eentwee indemaat anders wordt de mydijuffrouwkwaad
Het
allermooiste aan
mydi is dus
dat 't je [bijna]
alle kanten van 't menselijke{r}
bestaan kan laten zien, en 't belangrijkste
misverstand dat alom heerst over ons 'bewustzijn'
is de illusie dat 't echt de baas is in ons eigen brein
[laat staan in dat
van 'n ander]!
We
waren allemaal
ooit wel eens geneigd
om te denken dat ons bewustzijn aan de touwtjes trok:
het neemt immers de belangrijkste beslissingen [naar 't schijnt] &
stuurt voortdurend ons 'mydigedrag'? Het is nu eenmaal 'de kern' van ons psychologische mydisysteem.
Het is dus ook telkens weer heel erg verleidelijk om ons brein te vergelijken
met 'n soort van prive-bedrijfje,
waarbij ons bewustzijn
de rol speelt van
DE
Directeur oftewel Chief Executive
Officer
?!
Deze
myDiCEO neemt
de belangrijk{st}e beslissingen
& delegeert 'n aantal andere zaken naar 't midden~kader
of naar de werk~vloer?
Als je naar een deur kijkt, dan zie je niet meteen een echte deur.
Je ziet vormen [een rechthoek die iets groter is dan 'n volwassen mens] en kleuren
[bijvoorbeeld bruin] & pas na enige razendsnelle onbewuste processen
wordt dit alles allemaal echt geintregreerd in een totaal-
beeld waar je werkelijk ook
iets mee kunt:
een deur!
Maar
't integreren
van die eerste
'ruwe' vormen & kleuren
tot iets praktisch betekenisvols gebeurt wel
op de onbewuste psychologische
werkvloer.
ZO
zijn er
natuurlijk nog talloze
andere voorbeelden te bedenken.
Natuurlijk is 't van belang om adem te halen of om onze benen te laten ronddraaien tijdens het fietsen,
maar dit zijn zaken die 't bewustzijn delegeert
naar 't onbewuste.
"DAAR
hoeft de Baas
zich niet mee bezig te houden!",
is dan meestal de handige
redenering?
Maar
dit soort
van illusies is
even verleidelijk als fout:
want er
IS
geen
"Baas"
in onze hersenen.
Er is Niemand
die aan 'de touwtjes' trekt!
Er is geen instantie in ons brein
die van bovenaf de boel
controleert.
"The
trouble with
brains
[...]
is
that when
you look in them,
you discover that
there's nobody
home!"
En
HIER
hebben we dan ook
wel zo ongeveer de 'kern' te pakken
van ons bestaan
op aarde?
"HET"
is
NIET
zoals we
allemaal ooit wel
[eens] dachten de almachtige
opperkrachtige g d of ons eigen mini-male [al of
niet malende] hersenmolentje,
maar 'iets
anders'!
De
neiging blijft
bestaan tot 't
'blameren [of ophemelen] van g d of 'zelf' [da's mooi makkelijk!]?
Maar we nemen dan in dit soort van calculaties
meestal niet mee dat
't in feite
tragikomische illusies
zijn.
We
[willen wel
graag] denken dat
't bewustzijn alles aanstuurt &
dat ons 'eigen' gedrag begint met
bewust genomen beslissingen, oordelen &
onverwoestbare eigenheid, maar dit
is dus eigenlijk
helemaal niet
ZO.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende