drolling mydistones & gouden $eurokistkalveren ...


*

HOEWEL
de {H-man} Farao dat niet noemde,
wisten beiden dat de Hebreeuwse slaven
al het smerige zware werk deden,
tegen minimale
kosten.



"KOM
toch weer
in het paleis wonen
en geniet van het leven", drong hij aan.
"Maak je maar geen zorgen over het incident op de bouwplaats.
Zoals mijn vader mij heeft beloofd,
ben ik nu Egypte ~
de morgenster en
de avondster.
Als ik zeg
dat de dag
nacht is,
dan wordt dat zo
ook opgeschreven.
Sluit je bij mij aan
en vergeet de
Hebreeers!"

*

"G D"
had de
Hebreeers echter niet vergeten:
"IK heb terdege gezien de ellende van mijn volk,
dat in Egypte is, en hun gejammer over hun drijvers gehoord",
sprak "HIJ" tot Mosjeh uit de
'Burning
Bush'?

OOK
Mosjeh
kon zijn volk niet vergeten.
Er was een tijd geweest dat Farao's aanbod
hem had kunnen verleiden,
maar niet
NU!

HIJ
dacht
met schaamte terug
aan de dagen dat hij de man
die de Hebreeuwse kinderen had afgeslacht,
met 'vader' had
aangesproken ...

NA
veertig jaar
in de woestijn
wist hij niet meer
wat slavenarbeid betekende;
de slavernij trof hem als een klap in het gezicht!
Mosjeh nam de handschoen op
en daagde daarmee het machtigste rijk
ter wereld uit tot een soort van kosmische strijd,
waarbij de hemel [en de aarde!]
partij koos?

*

AL
gauw
waren Mosjeh en de Farao
gewikkeld in een hevig conflict
dat niet zoveel verschilde van het spel dat ze vroeger hadden gespeeld
op de binnenplaats, maar NU
met een veel hoger
inzet!

"IK
laat me
de wet niet voorschrijven!
Ik laat me niet bedreigen!", riep de Farao uit op een toon
die Mosjeh nog nooit eerder had gehoord.
"ik ben de morgenster
en de avondster.
Ik ben Farao ...
[Saddamn Woestijn,
Sjors W. Burning Bush
& Osama Bin Sjimmie
van de Globale
Rebellenclub]!"

*

EGYPTE
en zijn machtige goden
stelden zich in een indrukwekkende slagorde op
tegenover de onzichtbare "G D" van
de Hebreeen ...

DE
Egyptenaren
vonden het Hebreeuwse concept
van een ENIGE, 'onzichtbare' "G D" maar bespottelijk?
ZIJ dienden een veelheid van goden die aanbeden konden worden
in de schitterende tempels: Horus de Valk, Thot de Ibis,
Khumn de Ram, Apis de
heilige Stier!

IEDER
van hen bezat
mysterieuze eigenschappen
die ALLEEN aan de priesters bekend waren.
Wat had je aan een 'god'
die je niet kon zien
en ook niet
kon afbeelden
in sculpturen
of op
schilderijen ...

*

HET verzoek
van de Hebreeers
om zich te mogen terugtrekken in de woestijn om hun 'g d' te aanbidden,
leek eerder op een doorzichtige
ontsnappingstruc!

HAD
de Tempel van Karnak bij de Rivier
niet zeventigduizend fulltime priesters en dienaren in dienst?
ALS de Hebreeers zo nodig moesten offeren,
waarom schakelden ze dan de experts
niet in?

*

TOCH
werden de Egyptische goden
stuk voor stuk 'verslagen' door de Plagen
die door 'de G D van Mosjeh' werden 'ontketend':
de Riviergod veranderde in Bloed, de heilige Vlieg werd een krioelende Pest, de zonnegod RA verdween achter een Wolk en
de Grote Stier kon zijn Vee niet
verdedigen ...

DOOR
de laatste en ergste Plaag
verloor de Farao, [op Pesach/Pasen]
zoals ook alle andere Egyptenaren,
zijn eerstgeboren
zoon!

EINDELIJK
gaf hij zijn verlies toe;
de 'onzichtbare g d' had
'overwonnen'?

DE
VOLGENDE DAG AL
trokken de Hebreeuwse slaven weg,
beladen met de schatten van Egypte:
aan het hoofd van de reusachtige, ongeorganiseerde bende
liep Mosjeh, Prins van
Israel?

*

MOSJEH
zou die titel
uiteraard niet hebben geaccepteerd.
Vanaf het moment dat hij de Burning Bush voor het eerst zag,
was het hem wel duidelijk dat de uittocht
{EXODUS} "G ds zaak" was
en NIET zijn
zaak ...

MOSJEH
speelde alleen maar de Rol die G D voor hem had weggelegd:
hij probeerde ieder jaar op Pesach/Pascha/Pasen
DIE LES er bij de Israelieten in
te hameren!

ZIJ
dachten dan terug
aan die laatste, bloedige nacht in Egypte,
toen het geen legers van de Israelieten waren,
die tegenover de machtige Egyptenaren
stonden ...

DE
VRIJHEID
kwam midden in de nacht,
toen de Hebreeuwse families bepakt en bezakt Pesach vierden
en wachtten op de
bevrijding!

DIE
BEVRIJDING
was helemaal "G ds werk"?
Toen de Farao later van mening veranderde
en zijn strijdwagens losliet op
de vluchtende slaven der nomadenstammen,
en alle Israelieten beefden van angst,
greep 'g d' WEER
in?

"G D"
bestempelde de EXodus zelfs
als EEN van zijn eigenschappen:
"IK BEN" de HEER, jouw "G D",
die jullie uit het land Egypte,
UIT het diensthuis
geleid
heb!"

*

Gedurende
de hele woestijnreis
bleef het volk in alles afhankelijk van "G D", die 'voor hen zorgde'.
G D gaf water en voedsel, en "HIJ" verdedigde hen
tegen aanvallers ...

De
'eer'
van de 'bevrijding'
kwam alleen
"HEM"
toe!

*

Door
zijn ervaring
als geitenhoeder & schaapherder
die hij als balling opdeed in Midyan,
was Mosjeh wat milder
geworden.

ZO
werd hij
'geschikt gemaakt'
voor zijn rol
als leider
in de Sinai!

VROEGER
nam hij het recht
in eigen handen.
Alle mydiverhalen uit zijn jeugd
gaan over geweld:
het vermoorden
van een Egyptische opzichter,
het beeindigen
van een gevecht tussen
zijn 'broeders',
het wegjagen van
een troep schapofielen bij een
aantal kwetsbare vrouwen
{EN PASSANT indruk makend
op 'vogeltje' TSIPPORAH
zijn toekomstige vrouw}: hij was NU wat
bedachtzamer
geworden ...

*

SLECHTS
EEN ENKELE KEER NOG
speelde zijn oude temperament
hem parten
toen hij de 'stenen tafelen'
van de 'tien geboden' kapot smeet
uit woede over het 'gouden kalf' van het heidense volk
dat hij liet verpulveren
EN
toen hij "G D" uitdaagde
door in drift tegen een rots te slaan
{Wadi Musa/Petra/Sela/Elja} ...
"Willen jullie water?
Ik zal jullie water geven!",
had hij geroepen tegen de dorstige
kankeraars: DIE 'misstap' kostte hem [volgens 'het verhaal'] z'n wensdroom, het 'beloofde land' te mogen
'binnengaan'!

Mosjeh was zo nu en dan
even vergeten dat het niet zijn werk was,
maar alleen 'g ds werk'?

DAAROM
stond hij NU
op de grote rots VOOR de ongeduldige menigte,
aan de 'verkeerde oever' van de rivier
de Yardeen!

Ik heb 'het'
al wel vaker gehad
over mijn eigen ervaringen
aan de voet van de berg Sinai
in het voorjaar van '70 {?},
in de 'stad' Petra in het voorjaar van '67
en al die andere anekdotes
die zo verbazend veel overeenkomen
met de inhoud van sommige mydibijbelverhalen
en allerlei andere gebeurtenissen
in de 'menselijke {machohomobonobo}
wordingsgeschiedenis'?

Je
ziet jezelf
als het ware
bij wijze van spreken,
vertellen en schrijven
weer terug
in de biografie van 'n Boeddha,
profeten & 'masjiach'
e.d.:

blijkbaar zijn DAT
[ook] de wegen die wij samen
moeten gaan,
net als ons eigen
'rotsachtige' pad van voelen,
denken en
doen.

engel
29 dec 2005 - bewerkt op 22 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende