d'r zatten twee motten in m'n ouwe jas: pril geluk

Heb je je geestelijke mydisandalen & reismanteltje al aan & je hoofdoekje om?

Op naar het myditijdreisruimtevoertuig dan maar naar andere plaatsen, tijden en omstandigheden!

Hoewel volgens de islamitische traditie
van overleveringen de profeet Mohammed {569~632} ook al tijdens zijn leven met aanhangers roofovervallen pleegde op handelskaravanen die door Arabia trokken zoals toen gebruikelijk was in die streken, vonden de grote veroveringsoorlogen toch pas NA zijn dood plaats. De kolonisatie van het Midden~Oosten door Arabisch~islamitische legers in de cecennia na 632 zou ingrijpende & blijvende gevolgen hebben voor het aldaar in die tijd dominante christendom
tot op de mydidag van vandaag!

De overwegend christelijke,
Byzantijnse cultuur in die streken kwam onder grote druk te staan?
Inmiddels is in onze eigen tijd door de recente radicaliseringen van de islam een groot deel van die christenen [en joden] uit het Midden~Oosten verdwenen en verdreven. Maar hoe waren eigenlijk de vroegste allereerste reacties op de komst van de islam, in die eerste eeuw
na de veroveringen?

Hoewel de meeste christenen
diep ongelukkig waren met het nieuwe regime, kun je toch constateren dat sommige groeperingen aanvankelijk best wel nlij waren met die nieuwe heersers. Vooral de christenen wier denkbeelden wat afweken van de 'oppermachtige' Byzantijnze orthodoxie, en ook Joden en Samaritanen die leden onder de onderdrukkingen & ontrechtingen van Byzantijnse zijde, hoopten nu op een betere behandeling dan ze tot dan toe gewend waren.

Inderdaad mochten nu Joden,
die van de christelijke overheid niet of nauwelijks toegang tot hun heilige stad kregen,
zich van de nieuwe islamitische heersers weer in Yeroesjalayiem vestigen ~ zij het met aller-lei beperkingen & restricties. Veel Joden zagen de komst van de Arabische strijders als een bevrijding van het Byzantijnse juk. Ook niet-orthodoxe christenen waren aanvankelijk verheugd, omdat de islamieten hun onorthodoxe ideeen veel gemakkelijker tolereerden dan de voormalige Byzantijnse overheersers.
Maar het gaat hier om uitzonderingen, en meestal was de aanvankelijke vreugde
van korte duur.

De grondtoon
van de meeste reacties
op de komst van de legers van Allah was er toch een van afschuw en woede.
In de eeuw na die veroveringen kwam er dan ook een stroom van joodse en christelijke apo-calyptische literatuur op gang, waarin de islam werd gezien als de 'gruwel der verwoesting' uit het bijbel-boek Dani'el & waarin de onderdrukte gelovigen werden getroost met de voorspelling dat het einde der tijden nu toch [eindelijk!] ECHT 'nabij' was?! God zou nu wel [heel] snel ingrijpen
ten behoeve van zijn volk ...

In de geschriften van christenen
domineert heftige kritiek op islamitische strijders die hun slachtingen aanrichtten in kerken, kloosters platbrandden, kunstschatten stalen, kruisen kapotsloegen, iconen kapotschoten, krijgsgevangenen door-verkochten of tot slaaf maakten, Joden en christenen tot slavenarbeid dwongen
{over "dwangBEKERINGEN" lees je trouwens zelden}!

Een van de vroegste Joodse critici
van de islam merkt rond 640 op: "Mohammed kan geen echte profeet zijn want echte profeten treden niet op met getrokken zwaard!" Oftewel: een echte pro-feet overtuigt alleen maar door zijn boodschap, maar intimideert niet
door dreiging met geweld.

Rond 700 antwoordt
een christelijke geleerde op de vraag van de islamitische veroveraar en overheerser van Palestina,
Abd al~Malik, wat hij van de religie der Arabieren vindt: "Het is een religie die zich alleen maar met het zwaard vestigt!" Ofwel: een religie die met geweld wordt opgedrongen kan
nooit een werkelijk innerlijke overtuiging worden?

Niet toevallig staat dus in zowel de Joodse als de christelijke uitspraken 'dit {krom}zwaard' centraal!
Het zijn de motieven van geweld, meedogenloosheid, roofzucht, en intimidatie die in deze eerste reacties
steeds weer de boventoon voeren ~ enkele opvallende uitzonderingen daargelaten!

Voor alle duidelijkheid zij hier benadrukt
dat ik hier niet een beeld schilder van de islam, maar vooral van de niet-islamitische reacties op de komst van de islam. Dat er in zulke polemische reacties vaak ook [alweer!] wordt overdreven,
staat [zoals gewoonlijk] buiten kijf!

Wel valt direct op
dat het in deze polemiek gaat om elementen die ons maar al te bekend in de oren klinken?
De radicale islam beroept zich immers heden ten mydidage voor haar idealen juist op die gewelddadige beginperiode van 'de zuivere islam' {en 'islam' betekent 'onderwerping', submission}. Dat zal, zo vrees ik, ook nog voorlopig wel eventjes zo blijven zolang de islamitische gemeenschap de eigen heilige boeken en tradities niet onder kritiek mag en durft stellen helaas ~ in tegenstelling tot jodendom en christendom waar dat nu en hier tegenwoordig juist WEL kan!

De hiervoor besproken reacties
hebben het vooral over de uiterlijke omstandigheden, niet over de inhoudelijke boodschap van de islam!
Gedachtenwisseling over de theologie van de islam heeft helaas verbazend lang op zich laten wachten.
Dat heeft dan ook voor een deel te maken met het feit dat het meestal enige tijd duurde voordat christenen eigenlijk wel goed in de gaten kregen wat voor vlees zij nu in de kuip hadden en dat het in de islam om veel MEER ging dan alleen maar een [zoveelste] christelijke 'ketterij'!

De islam toont immers waardering voor Yesjoe {Isa},
voor zijn ouders Yoseef {Yoesoef} & Miryam, en daarnaast ook nog eens voor een hele reeks oudtestamentische figuren als Avraham {Abraham/Ibrahim}, Mosjee {Musa}, Davied {Dahwoed} & Sjlomo {Soelaiman} e.d. Op het allereerste oog leek de islam dus best wel op een zoveelste nieuwe variant van de oeroude joodse bijbelse & christelijke {nieuwtestamentische} religie{s}: pas langzaam drong dus eindelijk wel door dat de schijn hier bedroog?!

Alles wat 'bijbels' lijkt in de Koran
staat dan ook helemaal in het licht van Moehammads overtuigingen dat Joden en christenen de Bijbel ingrijpend hadden {en hebben} vervalst: ZO wilden zij immers verdoezelen dat al die grote bijbelse gestalten in feite helemaal geen Joden {of christenen} waren maar moslims. Pas toen tot Joodse en christelijke kringen begon door te dringen welke zware en ongeloofwaardige beschulkdigingen hier aan hun adres werden geuit, gingen zij in 'de tegenaanval'!

Je kunt trouwens ook wel een dergelijke tendens
al ontdekken tussen 'alle heidense godsdiensten in het Midden-Oosten' van VOOR het jaar "0"
en al die duizenden jaren daaraanvoorafgaande tussen alle omringende religies onderling met hun goden en godinnen, tempels, heilige plaatsen, rituelen, psalmen en gezangen, joodse groeperingen onderling en al die daarop volgende christelijke sekten, stromingen, bewegingen, afscheidingen e.d.!
Hetzelfde proces schijnt zich telkens weer 'iets' anders te herhalen in een andere vorm dichterbij
en verderaf {heel mydi staat er vol mee telkens weer!}?

Tijd
dus nu
maar eventjes voor
een kopjen koffie samen met Flierefluiter, Merijntje Gijzen,
Menier Pastoor, 't Grote Dierenbos & Sesamstraat, Bromsnor,
Swiebertje, Saartje, Dorus & de Motten,
Pipo de Clown &
Mammaloe!

blozen
30 mrt 2008 - bewerkt op 30 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende