheid,
vrede en humanisme,
maar het
blijkt
het meest
relatieve ervan
te zijn?


De
doodstraf
die ayatollah Khomeiny
over Salman Rushdie
afriep,
was voor bijna
iedereen
die zich tot 'onze' cultuur
rekent
een daad
van niet te bevatten
fanatieke
intolerantie;
voor veel zogenaamde 'moslims'
daarentegen
was het een
voortreffelijke veroordeling
van een kwaad gericgr tegen
De Wet die zij
'erkenden' ...


Destructieve
tolerantie?


Vandaag
kan niemand meer
ontkennen
dat het tolereren
van Hitlers & Stalins
raciale en
nationalistische theorie
de weg vrijmaakte
voor het
hysterische geweld
dat daarop
volgde?


OOK
de literatuur
heeft haar eigen
steentjes
bijgedragen
en geworpen
aan, op, met en
naar maatschappelijke
ellende!


SOMS
door een zwart/wit beeld
van
'de werkelijkheid'
te scheppen
en allerhande tegenstellingen
te
voeden
& verder
te vergiftigen
die
tot genocide
hebben geleid,
maar
nog vaker
de idee
achter
dergelijke misdaden
tolereren:
de hele wereld
wordt nu
constant overgoten
met een
dikke vette saus
van Rambo's,
Supermen & ~Women,
Schwarzeneggers,
Ronald Reagans,
Tricky Nixons,
gekke Adolfjes &
krankzinnige Josephjes,
imperialistische Poetins &
Oily Bushes,
Atomic Chiracs &
Veelbelovende
Blairs,
Gladde
Pimmetjes &
Glibberige
Volkerts,
Provocerende
Theo's &
Mad
Mohammads?


De
Doos
van
Pandora!


Het
ergste
wat literatuur
kan doen,
is mensen met
het gevoel
opzadelen
dat er elders
een betere
wereld bestaat,
hier/hiermaals of
hier/namaals,
EEN of Ander
"Verborgen Paradijs"
in naam waarvan
je anderen
kunt uitroeien
als 'hoogste
doel' in
"dit leven" ...


Emoties
voor,
tijdens en na
de val
van
dictatuur?


De
mydimens
is gevangen
in een keten van
schuld en mede-
plichtigheid
aan misdaden
uit het verleden
EN aan
de z.g.

Vergelding
"ERVAN",
die weer allerlei nieuwe misdaden
genereert:



DEZE
'cirkel' moeten we
leren doorbreken door 'personages'
te scheppen in situaties
waarin
de keten van de schuld
verbrokkelt,
vervaagt,
en liefst helemaal
verdwijnt om
plaats te maken
voor 'iets
anders'.

sneakyblozenhuilen
~verliefdliefdesverdrietverliefd~
engel
06 sep 2005 - bewerkt op 23 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende