de '4 nobele Waarheden' & boeddhistische meditatie
FL183
Wanneer hij
het paleis van
zijn vader verlaat, gaat
Siddharta, later Gautama de Buddha,
op zoek naar een waarheid die de verschijnselen te boven gaat,
want hij heeft ontdekt dat die bedrieglijk zijn. Net als Soc (& 4/5 eeuwen later ook Yesj)
gaat ook hij aanvankelijk aftastend te werk. De ene bezoekt mensen die 'wijs' genoemd worden @ Athene,
maar in feite ontdekt hij dat ze op het gebied van wijsheid àrm zijn. De andere bezoekt achtereenvolgens verschillende asceten,
onder wie zeer vermaarde, en wordt zich ervan bewust
dat hun uiterst extreme praktijken
zinledig zijn.
Beiden echter
hebben de intuïtie,
ik zou zelfs zeggen de overtuiging,
dat er een universele waarheid bestaat
die iedereen aangaat en bovenal
voor iedereen bereikbaar is.
Beiden zoeken haar met
hun hele wezen?!
Maar waar Soc vooral
de rede als instrument naar voren schuift, steunend op zelfanalyse,
geeft de Bud uitsluitend aan innerlijke ervaring de voorkeur: het gaat er niet zozeer om de waarheid te ontdekken met het verstand,
haar door redenering te zoeken, als wel haar af te leiden uit de innerlijke ervaring.
Hij kijkt overigens met een zekere argwaan naar de verstandelijke & zuiver speculatieve methode:
in één van z'n beroemde toespraken, de soetra Brahma Jala,
richt hij harde woorden tot degenen die zich achter de theorie
verschuilen ten koste van de ervaring; hij noemt hen
'asceten, opgesloten in logica & redenering'
die 'spitsvondige waarheden opstellen',
die echter ongegrond zijn
(2, 13).
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende