Vooral voor simpeler zielen is g d natuurlijk 'n prachtig idee om alles te vereenvoudigen, net zoals 't geloof i/d duivel, samenzweringen, geheime genootschappen, 't noodlot, toeval of wat voor constructie dan ook: zo kun je geloven dat je toch nog enige grip hebt op 't wisselvallige bestaan a/d hand van jouw eigen bijgeloof? 't Heft de onzekerheid op van eigen verantwoordelijkheid door alles in handen te leggen van bovennatuurlijke machten & krachten, onzichtbare entiteiten, secret society's of iets dat buiten ons ligt
& waaraan we eigenlijk niets kunnen doen dan wat gefrutsel i/d marges [indien aanwezig]! Onvolwassenen
zijn dus best wel gebaat bij al dat afschuiven & uit handen geven van de eigen verantwoordelijkheid a/d zogenaamde 'hogere machten & krachten': zoiets geeft [valse] zekerheid & 'n kapstok om alles aan op te gaan hangen wat ooit maar 'n beetje los in 't rond zwierf & waartegen je kon opbotsen & je stoten?
Iets dergelijks kun je dus ook volop tegenkomen in onze voorgeschiedenis van de afgelopen 2000 jaar!
We zien bijvoorbeeld dat Noetus evenals de adoptianisten 'n alternatief bood voor de gedachte dat "PA",
de hemelse Vader & de hemelse Zoon beiden "G D" & dus 'twee goden' zouden zijn? Ook distancieerde hij zich van de Valentiniaanse gnostici die uitgingen van nog meer goddelijke machten. De oorspronkelijk joodse visie van 'g d als schepper' {mannelijk/vrouwelijk} van hemel & aarde gezien door de ogen van de mensen die zo'n idee gingen koesteren meer dan 3000/4000 jaar geleden was dus 'n flexibele hypothese
waar je uiteindelijk wel alle kanten mee opkon, maar dus van 'gedaante' & 'inhoud' nogal eens wisselde in
de loop van al die eeuwen her en der aan de grenzen van Afrika & de rest v/d wereld! Noetus erkende dat
Yehosjoea zich had bekendgemaakt als de "HEER". Hij maakte echter geen onderscheid tussen die HEER als "G ds Logos" enerzijds en "G d de Vader" anderzijds, maar identificeerde de HEER met G d de Vader!
Noetus werd om zijn opvattingen uit de kerk van Smyrna {de huidige kustplaats Izmir in zuidwest Turkye}
gezet {Pseudo-Hippolytus Tegen Noetus}, maar zijn ideeen werden door een van zijn leerlingen ook in Roma verspreid toen Zephyrinus daar bisschop was [199~217]! Onder invloed van zijn diaken Callistus
- volgens Hippolytus een intrigant - stond Zephyrinus niet afkerig tegenover deze visie. Nadat Zephirinus
was gestorven werd hij door Callistus opgevolgd. Ook als bisschop van Rome keerde hij zich aanvankelijk
tegen de voorstelling dat er 'twee {of meer} goden' waren. In zijn tijd trad in Rome ene Sabelius op: die
koesterde soortgelijke opvattingen als Noetus, maar schijnt die veel subtieler geformuleerd te hebben ...
Hij ging uit v/d Ene God, de Vader, die zich ook als Zoon en als Geest kon manifesteren. Callistus ging aanvankelijk met Sabellius mee, maar oordeelde later dat diens opvattingen toch niet acceptabel waren.
Toen zette hij hem uit de kerk!
[Zie ook o.a. Hippolytus Weerlegging van alle ketterijen; Epiphanes van Salamis Pararion & Sabellius in Logos!]! Het gaat dus om mensenlevens met menselijk visies door alle eeuwen heen: de mimiek, 't gebaar, verbale varianten van mogelijke stellingen & 'oplossingen'.
Daarbij kun je van alles tegenkomen. Ook de gekste dingen [& gewoonste zaken]! En bovenal gewetens-
volle verantwoordelijkheid van alle 'planten, dieren & mensen' [met of zonder 'g d', engelen & duiveltjes]!