dictatuur vrijzinnigheid machobonoboisme & wording
~@~
OVER
ABSOLUTISME
waarmee de religieuze
of politieke waarheid werd aangehangen,
hoef ik niet veel
te zeggen?
HET is
een kenmerk van alle orthodoxie,
dus ook die van joden, christenen
en moslims ...
~@~
ZE
beschouwen zichzelf
als maatstaf voor het rechte geloof,
haar eigen leerstellige meningen als instrument
om anderen de maat te nemen
en oefent
die taak uit
tot in het persoonlijke
toe!
HET
is een houding
en stempelt tegelijk de theologie-
EN 'politiek'-beoefening
naar binnen en
naar buiten.
WIJ
zijn daarvan af.
althans, dat hoop ik:
aan de flanken van de protestantse gezindte
kom je er nog zoveel voorbeelden van tegen
dat je toch af en toe
weer twijfelt:
is het ECHT een gepasseerd
station?
VEELKLEURIGHEID
is juist de term
waarmee je het begin van het christendom
treffend kan omschrijven!
PAS
in de loop
van de tweede eeuw start een tegengestelde ontwikkeling:
theologen gaan op zoek naar een EENHEID,
waardoor spanning ontstaat tussen bewustzijn
van veelkleurigheid en het zoeken naar
'eenheid' ...
IS
de samenvatting
van de 'christelijke leer' in het calvinistische,
gereformeerde systeem werkelijk
in deze vorm in de bijbel
beschreven?
EN
als dit niet het geval is,
wat betekent het dan
voor zowel de bijbel als het dogma:
that's the question!
"EENHEID"
tegenover 'verscheidenheid':
stemt het voorbeeld van het dogma
als dirigent overeen met de
werkelijkheid?
DE grote nadruk
op 'zondeval en erfzonde'
in bepaalde belijdenisgeschriften overstemt de voorstelling
van de 'twee wegen' die we in het OT maar ook
in het NT tegenkomen.
IN
het spoor van Sjaul/Paul
ontwikkelde Augustinus de leer van de 'erfzonde':
dit heeft er in de christelijke
traditie toe geleid dat men vond
dat 'de mens van nature een
zondaar is' ...
EN
dat mensbeeld
heeft grote gehad voor de
'christologie'!
ER zijn
vanaf het begin af aan al
verschillende visies geweest op Yehosjoea
haNatsri [haMasjiach].
IN de
christologische strijd die in de eerste eeuwen werd gevoerd
ging de aandacht in de eerste plaats uit
naar de persoon van "Christos":
blijkbaar was er toentertijd een grote behoefte aan 'iets anders'
dan de 'oude religies' in het Romeinse
'wereldrijk'?
IN het Nieuwe Testament
staan veel namen en titels die aan Yesjoea worden gegeven:
ze blijken steeds weer terug te gaan tot hun wortels
in het "Oude Testament"!
ALS we het geheel
van de nieuwtestamentische teksten
die op namen en titels van Yesjoe betrekking hebben overzien,
dan is het helemaal niet zo verwonderlijk dat
'de kerk van alle tijden en plaatsen'
nogal eens geworsteld heeft
met de wijze waarop die 'christologie'
onder woorden gebracht diende
te worden?
YEHOSJOEA
en de Geest: 'geest van g d' ...
G ds geest kan als een scheppende creatieve kracht
omschreven worden.
IN het OT
is de geest g ds een dynamische kracht
die 'over bepaalde mensen komt'.
In de profetische literatuur verbonden met de TOEKOMST:
'het ontvangen van [de] geest' is bij de profeet YO'EL niet alleen
een 'eschatologisch' maar OOK
een 'democratisch'
gebeuren!
Natuurlijk is het moeilijk
om 'grip te krijgen' op iets wat vreselijk belangrijk is [liefde & recht],
maar wat NIET te [ver]pakken valt in absolutistische termen en politieke waarheden:
orthodoxie en fanatisme zijn dus een vorm van ongeduld en bezitsdrang:
men wil 'de zuivere leer' gebruiken op eenzelfde wijze waarop men vroeger macht,
geweld en seks wilde monopoliseren ten eigen dienste ~
een soort van 'stick & carrot'-
ideologie?
Terwijl het eigenlijk GAAT
om de innerlijke menswording van mensen van alle leeftijden:
dat valt onmogelijk te verabsoluteren in 'rooms-katholicisme'/'protestantisme'
of anderssoortige sektarische
betweterij!
In het Marcus-evangelie
[het oudste bekende] daalt [de] geest
op Yehosjoea neer door het beeld van een duif ['een vrije vogel'?]
na zijn dope in de rivier de Yardeen ~
YESJOEA blijkt 'geestdrager' te zijn
en als zodanig 'door g d als zijn zoon geadopteerd',
wat NIET betekent dat Yesjoe [toen al]
vergoddelijkt werd!
~@~
Parakleet,
paraclete/parakletos {Heilige Geest}
[parakalein ~ 'te hulp roepen']: dit woord kom je niet tegen in de Septuagint?
Het kan op meerdere manieren worden vertaald: helper, trooster,
advocaat ...
De vertaling
is vaak verbonden met iemands
vooronderstellingen?
In Yochanans versie
krijgt [de] geest een 'nieuwe naam'
en status en een nieuwe
functie.
We treden hier
een andere wereld van denken binnen:
de uiteenlopende visies op de relatie tussen Yehosjoea en [de] geest
hebben daarna dan ook consequenties gekregen voor het debat over 'christologie'
EN wat dat voor ieder van ons kan betekenen [als g ds kinderen]
in ons gewone dagelijkse
'mydileven'.
~@~
:love
:-)
~@~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende