De myDikluts kwijt?

Waar
we naar
op zoek zijn
is 'n Ànder 'betrouwbaar consequent' wereldbeeld,
dat was ook de speurtocht van profeten als Mosjeh, Boeddha,
Yehosjoea & Mohammed: ze hadden allen op eigen wijze 'n klok horen luiden
& waren op zoek naar hun klepel
of de 'kluts'
...

Iedereen is op zoek naar 'n evenwicht omdat het leven nu eenmaal bestaat uit onevenwichtigheden van ons lichaam, geest & omgeving.

Elke leeftijd & situatie stelt op die wijze de aanvankelijk onbewuste vraag naar de zin van ons tijdelijk bestaan: what's the use of it ALL!?

Zo'n wereldbeeld kan dus op anderen heel makkelijk 'wollig', 'zweverig', 'primitief' belachelijk & kortzichtig of onbegrijpelijk overkomen
...

Zoals er talloze sterrenstelsels, zwarte gaten, 'goden, godinnen, geesten, engelen & duivels' waren, zo ook de variaties in 'n plant- en/of diersoort, mensenrassen, volksstammen & merkwaardige (inter)nationale samenstelsels van min of meer gelijksoortige levensbelangen
...

Voor sommigen is 't bestaan als 'n hel vol pijn, verdriet, uitzichtloosheid, spijt, berouw, nutteloosheid & volkomen onbetrouwbaarheid: wat te doen om in zo'n mess enige helderheid & doorzichtigheid te brengen? Voor anderen is 't leven 'n proces van jezelf trachten met liefde open te stellen voor onszelf & andere mensen (planten & dieren), de wereld & datgene wat groter is dan wijzelf & waarvan we deel uit-maken van ver voor onze geboorte
tot eeuwig na ons bestaan: er rest je niet zo bar veel anders dan je te concentreren op ons nu & hier dat uiteindelijk net zo wonderlijk is als ons 'hiervoormaals & hiernamaals'?!

Ik kan niet zonder verbazing, vreugde, mededeelzaamheid
...

Ik wil weten wat er gebeurde & staat te gebeuren: hoe kan ik hier & nu bestaan zonder enig 'redelijk' besef van afkomst & toekomst?!!!

We zijn net zo kwetsbaar als al 't andere waarmee we in aanraking komen: familieleden, buren, kennissen, vrienden & vriendinnen, alles is betrekkelijk, allen zijn beperkt, afhankelijk van elkaar & van jongsafaan gaan we op verkenning, op zoek naar betekenis & houvast ...

Waarom zou je anders lezen & schrijven leren na al dat aanvankelijk chaotisch horen, zien, voelen & ervaren van kwetsbaarheid & pijn?!

Moeilijk om open staan voor wat wijzelf & anderen werkelijk voelen, denken, doen & laten? Aangerand, verkracht, teleurgesteld & alleen?

't Lijkt me niet raadzaam om alle profeten voor onbegrijpelijk, gek, dom, onzinnig of irritant te ervaren: ze waren immers in hun "eigen" tijd & plaats op zoek naar antwoorden bij 't licht dat zij toen meenden te hebben
om kleine stapjes 'verder' te komen
in dit 'bestaan'?