de mydituinman en de dood

~*~

"Gilgamesh"
& "De Dood":
'geen kruid tegen
gewassen'

~*~

DOODGAAN
is het meest weerbarstige stukje chaos uit de geschiedenis van de mensheid ...

Het
invoegen
in de wereld 'van betekenis gaat kennelijk niet,
althans het gaat
moeilijk?

Dieren
gaan dood zonder gepieker,
ze weten van niets,
ze kennen geen vraagtekens,
geen toekomst,
ondergaan
hun lot.

Mensen
zullen ook wel zo begonnen zijn
[ik maak maar een schema],
doch er komt een moment dat mensen kennis verzamelen
[en niet ALLEEN MAAR knollen & noten],
naar voren kunnen [leren] kijken,
en van doodgaan
weten.

En
DAN
begint het gevecht om doodgaan onder woorden te brengen,
het tot een stuk van de wereld 'van betekenis'
te maken.

DAT
proces
begint met een woord voor 'moeten sterven' uit te vinden,
ons woordje 'dood',
en het eindigt met het geloof dat doodgaan ergens goed voor is,
BIJVOORBEELD dient als poort
naar het eeuwige
leven.

Je
kunt dat 'onder woorden brengen',
dat BEGIN,
bijna zien als een bezwering,
althans als een poging
daartoe.

IS
er een woord voor,
DAN kun je er tenminste over PRATEN,
en ALLEEN AL praten VERLICHT
de druk!

ZELFS
als we erover praten als een 'hij',
als een MYTHOLOGISCHE figuur,
die door drieste spotters voor de trieste 'achterblijvers' werd uitgebeeld
als 'de [skelet]man met
de zeis'?

ZO
bergen mensen angsten op
in ver~beelding ...

Maar
hoever kom je
met je [al of niet religieuze]
bezweringen?

~!@!~

NEEM
[alweer?]
het hartverscheurende epos van Gilgamesh
[een soort van Pim Fortuin avant la lettre],
een onderdeel van het Babylonisch [Dark Room] mythencomplex,
dat onder de naam Enuma Elish [de 'naam
van de godmens'?]
gaat.

GILGAMESH,
een wat al te wilde jonge hond,
krijgt door de goden een vriend toegevoegd,
met wie hij voortaan zijn 'stoute stukjes'
kan uithalen.

DIENS naam
is ENKIDU,
een makker dus,
een makker
voor het leven.

ALLES
wat ze samen ondernemen lukt,
ZELFS de boze stier die de godin INANNA op hen afstuurt [zij is kwaad omdat ze een blauwtje liep bij Gilgamesh],
ZELFS DAT ondier weten ze nog
te doden.

Maar DAT
liet de godin natuurlijk niet op zich zitten,
ze maakte Enkidu ziek,
en deze stierf
tenslotte ...

Gilgamesh
is ontroostbaar,
schreeuwt het uit 'als een leeuw, als een leeuwin die van haar jongen beroofd is', en wil zien NIET bij de dood van zijn vriend
neerleggen.

HIJ onderneemt een reis
naar het eind van de wereld [HOLYSLOOT]
om een voorvader te zoeken, genaamd UTNAPISHTIM,
die over eeuwig leven
zou beschikken.

HOE ze hem onderweg
ook ontmoedigen,
Gilgamesh [die 'dark room' onderwereldmens]
houdt VOL!

ALS hij tenslotte
Utnapishtim heeft gevonden,
kan DIE hem niet helpen,
de zoektocht is dus tevergeefs geweest
[geen eeuwig glorieus
'minister~presidentschap].

EVEN
gloort er nog HOOP:
de vrouw van Utnapishtim heeft medelijden met de verdrietige reus,
en krijgt haar man zover dat hij Gilgamesh van een kruid vertelt dat ergens op de bodem van de zee groeit,
en hem die ervan eet zijn levenskracht
teruggeeft.

EN ZIEDAAR:
het ['serotonine'~]kruid wordt wordt op de aangwezen plaats opgedoken door Gilgamesh ["Adam op zoek naar z'n Eva" a.h.w.],
en vol goede moed vervolgt hij zijn reis, naar URUK [Avrams UR?],
waar hij vandaan kwam.

DE WEG
is echter lang en stoffig,
en langs een heerlijk koel meertje gekomen,
besluit Gilgamesh ziet even in het heerlijke water
op te frissen.

Het
[tover]levenskruid
legt hij bij zijn
kleren!

EN DAN
gebeurt het
wat de nijvere toehoorder van dit mydiverhaal al ziet aankomen: een slang {DE SLANG?} ruikt het kruid, en ...
gaat ermee
vandoor!

Gilgamesh
is opnieuw ONTROOSTBAAR,
maar DEZE keer
VOORGOED!

Er blijft hem NU
niets anders meer over dan DIEPE TREURNIS &
GROTE FRUSTRATIE:
voor WIE of WAT heb ik mij afgebeuld,
dan hoogstens voor de slang
uit de ONDERWERELD?

~!@!~

HET myDiVerhaal van Gilgamesh
heeft dus [nog] geen happy end,
DAT is het FRAPPANTSTE: tegen de dood is [nog]
geen kruid gewassen?

ALLEEN PROTEST,
VERDRIET & WOEDE
blijven over ...

ZELFS het aanvaarden
van de dood als onontkoombaar lot,
laat staan een ZINGEVING eraan verbinden, komen we in DIT mydiverhaal
NIET tegen.

De pointe van Het Verhaal
is JUIST dat de dood dan wel benoemd mag zijn, maar dat Gilgamesh hem niet kan invoegen in de wereld
'van betekenis'.

~#~