Dàt 'r géén dirigènt bóven wóónt willen we nog wel
AANNEMEN
MAAR ÒNS
KOMT NATUURLIJK DIE
ANDERE KROON TOE: BEWÙSTZIJN!
'Ik ben me bewust van mijn gedachte',
waarmee we toch weer een toeziende instantie in het denkproces veiligstellen?
't Is helaas 'n ondoorgrondelijke opzichter, & menig neuroloog betwijfelt
òf bewustzijn mėér be- & omhelst dan 't systeem van rond-wegen dat ons brein zó kènmèrkt:
't zien van 'n 'móói mèns' komt láág binnen i/h visuele systeem, reist dàn naar hóger cognitieve sferen,
om van dááruit weer naar basale perceptieregionen te worden teruggekoppeld;
zó zóu hèt procès naar zichzelf kunnen kijken.
We dóen dat maar spaarzaam,
hooguit 'n miniscúle fràctie van onze cerebrale bedrijvigheid
verschijnt aan 't vènster: & bewuste gedachten zouden nìmmer vóóráán staan,
àls er per definitie làger breiwerk aan vooraf gaat. Mogelijk spelen bepaalde specifieke hersencellen {Economo~neutronen} 'n rol,
die 'brùggen slaan' over grote afstanden in 't brein: je kunt je voorstellen dat dànkzij díe rúime bestrating
de terugkoppelende hersenen 'n soort van reflectie op eigen denkwerk ìngebouwd hebben!
Maar òf 't op déze manier ook ècht
júist verwóórd is?
[Enige
flexibele extèrne
reflectieve activiteit (zoals myDi bv.,
of 'n hobby, studie, werk, artistieke/individuele interesse e.d.)
lijkt Mor in ieder geval zeer behulpzaam bij 't opmerken, verwerken & verder blijven toepassen van ons bewustworden,
ontdekken, verheugen & vermengen in ons korte beperkte bestaan:
't reeds eerder genoemd 'tijdreismechanisme'
als in 'zwerven',
onderzoeken &
uitpluizen?]
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende