elk voordeel 'n nadeel & ieder gebrek 'n test.

Ons vermogen om mens te zijn & te worden is gelijk aan de manier waarop we de 'minsten' onder ons tegemoet treden & blijven behandelen: de kern van alle grote religies komt daar in feite op neer, niet pracht & praal, grootsheid & waanzin, maar eenvoud & mededogen in hoopvolle liefde ...

Hoe staat het in dat licht met onze behandeling en vooruitzichten sinds we dat ontdekt hebben: wat moeten we nu doen, als we bijvoorbeeld een zwakzinnig of anderszins gehandicapt kindje hebben? Deze vraag stelt ge niet zoomaar, neen, daaraan gaat een langdurige twijfel vooraf!

Immers wilt ge geen achterlijk kind hebben: uw kleine moest immers juist bijzonder flink, uitzonderlijk mooi en zeer verstandig zijn, en dan te vermoeden dat dit niet alleen maar nooit 't geval zal zijn, doch ook dat het kind bij den voortduur onzelfstandig zal wezen, is aanvankelijk 'n gedachte, waar ge niet aan wilt! Het is dan ook een telkens weer voorkomend verschijnsel, dat de ouders in hun kind steeds weer vooruitgang meenen te zien & alles in het voordeel uitleggen om maar alles te willen gelooven, behalve dan dat het kind werkelijk achter is? Het beste is nu dan ook om in elk geval van twijfel te gaan naar iemand die deskundig is in het beoordelen van menselijke stoornissen en gebreken. Ge doet er het verstandigst aan uw dokter te vragen naar wien gij nu in uw geval juist moet gaan.

Dikwijls zal hij dan een zenuwarts noemen, terwijl in den laatsten tijd in tal van plaatsen in ons land consultatiebureaux voor moeilijke kinderen worden opgericht, waarvan de leider, door groote ervaring op het gebied van de verzorging van deze kinderen, wel bij uitstek geschikt is om uw kindje te onderzoeken en u van advies te dienen. Het zal dan meestal wel met vrij groote zekerheid te zeggen zijn of we met echte achterlijkheid te doen hebben. En, als het dan zoo is? Dan moogt ge ten aanzien van 't kind niet werkeloos blijven. In de grond van de zaak komt zoo dus ook heel ons menselijk bestaan in een totaal ander licht te staan dan voorheen het geval was en alle bijbelse gelijkenissen komen in feite voort vanuit die bewogenheid voor het onvolmaakte, gebrekkige, zwakkere, aangetaste en ogenschijnlijk hopeloze van 'de mens': het meest kenmerkende aan Yesjoea 'de gezalfde' was (en is) zijn bewogenheid 'in g ds naam' voor al die verworpenen, uitgestotenen, hulpbehoevenden en troostlozen. Je kunt daar kort of lang over delibereren, hoog en laag springen (whatever): the proof of the pudding is in the eating, daden wegen zwaarder dan woorden en ons gedrag is de enige echte toetssteen voor ons korte leven op deze aarde. Vanzelfsprekend is van 'gelijke' waarde onze zorg voor schoon water, zuivere lucht, gezond voedsel, studie- & werkgelegenheid, maar de test van alles wat we hebben ontdekt en ontwikkeld blijft liggen in onze eigen handen en voeten die in staat zijn tot zowel zegen als vloek ...