Dood?




Als ik alle mensen
die ik ooit heb 'gekend'/'meegemaakt' op een rijtje zet
dan is die lijst te lang & gecompliceerd, maar degenen die stopten met leven
om de ene of andere reden
vallen nog wel
te 'overzien'.

M'n moeders moeder stierf al
op veel te jonge leeftijd zoals toen 'gebruikelijk' was
na bijna acht {?} kinderen in het begin van de vorige eeuw; m'n vader op z'n dertigste door 'n oorlogskogel
'n half jaar voor mijn geboorte, zijn vader op hoge leeftijd toen ik op de basisschool zat, 'n vriendje 'n paar jaar later aan 'jeugdkanker' begin jaren zestig: daarna namen de sterfgevallen geleidelijk aan
dus ook steeds verder toe?

Oma's, opa's, ooms, tantes
[nog geen neven & nichten?], diverse mensen maakten zelf een eind
aan hun leven terwijl ze theoretisch gesproken nog een heel leven voor zich hadden om diverse redenen
en Janosch was laatste: 'gebeten door 'n hond of ander wild beest' zodat hij 'n spuitje kreeg van de dierendokter
na tien jaar samen elke dag en nacht.

Enkele tientallen
die ik min of meer 'goed'
kende.

Vroeger noemden ze de dood de 'koning der verschrik-king':
'n onbegrijpelijke storende aanwezigheid van iets duivels, satanisch dat alles verstoorde,
doorbrak & vernietigde?!

Ik begin nu ook zelf de laatste jaren te beseffen wat dat allemaal inhield:
hoe we het willen ontkennen & liefst helemaal wegduwen omdat het 'te erg' is
& ik het niet kon [kan?] hanteren.

Drie keer heb ik het zelf meegemaakt
dat iemand de laatste adem uitblies: mijn vaders vader,
mijn eigen moeder & Janosch ... Vreemd 'gebeuren' dat 'doodgaan':
zo ben je er nog en voordat je het weet ben je 'er niet meer'.

De laatste adem
uitgeblazen, hart- & breinstilstand: de 'eeuwigheid'
die 't overnam van de tijdelijkheid. De ouders van m'n wederhelft in Japan
ook op hoge leeftijd.

Wie zullen de volgende
overledenen zijn? Mensen dichtbij & verder af,
ouder of jonger, slimmer en dommer, mannelijker/vrouweljker en/of kinderlijker: het blijft een storende aanwezigheid van 'n
"NIETS"
dat het overnam van 'n
"IETS".

Al die mensen, kinderen & dieren
hadden hun eigen bestaan dat vroeger of later onderbroken werd
door iets onverwachts of gewoon
"rijpe leeftijd"?

Ik snap het wel
maar begrijp het niet!

In al die 'gevallen'
waren 't vaak religies die dat onbegrijpelijke
enigszins 'draagbaar' maakten?

Woorden,
gevoelens, gedachten,
rituelen 'n plaats gaven/geven
om te kunnen
'verwerken'
...



blozen
14 feb 2011 - bewerkt op 14 feb 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende