Dus nog maar eventerug naar onze wortelmosselman?!



QQLEQ47:
VOOR AARON SAMUEL TAMARES,
de rabbi van ‘t kleine sjtetl Milejczyce,
zou de onenigheid z’n hele leven & geestelijk
ambt gaan overschaduwen. Gelegen aan de rand
van het oude Woud van Bialowieza, aan de Poolse kant
van de huidige grens tussen Belarus 🇧🇾 en Polen 🇵🇱, was zelfs
t kleine Milejczyce voor Tamares soms al te groot?! Vrijwel dagelijks,
zodra ‘t weer het toeliet, trok hij ‘t bòs in, alwaar hij
‘t grootste deel van z’n werken
schreef!?
Deze teksten
waren aanvankelijk
niet bedoeld om te worden gelezen?!
‘Telkens wanneer hij zich stoorde aan één
of andere onzedelijke gebeurtenis in de samenleving,’
schreef hij aan het einde van zijn leven in zijn - in de derde persoon
gestelde - autobiografie, ‘vluchtte hij naar het woud,
stortte hij zijn hart uit bij de onschuldige
bomen ~ en nam hij met hun hulp
de pen ter hand!’
Toen hij begon
te publiceren koos hij als pseudoniem
‘ÉÉN VAN DE GEVOELIGE RABBI’S’! Onder díe náám zou hij
in de hele Joodse wereld dan ook
bekend worden!
TAMARES
WERD IN 1869
geboren in de buurt van Malech,
dat tegenwoordig aan de BelaRussische zijde
van ‘t woud ligt, en trouwde aan de Poolse zijde
met de dochter van de rabbijn
van Milejczyce.
Zelfs
in z’n jonge jaren,
schreef hij, wàs híj àl
gevoelig geweest?!
Hij kwam
uit ‘n arme
maar voorname familie;
zijn ouders waren ‘ontwikkelde joden
die zich hadden gevestigd in een groot dorp
vol halfwilde gojiem’.
‘t Gedrag
van zijn ouders
‘was nauw verweven met ‘n strikte naleving van
de religieuze wetten’, & dit had ‘geen geringe invloed op zijn religieuze gevoelens; het maakte hem erg vroom en legde diep in hem dé kíem voor ‘n groot enthousiasme over de “JIDDISJKAIT”,
over de Joodse
LEVENSWIJZE.
Je zou
zelfs nu
nog kunnen zeggen,
als je dat zou willen, dat zó’n soort
van figuur wel iets wegheeft van ‘n myDiertje
in onze huidige tijden en plaatsen? We worden ergens,
wonder boven wonder, geboren, groeien op, maken van alles
en nog wat mee, en laten zo ook, net als “wij, hij, zij & wie of wat voor mensenkind” dan ook, typische sporen
achter van ons leven,
in ‘t zand
…?!

OK!
07 okt 2026 - bewerkt op 08 okt 2026 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende