dro joponozo moot oon coontrooboos stoonden auf de

Ik pik nu gewoon elke dat op wat me interessant lijkt en probeer dat dan om te zetten in 'ietwat' anders qua [on]begrip, [in]zicht, belangstelling & eventuele verbanden: overeenkomsten en verschillen?

Net terug van de oeroude Dina met haar katten, kippen, verleden, heden & ['geen'] toekomst want oud!

Zo nu & dan geeft ze me wat info over een & ander: zij is de meest 'ouderwetse' persoon die ik ken ...

Volgens haar reformatorische krant is 't zo'n 150 jaar geleden dat 't protestantisme in Japan voet aan de grond kreeg. Terwijl op 't naburige schiereiland Korea {zuid!} christelijke kerken groeien en bloeien tegen
de klippen op, lijkt 't of Japan tot nog toe [tamelijk] ongevoelig is voor 't "Euangelie". [Meer dan veertig jaar geleden las ik voor 't eerst over ene Toyohiko Kagawa & ondertussen leef ik al 40 jaar samen met 'n
echte Japanse die heel wat 'christelijker' is dan menig 'christen' in 't {Wilde} Westen!] Culturele druk om zich aan een groep te conformeren en een intens werkethos laten meestal nog maar weinig ruimte voor 't
christendom [zoals wij dat kennen sinds de afgelopen 1000 jaar 'min of meer' met de roomskatholieken
& de protestanten]! Japanse kerken hebben vaak slechts 'n handjevol vaste leden, van wie ook nog eens het merendeel vrouw is? De huidige stagnering i/d economische groei & de gebruikelijke politieke schan-dalen hebben ondertussen veel dromen in stukken gegooid & velen nu pas de leegheid v/h materialisme getoond: daarom zien we een vernieuwde geestelijke belangstelling voor 'iets anders'?! 't Protestantisme,
van anglicanen, baptisten & methodisten tot gereformeerden, maakt in Japan maar 'n heel klein deel uit v/d totale beolking: ruim 'n half miljoen op 127 miljoen. De RK-kerk maakte 'n valse start 400 jaar gele-den: christenen waren sindsdien hoogst verdacht, want zeer onbetrouwbaar, staats- & cultuurgevaarlijk ...

Toch schijnen veel kerken naar buiten te willen treden met 150 jaar protestantisme. In de Kyodan News-letter, de nieuwsbrief v/d United Church of Christ, de grootste protestantse kerk in Japan met bijna zo'n 200.000 leden schrijft Katsuyama Ken'ichiro dat 't "G ds genade" is dat dit jubileum gevierd kan worden: 't
is vandaag de dag de realiteit dat materialisme & spirituele desinteresse 't Euangelie geen goed doen ...

De kerk houdt 't hele jaar door conferenties & vieringen i/h kader van dit jubileum. Al veel eerder kwam Japan {NIPPON} in aanraking met 't westerse christendom: de Spaanse jezuiet Francisco Xavier monsterde
in 1541 aan bij 'n Portugese vloot naar 't Verre Oosten & bereikte acht jaar later de Zuid-Japanse haven-stad Kagoshima maar na ruim anderhalve eeuw handeldrijven gingen de grenzen van Japan aan 't begin zeventiende eeuw op slot & bleken potdicht te blijven terwijl er ongeveer 300.000 'roomse' christenen wer-den gemarteld & vermoord uit pure angst & haat op grond van diepgaande culturele verschillen in die tijd!

Pas in 1853 heropende Japan de grenzen weer voor 't Westen. In de tussentijd werd er alleen handel ge-dreven via Decima onder grote restricties aangaande gedrag, levenswijze & cultuur: Nederlands leren was wel toegestaan ten dienste v/d wetenschap, maar 't verspreiden van enige goddienstige propaganda bleef
streng verboden voor lange tijd! Toen in 1859 de eerste zendelingen i/d oostelijke havenstad Yokohama arriveerden, was ;t christendom nog steeds in Japan verboden & kende de Japanse cultuur sterke xenofo-bische trekken. De twee Amerikanen Liggins & Williams, lid v/d Episcopale Kerk, verspreidden 't gedachte-goed v/d Engelsen John & Charles Wesley. Overigens staat 't jubileum v. 150 jaar niet vast want naar ver-luidt brachten anglicanen 't euangelium al eerder in Okinamwa o/d Ryukyueilanden ten zuiden van Japan.

Deze eilandengroep hoorde blijkbaar in die periode nog niet bij Japan? In 1871 werd er eindelijk ook daar
godsdienstvrijheid ingevoerd & in die tijd maakte 't euangelie i/h land v/d rijzenden zon 'n comeback na al
die eeuwen vooroordelen, onbegrip & angst voor vreemde 'besmettingen'. De groei v/d protestantse ker-ken stagneerde echter a/h begin v/d 20ste eeuw: er stak ook in Japan weer 'n sterke wind op van ratio-nalisme alsook ultranationalisme, deels onder ["fascistisch"] militaristisch bestuur & dat knakte de jonge
kerk in die tijd hardgrondig. Na de Tweede Wereldoorlog brachten vooral Amerikaanse evangelicale zen-delingen opnieuw hun versie v/h euangelium. Dit jaar reisden 10 gemeenteleden uit Leiden voor twee we-ken naar Tokio voor 'n kortetermijnuitzending: daar woonden ze 't jubileum van 150 jaar bij op iniitatief van 't echtpaar De Boo: er was 'n boekenmarkt & zang & dans ~ 'n bijzondere ervaring v/d deelnemers ...

Want echt veel ruimte is er nog steeds niet voor 't christendom i/d Japanse cultuur [ik kwam er wel zo nu
en dan een paar tegen in Israel i/d jaren zestig v/d vorige eeuw]! Japanners werken zich elke dag 'n slag in de rondte [in onze ogen]! De groep hield met leden v/d Grace City Church 'n lifestyle seminar for young
professionals, 'n praktijgericht seminar over levensinvulling: zoiets organiseren is best wel 'n beetje span-nend, zeker als je beseft dat Japanners over 't algemeen behoorlijk kieskeurig & zeer perfectionistisch zijn
vooral in onze "Hollandse ogen": enkele tientallen mensen verwelkomden elkaar op die wijze & voor veel
Japanners is 't nieuw hoe 'wij' werk & priveleven kunnen combineren. Hoewel dat natuurlijk ook bij ons al
vaak misgaat, staat dat in geen verhouding tot de Japanse werkcultuur: je gaat daar pas naar huis als je
baas gaat, maar voor japanse christenen is 't christen-zijn op 't werk 'n belangrijk thema. 't Aantal onna-tuurlijke sterfgevallen is hoog vanwege de superstrenge eisen die Japanners worden gesteld! Voor Tokio,
'n stad met 34 miljoen inwoners becijferde De Boo dat per jaar 37.000 inwoners overlijden door zelfmoord of structureel overwerken e.d. Bovendien leven zo'n 1,6 miljoen vooral jongere Japanners i/d hoofdstad in
"hikikomori", in totale isolatie van familie of vrienden en samenleving?! De Grace City Church probeert in te haken o/h drukke leven v/d Japanners: ze zoeken hun ontspanning & zingeving i/d stad & organiseren
in dat verband concerten, feestjes, exposities en gezellige etentjes of gaan gewoon met een ander jong gezin 'n middagje samen op stap ~ zo komen er per maand tientallem nieuwe mensen in 't "sleepnet" ...

Er glippen dus ook weer veel visjes UIT dat net, maar "we geloven dat de Heere G d de juiste mensen in 't
sleepnet achterlaat & met hen hebben we 'n kring, bijbelstudiegroep of voorlopig een-op-eenpastoraat" ...

Die Grace City Church evangeliseert dus niet 'op 'n zeepkistje' of op de hoeken van de overvolle straten?!

In Nederland zou je mensen heel direct benaderen, ook omdat ze [meestal/vaak] nog wel 'iets' v/h chris-tendom kennen, maar Japanners kennen 't christendom dus duidelijk niet 'zo'! Bovendien kennen 'n ge-meenschapscultuur, zodat netwerken veel belangrijker is dan [onze] directe confrontatiemethoden: in Ja-pan zag je vooral ook schaamte als eenhobbel om christen te worden, want als je daar 'tot geloof komt',
dan breek je volgens Japanners letterlijk met de Japanse cultuur, en daarmee ook met collega's, vrienden
en familie, dus is zo'n keuze naar 'eenzaamheid' een grote stap! Ik mag ze wel, al die vreemde soorten
allochtonen, buitenlanders van alle windstreken, met hun eigen talen, eetgewoonten, klederdrachten & al
hun merkwaardigheden, 'afwijkingen', totaal andere manieren van denken, voelen, doen & laten, terwijl er
tegelijk ook heel veel autochtonen, binnenlanders, klompenboeren en ouwehoeren zijn die mij het best gestolen kunnen worden! Vergeet niet wat wij hebben uitgericht 'met de beste bedoelingen' in Zuid-Afrika aan de Kaap van Goede Hope, in Ghana aan de Goudkust [ten tijde van o.a Mat Gargon!], in Kerala & Ma-dras in India, op alle Indonesische eilanden inclusief Atjeh, Ambon, Molukken, Nieuw-Guinea & elders ...

Een volk dat zijn eigen [en elk anders] geschiedenis niet wil kennen is & blijft doof, blind, lam & achterlijk.

Ook wij zijn ook nu nog medeverantwoordelijk voor 'onze' ABC/SSS~eilanden, Suriname & talloze andere landen? Geert Wilders, Rita Verdonk, Volendammers, Urkers, Staphorsters & heel wat andere provinciale stiefkoppen, lutjebroekers, tuthola's & slijmballen kunnen wat mij betreft nog steeds de pot op met hun enge voorkeur voor die zogenaamde trotse partijen voor de [on]vrijheid, nsb'ers & z.g. centrumdemoncra-ten die hun vaderland in moedertaal verkopen voor 'n paar centen op de hoeken van de straten her & der
...