Eerst nog wat eten zei Valiant Likkepot in Camelot


Go{e}d
& kwaad
zitten op dezelfde
opgetutte ere-
stoel!

Aanvankelijk
zaten we al samengeperst
voor de oerknal somewhere over the rainbow
die ook al was
& niet.

We
zullen moeten
geloven i/d onzekerheid
bij gebrek aan iets beters
& blijven spelen
met woorden
...

Dat is dan ook
m'n stellige overtuiging zolang religie opium is van 't volk
& 'n mes gebruikt kan worden
als 'n dolk?

Toch heb ik graag van doen met gelovigen.

Met mensen die voorlopig
nog 'n omvattende levensbeschouwing formuleren,
kun je beter praten dan met hen die 't platweg houden bij doodgewone
dagelijkse noden & pleziertjes.

Uiteindelijk
doet onze naam & vorm er ook niet zo bar veel toe:
't gaat om de inhoud!

De kern
van traditionele godsdiensten
en filosofietjes [ideologie & politiek]
is 'n streven naar zekerheid, zin, hope [dope]
en houvast in 'n onzekere wereld
vol van wisselvalligheden
& 'toeval'.

De kern
van onze relativistische religiekritiek is,
dat die onzekerheid, twijfel & durf
juist te waarderen is.

Inplaats
van uebersimplistische
en keiharde kunstmatige onderscheidingen
tussen 't goede & kwade, waar & onwaar, kunnen we maar beter
leren leven met het feit dat goed en kwaad in dezelfde
[hersen]kamers zitten & zo nu & dan wat stoelendansjes uitvoeren
onder luid borstgetrommel, getamtam
& maf gezang?

De kern
van ons bezwaar
tegen religie, filosofie, ideologie en populistisch politiek gepolariseer is
dat zij goed & kwaad tegenover elkaar verabsoluteren & er als vanouds 'n afgodendienst van maken
voor het gemak zogenaamd, maar ondertussen
de meest vreemde miskleunen maken
in de naam
van 'g d'
etc.

Relativisten
beseffen veel scherper
dat 'n al te ijverig [extreem fanatiek] streven
naar 'het goede' & de 'ideale staat' al snel tot het kwade zal leiden
en dat het kwade voor een deel nodig is om het goede te kunnen bewerkstelligen,
zoals bijvoorbeeld in het geval van z.g.
'onchristelijke' motieven als
eerzicht &
ambitie.

De zin
van de wereld
is te vinden in haar dubbelzinnigheid
en in de beleving van onze morele dilemma's.
In die zin mogen en kunnen we dus ook
het imperfectionisme
propageren: niet
EEN
enkele opvatting
van 't goede leven
is absoluut juist en elke opvatting
moet onderwerp zijn van 'n permanent
maatschappelijk
debat.

De
kunst is
nu niet zozeer
om mensen te doen beseffen
dat we allemaal verbonden zijn met elkaars lot
maar om te leren beseffen of elkaar ertoe verleiden
om te durven leven in die onzekerheid zonder
ons eigen lot helemaal
uit handen
te geven.

Dat
is dus
ook de kern
van al m'n
mydi~
entries!

blozen
engel
cool!
knipoog
11 dec 2008 - bewerkt op 11 dec 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende