dig!


Het
blijft 'n
merkwaardige zaak die
Nederlandse fixatie voor bijna 2000 jaar
op hunebedden, paaldorpen, terpen, poldermodellen & 't kruis van Yehosjoea:
go{e}dgelovigen laten zich van alles en nog wat wijsmaken & je kunt beter gezonde kritiek hebben
op de gang van zaken dan leven vanuit 'n kruisvaardersmentaliteit
van simplistisch zwartwitdenken?

Tweeduizend
jaar zonde,
schuld & boete,
pausdom & dominanties is niet niks!
Als je nadenkt zie je minstens twee kanten aan een zaak & wat je denkt, voelt & doet
wisselt bijna per moment: vrijzinnig dammen ligt ons nu eenmaal beter dan christelijk schaken ~
ook al zijn we al ons hele volwassen leven bij elkaar & ook al delen we al haast veertig jaar lief & leed,
't blijft 'n wonderbaarlijk gebeuren
die liefde tussen mensen.

Maar
je kunt
beter van je naasten
houden dan verliefd zijn op 't ene of andere kunstmatige verouderde g dsbeeld!
Kortom: de geschiedenis van het christendom maakt je nou niet bepaald vrolijk al met al?
Van Yesjoea 'n soort van [half]god maken
kan nooit zijn bedoeling zijn geweest,
'n voorbeeld ter
navolging wel!

De natuur
blijft de natuur
met haar eigen wetten en de menselijke kultuur is vaak een warboel
van zeer onnatuurlijke
regeltjes & totale
verzinsels?

Hoeveel
strategieen heeft
een mens met geluksambities
nodig om te kunnen overleven
in redelijk welzijn in plaats van onredelijke welvaart?
Ongeveer een stuk of vier zou mooi zijn [tien geboden mag ook
als je de hoofdzaak maar in de gaten kunt houden],
maar kies maar voor dat handjevol die
het beste bij jou
passen.

Ik
vind 't
belangrijk om telkens
weer te blijven benadrukken dat niet alle regels & dogma's gelden voor iedereen.
Ik las vroeger ook wel van die zelfhulpboeken waarin ook werd gezegd: tel je zegeningen.
Maar dan dacht ik: o nee, dat wil ik niet,
dat voelt nu veel te onnatuurlijk
voor mij!

En
inmiddels weet
ik dan ook dat we ook
heel andere dingen kunnen doen?
Hardlopen bijvoorbeeld past weer wel goed bij mij, net als het koesteren van mijn relaties met anderen ...
Het zal aanvankelijk misschien wat geforceerd aanvoelen om zo'n handjevol 'geluksactiviteiten'
ook echt uit te voeren, maar mettertijd zullen het vaste. gezonde gewoonten worden
die je net zo goed afgaan als eten, drinken,
slapen. leren en
werken.

Maar daarvoor
moet je wel trouw zijn
en jouw strategieen dus niet meer laten versloffen.
Want dat is natuurlijk het moeilijkste: om ze iedere dag te blijven doen ~
voor de hele rest van je
natuurlijke leven?

Terwijl
veel ervan
helemaal geen tijd kosten eigenlijk:
je kunt dan ook bijvoorbeeld leren om jezelf niet langer met anderen te blijven vergelijken:
je kunt jouw zegeningen gaan tellen waar je ook maar bent & vriendelijk, beleefd & tegemoetkomend zijn kost nu eenmaal ook dus niet veel meer tijd
dan onvriendelijk zijn ~
integendeel!

Als
onderzoekers
& experimenteerders
trekken we zo vanzelfsprekende
de vergelijking tussen levensgeluk & lichaamsgewicht?
Zoals sommige mensen wel wat meer aanleg hebben om dik te worden dan anderen,
zo kunnen mensen ook geboren worden met ietwat ongelukkiger genen:
maar deze pechvogels hoeven niet automatisch met een hoog gewicht
of een laag geluksniveau door 't leven
te blijven gaan?!

We
zullen dan
wel wat beter
op ons dieet moeten letten,
en ook respectievelijk meer aan ons geluk moeten werken dan onze wat tengerder gebouwde
en zonniger aangelegde
tegenvoeters.

Er
bestaan tegenwoordig
nu eenmaal geen toverfomules meer
compleet met vastgelegde rituelen voor zegeningen & vervloekingen, eeuwige tradities &
vastgelegde regels voor al ons doen en laten:
de tijden veranderen &
'so do we'?

Iedere tijd
heeft zijn eigen omstandigheden
en merkwaardigheden: dat vergt enig onderscheidingsvermogen,
flexibiliteit & aanpassingsvermogen in de eerste plaats
binnenin ons.

Wie
alleen maar
gelukkiger denkt te worden
door zijn omstandigheden te veranderen heeft het mis,
Want waar je woont & hoe je eruit ziet, of je nu wel of niet een baan hebt: het maakt alleen maar
'n geschatte 10% uit. De meeste mensen lijken vooral daarop te focussen, ze denken waarschijnlijk:
als ik nou maar de juiste man of vrouw ontmoet,
DAN
zal ik [pas] echt
gelukkig zijn?

Zo'n
verandering zal je
OOK
'n kick geven,
maar die is nu eenmaal lang niet altijd blijvend!
We raken gewend aan nieuwe omstandigheden, en vinden die algauw weer 'gewoon',
en zakken dan weer terug
naar ons 'eigen' oude
basisniveau van
eerst.

Met
andere woorden,
om het maar weer niet al te lang te maken [zoals gewoonlijk?]:
we kunnen ook dus heel erg veel onderzoek citeren waaruit blijkt dat mensen
die doelen buiten zichzelf najagen - macht, geld & schoonheid ~ gemiddeld heel wat
MINDER
gelukkig zijn!

DE
vraag is
en blijft dan
ook natuurlijk telkens
waarom we die fout[en] toch steeds weer maken?
Hoogstwaarschijnlijk omdat we die kick krijgen:
die werkt
OOK
al van nature
'verslavend' vanaf de verste
'muchomachohomobibonobo~oertijden' af aan?
Als we een cosmetische operatie bijvoorbeeld laten doen,
dan voelen we ons [als die gelukt is] misschien wel echt wat mooier, beter, gelukkiger & 'volmaakter'? Alleen is dat gevoel binnen een jaar ofzo weer helemaal verdwenen in de meeste gevallen
net als alle externe, uiterlijke, kunstmatige maatregels ter gelukzaligheidsverwerving, sexistische & sektarische illusies & 'bekeringen': dan blijf je
op zoek naar vijanden buiten jouzelf
terwijl je beter eens echt
bij jezelf naar binnen
zou moeten
kijken!

Beter
is & blijft het dus
om trouw & dagelijks
die heel wat minder sexy/sekstarische
'gelukstrategieen' toe te passen: dat is hard werken,
maar het is de moeite
wel degelijk
waard.

Mensen die gelukkig zijn,
die blijken vaak ook wat gezonder, socialer,
creatiever & productiever te zijn & onze
omgeving profiteert daar
ook van
mee.

Door nu zelf
ook eens wat gelukkiger te worden
kunnen we 'als vanzelf' ook meer betekenen voor andere mensen.
Zonder allerlei kunst~ &
vliegwerk.
29 nov 2007 - bewerkt op 30 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende