de westelijke mydimuur: insane in the beastiebrain


"ONZE
mydibronnen
stromen in de oceaan en stijgen op ten hemel
om terug te keren naar
hun oorsprong"


WE
hebben het
dus in 't algemeen
terwijl we over onszelf
praten of schrijven eigenlijk
over algemene en individuele ontwikkeling?
Het blijft opmerkelijk dat mensen die
in totaal verschillende omstandigheden zijn opgegroeid TOCH
in staat zijn om met elkaar te overleggen
en te communiceren over van alles en nog wat!
En dat op diverse continenten ongeveer tegelijkertijd dezelfde grote ontdekkingen
zijn gedaan onafhankelijk van elkaar of
zonder enig zichtbaar
en herkenbaar
contact ...

DE
kern
van de rabbijnse literatuur
bestaat uit de eerste vijf boeken van de bijbel,
de boeken van Mosjeh, de z.g. Pentateuch, in het Hebreeuws beter bekend als de Torah.
Joden kennen deze als de geschreven Torah {Torah sje-bichtav}.
Alle rabbijnse verklaringen en uitleg is bekend als mondelinge Torah {Torah sje-beal pe}.
Er is verschil van mening of dat ook geldt van de andere boeken van de bijbel [door christenen en heidenen het Oude Testament genaamd]. Volgens sommigen behoren ook die tot de mondelinge Torah.
Volgens de orthodoxe opvetting zijn beide, de geschreven en de mondelinge Torah, door Mosjeh ontvangen op de berg Sinah halverwege de uittocht uit het slavenhuis van Duisterland
en de intocht in het Beloofde Land: de uiteindelijke
bestemming van onze menselijke
geschiedenis?

DE
mondelinge Torah
bestaat uit twee delen:
de "Halacha" {'wijze van gaan'}
houdt zich bezig met de toepassing van de Torah in het religieuze,
morele en maatschappelijke leven. De Halacha geeft aan de mydimens richtlijnen
om de Torah in de praktijk te brengen en zo ons gedrag te kunnen beheersen.
De "Haggada" {'vertelling'} houdt zich vooral bezig met al het andere,
heeft geen rechtskracht en omvat allerlei soorten van legenden,
geschiedenissen, ethische en religieuze lessen:
deze Haggada steunt het innerlijk leven
van de mydimens.

DE
halachische stroming
van de mondelinge Torah werd voor de eerste keer
vastgelegd omstreeks het einde van de 2de, begin van de 3de eeuw
onder Rabbi Yehoeda Hanassi en wordt Misjna {'studie'} genoemd.
Zij bestaat uit zes delen: het eerste deel, Zeraim {'zaden'},
bespreekt zegenspreuken en landbouwwetten {zoals Berachot & Bikkoerim}.
Het tweede deel, Mo'ed {'seizoen'}, behandelt de wetten van de sjabbat en de feesten
{o.a. Sjabbat, Eroevin, Pesachim, Sjekalim, Yoma, Soekka, Rosj Hasjana, Ta'aniet, Megilla,
Mo'ed Katan & Chagiga}.
Het derde deel, Nasjim {'vrouwen'},
bespreekt diverse aspecten van het huwelijks- en familierecht
{bv. Jevamot, Ketoebot, Nedarim & Gittin}.
In het vierde deel, Nezikin {'schades'},
gaat het over civiel- en strafrecht [zoals Baba Metzia, Baba Batra, Sanhedrin, Makkot & Avot}.
Het vijfde deel, Kodasjim {'heilige zaken'}, behandelt de offers en de Tempel {o.a. Menachot}.
En het zesde deel, Toharot {'reinheden'} bespreekt reinheid en onreinheid
{waaronder Nidda &
Choellin}.
DE
rabbijnen
die aan de totstandkoming
van de Misjna hebben bijgedragen
staan bekend als
Tannaim.

EEN
deel van Tannaitisch materiaal
dat niet was opgenomen in de Misjna
werd uitgegeven onder de naam Tosefta {'toevoeging'}.
De Misjna was het belangrijkste studieboek dat bestudeerd werd in de Joodse academies zowel in het Land Israel als in Babylonia: de geleerden uit die periode staan bekend als Amoraim.
Verslagen van de discussies van de Amoraim over de Tannaitisch bronnen werden gepubliceerd in twee uitgaven van de Talmoed {'studie'}.
De Talmoed Yeroesjalmi werd voltooid in het begin van de 5de eeuw in Tiberias aan het Harpmeer.
De Babylonische Talmoed, Talmoed Bavli,
werd afgerond in de 6de eeuw
in Babylonia.

EEN
andere vorm van studie
vond haar weg naar de verschillende midrasjim {'verhalende mydiuitleggingen'}.
Terwijl Talmoed de benaming werd van de studie van de Misjna, is midrasj {'onderzoek. uitleg'}
de studie van de bijbel: er zijn dus ook verschillende soorten van midrasj.
De Mechilta en Sifra zijn zogenaamde halachische midrasjim op respectievelijk Exodus en Leviticus.
Een ander type is de haggadische midrasj {Genesis Rabba, Exodus Rabba, Leviticus Rabba, Numeri Rabba, Deuteronumium Rabba, Klaagliederen Rabba en Esther Rabba}.
Een derde soort is de momiletische midrasj {hulp bij het maken van 'preken'},
zoals de Pesikta de-Rav Kahana ...

NOG
weer andere rabbijnse literatuur
waaruit citaten werden aangehaald zijn de Jalkoet Sjimoni, Pirke de -Rabbi Eli'ezer, Soferim en de Avot de-Rabbi Nathan. en eveneens werd zo nu en dan verwezen naar de Targoem, een midrasj-achtige
'vertaling' van de bijbel in het Aramees en de Mishneh Torah van Maimonides {Hilchot Megilla en
Hilchot Tesjoeva}. Je kunt natuurlijk ook al die namen van rabbijnen en hun werken
uit alle voorgaande eeuwen zelf tevoorschijn googlen met alle mogelijke info
over de periode waarin ze leefden
en waar ze ontstonden!

HETZELFDE
gaat natuurlijk eigenlijk ook op
voor het bijna als het ware bij wijze van spreken
en schrijven 'tegelijkertijd' elders ontstane in 't Sanskriet.
Inplaats van het verbond tussen g d en zijn volk zoals in de bijbel
staat in de Gita de persoon van de g d-wagenmenner Krishna centraal,
en we moeten onze aandacht op hem toespitsen om de boodschap te ervaren die ook
~ of misschien juist vooral ~ voor de 'moderne
westerse mydilezer'
belangrijk kan
zijn.

IN
onze huidige
hedendaagse mydiwereld vol
van technologie, allerhande verzekeringen, horizontale 'mede-
medemenselijkheid' en 'de dreiging van het einde der tijden door megavulkaanuitbarstingen, super-kometen & meteorieten & onze eigen massabombardementen en de aantasting van het globale milieu',
confronteren bijbel en gita ons met de diepere werkelijkheid van een 'persoonlijke' "G D"
die wil ingrijpen in het 'mydiwereldgebeuren' en
in het leven van individuele
mydimensen
zoals jij en
ik?

WE
hoeven ons
hier net als
bij de bijbel [e.d.]
ook geen ingewikkelde 'theologische' vragen
te stellen over bovennatuurlijke wonderbaarlijke bijgelovigheden,
hocus-pocusachtige wonderdoenerij & 'all kinds of impossible fucking shit' like that,
of over de avatar {'nederdaling'}-theorie van Krishna: de ervaring van de Indische wijzen {net als van de rabbijnen}, van zo'n paar duizend jaar geleden, kan nog steeds op zich sterk genoeg zijn om ons
NU NOG
te inspireren en ons allerlei rijke accenten te doen ontdekken,
die we wellicht allang uit het oog verloren hadden,
bij het 'oud vuil' hadden gezet of 'gewoon'
nog nooit ontmoet in ons korte
bestaan
...

~@~
boos

22 jan 2007 - bewerkt op 27 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende