de maand v/d spiritualiteit @ trouwe verdiepingen.

'Gelukkig niet 'n boek als The Secret'!

'n Twintig jaar oud boek van 'n schrijver die al 15 jaar dood is: niet bepaald DE ideale uitgangs-positie voor 'n publieksprijs? TOCH werd 'Eindelijk thuis' van Henri Nouwen deze week uitgeroepen tot mooiste spirituele boek aller tijden.

Je kunt bijna stellen dat 'ET' al generaties lang wordt gelezen, zegt cultuurfilosoof Frank Bosman v/d Uni van Tilburg: "En niet alleen in christelijke kringen, OOK daarbuiten!"

't Is 'n 'ordentelijk' boek, zo vindt hij: "Je moet 'r toch niet aan DENKEN dat zoiets als 'The Secret' was gekozen met als boodschap dat als je maar slechts 2x p/d hardop zegt dat je gelukkig wilt worden je 't dan ook WORDT?!"

Tegelijkertijd noemt FB 't 'n ietwat 'bravige, voorspelbare, voorzichtige & weinig vernieuwende keuze': "'t Is zoiets als 'n Moeder Theresa o.i.d. nu nog gaan uitroepen tot 'de heiligste persoon' op aarde: (bijna) niemand kan ertegen zijn?"

Maria ter Steeg (ik heb haar geloof ik eens 'n inleiding horen geven bij de Medische Missiezusters Voor/Door de Bijlmermeer tientallen jaren geleden), goede vriendin van Nouwen & de vertaalster van 'n aantal van z'n boeken is WEL blij met deze 'uitverkiezing'.

Zij voerde zelfs bescheiden campagne voor dit prijswinnende boek: "'t Is misschien wel z'n beste werk, 't heeft 'n goede structuur & als je 't leest dan zie je dat z'n ziel erin ligt. Dat thuis slaat op z'n ouders, maar uiteindelijk is 't natuurlijk een soort van 'terugkeer naar g d'!?"

In 'Eindelijk thuis' beschrijft Nouwen z'n worsteling met het leven a/d hand van Rembrandts schilderij 'De terugkeer v/d Verloren zoon'.

TS:
"Hij identificeert zich eerst met die jongste zoon, die uit-eindelijk door thuis te komen de liefde v/d vader accepteert. Maar hij is OOK de oudste zoon die gewoon thuisbleef & 'o/d boerderij paste' zoals Henri zich OOK zelf vond omdat hij toch maar braaf bij die kerk was gebleven. En tenslotte is hij OOK 'de vader'. 'n Vader die mis-schien wel ALTIJD 'thuis moet zijn' & niet steeds maar weer heen & weer moet (blijven) reizen tussen de ene & de andere plek."

..........

Want DAT kenmerkte Nouwen: veel reizen & NOOIT ergens LANG kunnen BLIJVEN. Henri Nouwen (1936-'96) was priester v/h aartsbisdom
Utrecht.

Eind jaren '60 vertrok hij naar de USA omdat 't geestelijk klimaat HIER (@ nl) hem niet aansprak. "'t Was 'n vrome man", zegt MtS. "DAAROM vertrok hij. 't OPEN religieuze klimaat @ America paste veel beter bij hem." Hij maakte carrière aan topuniversiteiten als Harvard & Yale & werd 'r bestsellerauteur. Uit 'n onderzoek i/d jaren '90 v/d vorige eeuw bleek dat van alle spirituele boeken i/d Engelse taal die van Noiwen 't vaakst op 't nachtkastje van Amerikaanse bisschoppen & kerkleiders lagen. IN die boeken was hij rusteloos op zoek naar God, maar OOK naar zichzelf! Nouwen was homoseksueel & worstelde z'n hele leven lang met 't celibaat. Ook DAAR schreef hij over.

Hij was 'n waar fenomeen, 'n internationale spirituele ster, met 'n agenda overladen met conferenties & spreekbeurten. "Aan de andere kant was 'r altijd (OOK) die enorme psychische onrust", herinnert Maria ter Steeg zich. "Als klein kind vroeg hij keer op keer aan z'n ou-ders: HOUDEN JULLIE WEL ECHT VAN MIJ? Hij was steeds OP ZOEK NAAR LIEFDE, kon niet ZONDER ERKENNING!" Uiteindelijk dacht hij rust te vinden i/d Arche-gemeenschap Daybreak @ Toronto, levend met & voor gehandicapten. "Hij dacht: DIE mensen houden ALTIJD van mij. Of ik nou priester ben of homo of allebei! Maar 't heeft uiteindelijk die onrust NIET weggenomen!", zegt Ter Steeg
.............


(WV)