De ondergang van Sjim'on

't Lijkt wel alsof de geschiedenis in 't Nabije Midden Oosten nog nooit 'n gelukkige afloop heeft gekend. Hoewel 't Judea nu eindelijk eens in alles voor de wind leek te gaan: internationale erkenning van Roma en allerlei andere mogendheden, raakte Sjim'on tòch ook nu weer betrokken bij de chaotische aangelegenheden der Seleuciden. Tijdens 'n veldtocht tegen de Parthen werd Demetrius II gevangengenomen.

Z'n broer had v/d gelegenheid gebruik gemaakt om zichzelf te kronen tot Antiochus VII Sidetes. In die tijd ondernam ook Tryphon nog al-tijd verwoede pogingen om voor zichzelf 'n rijk te stichten, zodat Antiochus VII Sjim'on om hulp kwam vragen, in ruil voor 'n bevestiging van alle tot nu toe verleende privileges, samen met nieuwe beloften.

Geholpen door z'n bondgenoot kon Antiochus nu al spoedig Tryphon verslaan & doden: hierna kwam Antiochus echter met de voor de Seleuciden kenmerkende ondankbaarheid terug op zijn toezeggingen z'n leger terug naar Syrië. Sjim'on was echter geen rust vergund: hij had 'n verraderlijke & ambitieuze schoonzoon, Ptolemaeus, die 't bevel voerde over de strijdkrachten i/d vlakte van Yericho.

Begin 135 VC nodigde hij Sjim'on & 2 van z'n 3 zonen uit voor 'n luisterrijk feest-banket: hij wachtte totdat z'n gasteb dronken genoeg waren & liet hen vermoorden! Sjim'ons overlevende zoon, Johannes Hyrcanus, erfde de titels van vorst der joden & hogepriester. Hij rekende eerst met succes af met de hinderlijke pretendent Ptolemaeus, die na te zijn verslagen in ballingschap ging: toen verschenen echter de Seleuciden op 't toneel: in 135 viel Antiochus VII opnieuw Judea binnen, hij verwoestte 't land & belegerde Yeroesjalayiem.

Na te hebben getoond wie er de baas was, keerde hij terug naar Syrië, maar niet zonder 'n vredesverdrag met Johannes Hyrcanus te hebben gesloten: deze moest gijzelaars afstaan, schatting betalen & bepaalde steden demili-tariseren. Hoewel de Romeinen de Seleuciden hadden gewaarschuwd om de handen thuis te houden, was Judea nu eens te meer afhan-kelijk geworden van 't Syria der Seleuciden ....

Tegen z'n zin moest Hyrcanus zelfs deelnemen aan 'n Seleucidische veldtocht tegen de o zo machtige Parthen, die inmiddels 't oostelijker gelegen Persia regeerden. 't Lot wilde dat Antiochus tijdens die veldtocht in 129 sneuvelde, zodat de druk op Judea verminderde. Omdat 't hun dienstig leek voor henzelf, lieten de Parthen Demetrius II vrij, die opnieuw de Seleu-cidische troon bezette: in feite was Judea nu volkomen vrij van Seleucidische overheersing. Johannes Hyrcanus kon van deze ommekeer in 't lot v/d joden profiteren door agressief steeds meer forse delen v/h omliggend territorium in te lijven ... Agressieve Barbaren: 'brom met mate'! Live & Let Live ... Wordt vervolgd? Zoals de waard is vertrouwt hij z'n gasten ... Niet echt veel soeps of 'in de haak', lijkt 't ...