elitaire groupies & andere pestkoppen

*

"HOE
werden hogepriesters
gekozen?"


Het
priesterschap was erfelijk.
De joodse priesters
voerden hun afstamming
terug tot Aharon,
de broer van Mosje
[die van Wadi Mussa, Seir, Petra,
haSela haAdom & Elja],
die beschouwd werd
als de eerste
priester
[zie EX 28:
1] ...

Tijdens de Perzische
en de hellenistische perioden
waren de hogepriesters
die het land bestuurden,
leden [of vermeende leden]
van de familie van Tsadok,
de priester die Sjlomo tot koning zalfde
[1 KON 1:28-45] ...

De Hasmoneeen
waren erfelijke priesters,
maar zij behoorden niet tot
het geslacht van Tsadok.
Toen ze echter aan de macht kwamen
dankzij hun succecvolle opstand tegen de Seleuciden,
was het natuurlijke gevolg
dat de leider van de familie als hogepriester
werd erkend?

Toen Sjimon de Hasmoneeer
opgeklommen was tot hogepriester
[1 MAK 14:41-49],
werd de Tsadok-familie die daarvoor regeerde,
afgezet.

Het
bestuurssysteem
bleef echter hetzelfde:
de hogepriester
regeerde ...

Ruim 100 jaar later
werd Herodes tot koning aangesteld
na de opstand van Aristobulus II
en zijn zoon!

TOEN
veranderde
het systeem WEL,
want Herodes stamde NIET af
van een priesterlijk
geslacht ...

Zodra HIJ koning was,
eigende hij zich gewoon het recht toe
om de hogepriesters
te benoemen!

En toen Roma
Archelaus afzette en een prefect stuurde
om Judea te besturen,
stelde het aanvankelijk ook
de hogepriester aan?

NADIEN
verleende Rome soms
aan een familielid van Herodes het recht
om de hogepriester te benoemen,
maar soms werd dat recht weerhouden
door de prefect of de procurator van Palestina,
of door de legaat
van Syria.

Van 6 tot 66 n.Chr.
heeft men de hogepriesters altijd gekozen
uit EEN van de vier aristocratische
priesterfamilies ...

De hogepriesters
die hun functie via een politieke
benoeming hadden gekregen,
hadden MINDER prestige en gezag
dan de erfelijke hogepriesters
uit vroegere perioden [de afstammelingen
van Tsadok, gevolgd door de Hasmoneeen],
maar ze genoten TOCH enig aanzien
en hadden
in ieder geval VEEL
MACHT!

Gedurende zestig jaar
[van 6 tot 66 n.Chr.] hebben ZIJ
Yeroesjalayiem doorgaans
'met succes'
bestuurd?

IN
Yeroesjalayiem
was het dagelijks bestuur
in handen van joodse leiders,
zelfs toen Judea officieel 'rechtstreeks'
onder Romeins bestuur stond!
De magistraten waren joods
en volgden de joodse rechtsregels.
De scholen waren joods en de godsdienst
was joods,

DE
hogepriester en zijn raad
hadden dus heel wat zware
'verantwoordelijkheden'?

ZIJ
moesten bijvoorbeeld zorgen
dat de belasting werd betaald en
dat de gelden en de goederen
bij de juiste persoon
terechtkwamen ...

Yeroesjalayiem
wer bewaakt door 'tempelwachters'
die onder bevel stonden van
de hogepriester!

TIJDENS
de burgeroorlog
die samenging met de joodse opstand
[66-74 n.Chr.]
sneuvelden 8500 wachters
bij het verdedigen van Chanan {Ananus},
de voormalige hogepriester.

DIT geeft je
een idee van de grootte van de
beschikbare politiemacht?

We hebben
al vermeld dat de prefect
met EXTRA Romeinse troepen
naar Yeroesjalayiem kwam
tijdens de hoogfeesten
voor het geval dat er
problemen zouden
ontstaan.

DE Hogepriester
was een geschikt bestuurder
om drie redenen:
het was TRADITIE dat hij bestuurde,
de joden hadden eerbied voor zijn ambt
en de Romeinse prefect beschouwde HEM
als de officiele woordvoerder
van en naar de bevolking van
Yeroesjalayiem.

Over het traditionele karakter
van het priesterlij bestuur hebben we
al voldoende gesproken:
joods Palestina is van ca. 445 tot 37 v.Chr.
door hogepriesters
bestuurd ...

TIJDENS
de Romeinse periode
waren er enkele hogepriesters
aan wie het volk een HEKEL had!
Toen de opstand tegen Roma uitbrak in 66 n.Chr.
werd een voormalig hogepriester
door 'herrieschoppers' achtervolgd
en vermoord!

ANDERE hogepriesters
werden WEL gerespecteerd?
Het eerste revolutionaire bestuur,
dat verkozen werd bij publieke acclamatie,
werd geleid door twee voormalige
hogepriesters!

Het gewone volk
kon de goeden wel degelijk
van de slechten onderscheiden,
maar de eerbied voor het ambt zelf
was diep en echt,
of de man nu als persoon geliefd was
of niet?

Herodes
en na hem de Romeinen,
bepaalden WANNEER de hogepriester
zijn ambtsgewaden mocht dragen.
En DAT was ALLEEN bij speciale gelegenheden
het geval,
want ALS hij die ambtsgewaden droeg,
had hij "TEVEEL"
status ...

Gevallen
die te maken hadden
met zeggenschap over de ambtsgewaden
en de aanstelling van de hogepriester
die daarmee samenging,
werden MEER dan eens ter beslissing
voorgelegd
aan de Romeinse
keizer!

WIE DE
CONTROLE had
over 'de gewaden' en 'het ambt'
was ECHT belangrijk!

De man
die het bewind voerde,
fungeerde immers als 'middelaar',
niet alleen tussen ROME
en het 'volk' maar OOK
tussen "G D" & "Zijn
Volk"!

HIJ was degene
die op de Grote Verzoendag
ALLEEN binnenging in het
Heilige der Heiligen
en de 'zoenhandelingen' voltrok
[ook met de 'zondebok']
voor de zonden van het volk
van Israel!

Er zullen
best wel VEEL mensen geweest zijn
die NIET van DIT systeem hielden
en die NIET {!} geregeerd wilden worden
door een hogepriester maar liever
door iemand die rechtstreeks
verantwoording verschuldigd was
aan een raad?!

Ze KONDEN
meestal echter niet anders
dan 'meewerken' ...

De Romeinen
beschouwden de hogepriester
als DE verantwoordelijke ambtenaar
in Yeroesjalayiem:
mensen die 'iets' wilden bespreken
met ROME, deden dat VIA
de hogepriester!

ALS ROME 'iets'
aan de bevolking wenste
duidelijk te maken,
DAN riep de prefect de hogepriester
bij zich ...

ALS
'er iets' misliep,
DAN moest de hogepriester immers telkens
verantwoording
afleggen?

DE
hogepriester
in DIE tijd
van Yehosjoea
was Yosef Kajafas.
HIJ was erg succesvol:
hij bleef zeventien jaar in het ambt,
LANGER dan alle andere hogepriesters
ten tijde van het
Romeinse
gezag!

EN
gedurende
TIEN van die zeventien jaar
was Pontius Pilatus
prefect ...

DIE
TWEE
werkten
kennelijk
heel goed
samen?