doe maar 'gewoon', want dan doe je al gek genoeg?!

*

ONS
leven
kent een eigen ritme:
als ik me
overgeef
DAN
kan ik dat ritme
vinden!

Maar
je overgeven
is niet zo
makkelijk?

Mijzelf overgeven
betekent dat ik elk moment
als iets nieuws
benader ...

En daartoe
moet ik me niet hechten
aan wat er zojuist
gebeurd
is.

Ik kan er
blij mee zijn en het
koesteren,
maar ik moet 'het'
haar eigen
gang
laten gaan.

~*~

Ik kan
wat er gebeurt
niet in de hand houden:
ik kan er alleen maar
open voor staan
of me
er tegen
verzetten.

~!@!~

Als ik
verwachtingen heb,
dan verzet ik
me?

Verzet
je
niet!

Hecht NIET
aan het verleden
en koester
GEEN verwachtingen
ten aanzien
van de
toekomst!

LAAT
gewoon tot je
doordringen
wat er IS:
breng alles naar
het
hier-en-nu ~

Breng
de gehechtheden
en de verwachtingen
naar het
hier-en-nu ~

Wees je bewust
van de weerstand:
ZIE het drama
van je teleurstellingen ~
dat je niet gekregen hebt
wat je wilde ...

ZIE
hoe we ons
als gevolg daarvan
voelen:
KIJK ernaar
en VOEL 'het',
maar verlies je
niet
in dat zoveelste
drama ...

Als we
'ons drama'
kunnnen zien
zonder erop te reageren,
DAN kunnen we
verankerd blijven
in het hier-en-nu:
we kunnen
'tegenwoordig' blijven,
'aanwezig'
EN
leren ZIEN
welke deuren
dicht zijn
en welke open
staan ...

Probeer
maar liever niet
door een DICHTE deur
te gaan,
want dan doe jij
jezelf maar
onnodig
pijn?

En
wanneer je
niet WEET waarom een deur dicht is,
respecteer DAN
in ieder geval het feit DAT hij
dicht is!

En
ga niet
knokken met de deurknop:
ALS de deur open zou zijn,
dan zou je het immers
merken en
weten?

WILLEN
dat hij open gaat:
dat maakt hem nog niet
OPEN ...

Veel
van de narigheid
die we in ons leven tegenkomen
ontstaat als we proberen
door een dichte deur te gaan,
of een vierkante pen in een rond gat proberen
te slaan!

Je
probeert
om iemand vast te houden
die juist klaar is
om losgelaten te worden,
of iemand iets te laten doen
VOORDAT hij/zij
eraan toe
is?

In
plaats
van te accepteren
wat er IS en het 'daarmee te doen',
gaan we ons ermee bemoeien
en het zodanig proberen te manipuleren
dat het aan onze
VERMEENDE gehoeftes
tegemoetkomt!

DAT
werkt natuurlijk
voor geen meter?
Als we ons bemoeien op zo'n manier
met wat er IS,
scheppen we alleen maar
wrijving voor onszelf
en anderen ...

Je
gaat
OVER de grens
en je staat jezelf
en de ander
in de
weg!

DAAROM
is het zo noodzakelijk
dat we ons daarvan bewust zijn:
als je WEET dat iets
niets loopt,
DAN moet je
een stap achteruit doen en beseffen
dat jouw bemoeienissen
niets positiefs
bijdragen ...

We
moeten leren
om pas op de plaats
te maken:
PAUZEREN &
nadenken!

We
moeten leren
ophouden
met waar we mee bezig waren
als het niet werkt
en we de situatie niet
nog erger willen maken
dan hij al
is?

ALS
je bent
opgehouden,
geef dan je fout toe,
eerst tegenover jezelf
en vervolgens tegenover
anderen!

DAT is
vergeving in haar
eenvoudigste
vorm ...

Wanneer we
alsmaar weer
tussenbeide willen komen
in de natuurlijke order
der dingen,
DAN
ontstaat er
LEED!

Zodra
we ophouden
om ons er onnodig mee te bemoeien
en te vermoeien,
komt het leed
ten
einde.

#