elk verhaaltje als straaltje tegen een paaltje


*

De leer
die toegeschreven wordt
aan de boeddha Gautama
werd aanvankelijk mondeling doorgegeven.
In de eerste eeuwen na de dood van Sakyamoeni,
de wijze uit de stam der Sakya's,
werden er verscheidenen bijeenkomsten gehouden om de ware
en authentieke leerstellingen
vast te stellen.

Ongeveer
vijfhonderd jaar na zijn dood
was er voor het eerst sprake van een systematische
schriftelijke weergave van de leer en de regels,
de zogenaamde Pali-canon.

De hele boeddhistische doctrine
is gebaseerd op het feit dat het menselijk bestaan
lijden met zich meebrengt.
Het bestaan IS pijnlijk!
De omstandigheden geven vorm aan het individu,
maar tegelijkertijd zijn zij de BRON van het lijden?
Het individuele, zelfstandige leven impliceert afscheiding en beperking
en voedt daarmee de begeerte om die als bitter ervaren afscheiding
en beperking weer op te heffen.

DEZE begeerte veroorzaakt OOK weer lijden.
Want datgene wat begeerd wordt, is onbereikbaar
en dit levert frsutratie op ...

Bovendien is het tijdelijk,
veranderlijk en vergankelijk.
De vergankelijkheid van de begeerde objecten
leidt tot teleurstelling en verdriet.

Ook al HEB je al wat je hartje begeert,
eens zal je er weer afstand van moeten doen.
Door middel van het volgen van boeddha's pad,
KAN het individu de 'onwetendheid'
- die ten grondslag ligt
aan het voortdurend lijden -
verdrijven.

HIER klinkt er HOOP door in die leer.
Hoewel de mens leeft in een 'tranendal',
temidden van de vergankelijkheid van alle dingen en van zichzelf,
anitya, zoekt hij naar een manier van verlossing.
We zoeken naar 'iets' wat door die vergankelijkheid
HEEN schijnt: naar 'verlichting'.

Volgens boeddha
bestaat de werkelijkheid
uit het opeenvolgen en aaneenrijgen van minuscule momenten.
DEZE worden dharmas genoemd. {Niet te verwarren met DE Dharma, de ware leer!}
HIER neemt boeddha's systeem afstand van het traditionele Indiase denken
door een essentiele of ultieme werkelijkheid in alle dingen of verschijnselen
te ONTKENNEN.

DEZE
wereld der verschijnselen
is vooral een schijnwereld!
DAARNAAST weigerde de boeddha,
in tegenstelling tot de theorieen van de Oepanisjaden,
uit te gaan van het bestaan van zielen als metafysische, bovenmenselijke,
en onveranderlijke sustanties.

WEL
gaf hij toe
dat er sprake was van een "ZELF", zij het een veranderlijk zelf,
als het subject en de verantwoordelijke van praktisch en moreel handelen.
Het bestaan van atman, het hindoebegrip voor 'het ware zelf',
wordt door de boeddha
bevestigd noch
ontkend.

Het leven,
maar ook de mens,
moet gezien worden als een 'wordingsstroom', santana,
een constante opeenvolging van manifestaties
en het uitdoven daarvan.

Het concept van een stabiel
individueel ego is {DUS} een zinsbegoocheling?
De objecten waarmee de mens zich identificeert - zoals welvaart, familie,
maatschappelijke stutus, lijf en leden, de geest of het denken -
zijn NIET ons WARE zelf.

Er IS niets blijvends.

En als alleen het permanente en het onveranderlijke
de naam atman, 'zelf', mag dragen, DAN is er niets op aarde
wat die naam waardig is.

Volgens die leer
kan er geen individualiteit bestaan
ZONDER dat deze uit verschillende delen
is samengesteld.

DIT samenstellen
veronderstelt een wordingsproces
en OOK weer een
uiteenvallen.

DAARMEE
impliceert het wordingsproces
niet alleen maar veranderen maar tegelijkertijd ook verworden,
vergaan.

"HET"
is namelijk
altijd vergankelijk
en daarom
tijdelijk.

ELK
mydiverhaaltje
is DAAR als het ware
een 'levend'
bewijs
van.

@
25 jun 2006 - bewerkt op 25 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende