dear esther@poeriem 2007

VEEL
woorden lezen is
uitputtend.

We hebben eigenlijk
helemaal niet zoveel woorden nodig.
Hoe meer woorden, hoe meer we redetwisten om wat ze betekenen.
En hoe meer we redetwisten,
des te minder we
begrijpen.

Ten eerste:
we moeten begrijpen dat ONZE beleving
~ wat wijzelf meemaken ~ perfect is voor ONS?
Ongeacht wat men [wie dan ook] ook moge denken:
er valt aan onze eigen beleving niets te veranderen of te verbeteren naar het schijnt ~
de dingen zijn zoals ze zijn en wij beleven het
op eigen wijze!

Aan de andere kant
is wat wij beleven ook onze leraar:
we zijn voortdurend met onszelf in dialoog ...
Als we ertoe bereid zijn, dan kunnen we veel van onszelf [en de anderen] leren.
Dat gaat altijd op en blijft gelden voor iedereen, of we nu blij zijn
met onze belevenissen
of niet.

En om precies te zijn:
het merendeel van wat we in ons leven zullen leren draait om het vat en grip krijgen
op vooral ook die aspecten van ons bestaan die we soms
nog maar moeilijk kunnen
aanvaarden?

DAAR
ligt onze 'groei':
our stepping stones from here to 'eternity' are within us
[and all around us]!

Wat we verder nog vaak moeten leren begrijpen
is dat wat anderen ervaren ook perfect is zoals het is voor hen?
Ze hoeven, net als wijzelf, niet 'bekeerd', 'anders opgevoed' of 'helemaal verbeterd' te worden.
Met een beetje geluk krijgen we in ons normale bestaan alle lessen die we nodig hebben
om verder te kunnen groeien en wat liefdevoller, accepterender mensen te worden:
dat hoort erbij!

En als we deze basisgegevens
hebben leren kennen en ons erin bekwamen ons hiervan bewust te zijn,
dan creeer je steeds minder ellende in je leven
inplaats van meer?

EEN
van de manieren
om ons in dit besef te bekwamen
is ook dat we ophouden om onszelf te beoordelen
en te veroordelen: onszelf voortdurend verwijten te blijven maken of aan een kruis te nagelen ~
en als jou dat nog niet lukt, wees je dan om te beginnen alleen maar bewust van jouw oordelen over jezelf, en probeer ze te vergeven, ze ongedaan te maken en te erkennen
dat ze NIET "DE" waarheid
over jou zeggen!

EEN
andere manier
om je in dit besef te bekwamen is ook
dat je ophoudt om anderen te beoordelen,
verwijten te maken of vast te pinnen aan jouw [of hun] kruis?
Als er een oordeel over een ander in jou opkomt,
realiseer je dan dat deze oordelen eigenlijk maar heel weinig over die ander zeggen:
ze duiden veel eerder op een deel van JOU dat schreeuwt om aanvaarding,
genezing en genegenheid.