~*~
Eigenlijk
zijn alle mydimensen 'tijdreizigers'!
"HET" kenmerkende is dus niet zozeer
ons 'homomacho'- en/of 'homobonobo'-gehalte,
maar ons vermogen om daar ondanks alle ins & outs
als het ware bij wijze van spreken en schrijven
'bovenuit' te
stijgen?
En
ondanks het feit
dat elke cultuur zo zijn of haar eigen wijzen heeft
om de evolutionaire ladder(s) te bestijgen moeten we maar zien
dat we niet TE VER 'uiteenlopen'
want DAAR komen alleen
maar brokken
van ...
~*~
DE
belangrijkste bronnen
voor Yehosjoea haMasjiach [alweer?]
zijn de evangelies van het bijna 2000 jaar oude Nieuwe Testament:
de mydimensen van wie de stemmen in de evangelies zijn te horen
spraken over Yesjoea van N.,
omdat die hen kracht schonk - hoewel hij al
gestorven was?
Ze waren
geen geschiedsschrijvers,
geen historici, maar de spraken over hem in de taal van hun 'geloof'.
ZO is het dus in de precieze betekenis van het woord niet mogelijk
om een mydibiografie van deze "Y" van N.
te schrijven!
TOCH
verschaft het mydischilderij
van het geloof in de evangelies een beeld
waaruit men de historische kennis kan opmaken,
vooral als Yesjoe en zijn 'vriendjes & vriendinnetjes'
ook NA zijn dood nog gezien worden als mensen
die behoorden bij een in hoge mate 'homogene'
beweging binnen en rondom
het jodendom ...
PAS
toen de sociale structuur
van de "Jezusbeweging" een diepingrijpende verandering had ondergaan
en avnaf het midden van de tweede eeuw een hierarchisch geordend instituut was geworden,.
veranderde OOK daarmee 'het beeld van de historische Yehosjoea haMasjiach':
het kreeg dogmatische en
hierarchische
trekken!
MET
deze verandering
gaat de scheiding tussen het 'christendom'
en het jodendom
gepaard ...
In de
eerste eeuw
kan de term 'christendom' alleen maar gebruikt worden
als men beseft dat het christendom van deze tijd nog GEEN centrale institutie is,
maar een vrijwillig samengaan van gemeenschappen, die een levenshouding ontwikkelden
die velen [steeds meer]
fascineerde?
ZIJ
zagen zichzelf als een deel van het 'jodendom'
en waren vervuld van de overtuiging dat "Y van N." DE 'masjiach' was
waar het joodse volk al zo lang
naar uitzag!
Wat
'nieuw' is
in de afgelopen tientallen jaren
voor ons als 'myditijdreizigers' over de wijze waarop wij 'dit alles'
zien en bekijken zijn, methodisch bezien,
voorlopig even drie elementen:
~
het 'feministische' mydiuitgangspunt, dat de rol, de functie en de invloeden van vrouwen
[voor het eerst in de geschiedenis?] ECHT serieus neemt en het oorspronkelijke christelijke
principe 'hierbij is GEEN sprake [meer] van mannelijk of vrouwelijk, jullie zijn immers
allen EEN in "Christus"' {GAL 3:28} ook historisch in de geschiedenis van
deze Yehosjoea
verifieert;
~
het mydiprincipe van de z.g. 'bevrijdingstheologie',
dat uitgaat van de 'laatsten' {MAT 20:16} in de samenleving,
EN ernst maakt met de idee dat ZIJ het zijn die bij machte zijn om 'het schrijven de bijbel'
als het ware 'voort te zetten'; DIT uitgangspunt verleent namelijk, op goede gronden,
voorrang aan de praxis van het 'christelijk leven' BOVEN 'de leer' &
'de theologie';
~
de mydidiscussie met het eeuwenoude christelijke anti-judaisme
en het luisteren naar de stemmen van de joodse gesprekspartners NA de 'shoah':
ZIJ brengen ons ertoe om vooral ook met meer zelfkritiek te kijken naar de christelijke
'tradities', die proberen een eind te maken aan
de vijandschap die er ontstaan is
tussen 'dochterreligie' &
'moederreligie'.
~*~
~*~
Om
duidelijk te maken
dat er een onlosmakelijke band bestaat
tussen Yehosjoea en hen
die zich door hem aangesproken voelen
en zich door hem laten inspireren,
heb ik getracht om met behulp van talloze anderen
door de eeuwen heen de historische mydiuiteenzettingen af te wisselen
met allerlei andere [her en der geplukte bloemetjes in tientallen landen en tijden]
meer poetische teksten over Yesjoea en zijn [EN ONZE!] 'myditijdreis'
door de homomachobonoboistische
mydigeschiedenis.

Tijd
voor 'het
myditvjeugdjournaal'!
~#~