doodsnood

~*~

"Mag het
een onsje MEER zijn?"
HEEFT de 'christelijke religie' MEER
'in huis'?

~!@!~

Religies
weerspiegelen
de weerzin tegen de dood,
maar veel verder komen ze niet:
"Magere Hein" blijft van alles het refrein?
Het christendom vormt op DEZE stand van zaken
geen uitzondering;
met hoeveel hulpstukken het ook werkt,
het heeft [ook] geen uitkomst[en]
tegen de
dood!

-

Wat
religies WEL hebben
is een soort van verklaring HOE de dood
- de ongewenste tegenspeler -
het leven is binnengedrongen?

~!@!~

Gilgamesj
is nog niet veel verder
dan de ervaring van de dood als iets hoogst bevreemdends:
als iets wat er eigenlijk NIET
bijhoort!

Maar
even verder denken,
en de verbeelding over die binnensluipende indringer slaat volop toe:
hij wordt bijvoorbeeld, inderdaad als een insluiper
voorgesteld, die zich door onachtzaamheid of domheid van mensen
in onze mydiwereld heeft gevestigd & genesteld om er
nooit meer uit te
verdwijnen ...

Alleen
de goden boven,
ZIJ genieten het 'onsterflijke leven':
maar HIER BENEDEN heerst
de dood!

~!@!~

ZULKE
voorstellingen vinden we
dus ook al in Babel & in de bijbel?
EENMAAL, in overoude oertijden, was de wereld zonder dood,
maar door de onachtzaamheid van het 'eerste mensenpaar'
kwam hij binnen in ons bestaan:
dood dood schuld dus, aldus de gangbare lezing
van het Oude Testament, zoals in Babel de dood
meer als myditragiek
werd voorgesteld?

~!@!~

MAAR HOE
DAT OOK ZIJ:
hij hoorde er eigenlijk niet te ZIJN!
DAT is alweer een stap[je] verder wat inpassing betreft
dan Gilgamesj en zijn hartbrekende klacht
over wat hij niet meer veranderen kan:
de dood van zijn beste
vriend Enkidu?

~!@!~

ALS JE
DE DOOD
een PLAATS
kunt geven
in een GROTER GEHEEL,
er een onderdeel van de werteld 'van betekenis' van kunt maken,
DAN bel je al weer een heel eind verder:
maar blijkbaar nog niet VER GENOEG ~
de christelijke traditie gaat
verder ...

-

In het
Oude Testament
is DAARVAN nog weinig te merken:
alleen aan de randen ervan duikt zoiets op als een inkadering
in een zinvol geheel: als ik doodga, zegt de mydidichter,
zal ik gedurig bij u zijn
in Psalm 73!

-

Maar
door de bank genomen
is er DAN nog geen 'hiernamaals'
voor de mydimens
weggelegd?

-

DE
uitkomsten tegen de dood
['bij g d zijn uitkomsten tegen de dood']
waarvan de Psalmen spreken, slaan niet op een eventueel hiernamaals,
ze hebben de letterlijke DOODSNOOD op het oog:
het gevaar dat een mydimens loopt als hij
in handen valt van zijn vijanden of als
zij ernstig ziek
wordt!

G d
kan zijn 'handen'
voor het domme lood leggen,
om maar weer eens in de termen van Gerrit Achterberg
te spreken: DAT is ook
wat de Psalmdichter
HOOPT ...

~!@!~


HET
Nieuwe Testament is
- met Yehosjoea voorop -
een kwestie van 'nieuwlichterij' vergeleken bij het Oude?
Er is plaats voor LAZARUS {El Azar} in Avrahams 'schoot',
de moordenaar aan het kruis zal bij Yesjoea 'in het paradijs' zijn,
en PAUL vertrouwt erop dat hij, als hij dood gaat,
'een tent bij g d heeft' [hij was tentenmaker],
NIET met 'handen'
gemaakt!

PRACHTIG TOCH,
die beeldvormen die de eeuwen hebben verduurd,
en nog steeds sullen blijven verduren:
ZOLANG je het maar mydibeeldvorming laat zijn,
onder woorden gebrachte wereld 'van betekenis'
in termen van verbeelding ...

~!@!~

Maar
zoals dat gaat,
of liever: is gegaan,
de BEELDEN werden tot 'entiteiten' ~
STANDEN van
ZAKEN?

HEMEL
niet meer beeldspraak,
maar een "TOPOS", een plaats,
een heuse topologie van hemel [en dus van g d] en hel [de duivel]
was het resultaat voor velen tot op
de mydidag van
vandaag?

De mydimens
gaat niet voor eeuwig 'de mist in':
er IS een 'hemel' en er staat een g d klaar
om ons 'op te vangen' ~
ALS je maar
gelooft!

Een
mydimens
HEEFT wat zij gelooft,
ZO werkt dat:
wie niet gelooft heeft NIETS,
en wie gelooft
'heeft alles' ...

Menige
rouwadvertentie in de dagbladen
geeft ons een blik in de 'mydiziel'
van de achterblijvers:
bijbelteksten of dichtregels worden nof volop aangehaald,
of zomaar een mydigeloofsbelijdenis van eigen maaksel [heeft DAAR nog nooit iemand een proefschrift over geschreven: over DIE allerdirekste
uiting van mydiemotie?], vanaf 'opgenomen in hemelse
heerlijkheid' tot 'moeder is
weer bij vader die haar
is voorgegaan' ...

ONTROERENDE
myDiTaal, en leerzaam: de dood is er nog,
maar ZIE hoe de doodsangst ermee
wordt bezworen?!

~!@!~

In de
Heidelbergse Catechismus van 1563
komen die beide lijnen [doodgaan blijft, maar doodsangst is weg]
bij elkaar:
waarom de dood in de wereld is gekomen
wordt ons eerst duidelijk gemaakt ~
door de 'zonde' ...

Voor
de Overwinning van de dood
worden we vervolgens naar Yehosjoea haMasjiach verwezen:
die 'gestorven is voor
onze zonden' ...

Maar
het kan niet uitblijven:
'zo Christos voor ons gestorven is,
HOE komt het dan dat wij nog [steeds] moeten sterven?',
is de onontkoombare vraag
dan?

DAT
moet je anders zien,
zegt DIE myditekst: 'onze dood is geen betaling voor onze zonden,
maar alleen maar een sfaterving van onze zonden EN
een doorgang tot "Eeuwig Leven" [volgens Vraag
& Antwoord 42]!

DE VERLEGENHEID
is duidelijk, maar ze wordt overwonnen [op mydipapier dan]
door het 'moeten sterven' ANDERS onder mydiwoorden te brengen,
dat wil zeggen: het IN te voegen in een andere wereld 'van betekenis'
die niet spoort met de wereld van de ervaring,
die de wereld van het
doodgaan is!

ALS het om
'een doorgang tot het eeuwig leven ' gaat:
WIE ZOU ER DAN NOG BANG
hoeven zijn?

DE
ultieme manier
om de angst voor het sterven
te bezweren, ZO lees ik
DAT ...

Zij het dan
dat het om een angst gaat
die de religie in sommige gevallen
ZELF heeft helpen
verhevigen.

~#~