Bvoguku39b 't wàs de dàg wááròp Kaïn jankend ~~~~~
DE TENT BINNENRENDE EN ZICH VOOR ONZE VOETEN OP DE GROND WIERP! ZIJN VOORHOOFD BLOEDDE. WE KEKEN BEIDEN ZWIJGEND OP HEM NEER. ZIJN LICHAAM RILDE EN SCHOKTE ZOALS EEN DIER DOET WANNEER HET GESLACHT WORDT?! "Va! Moe!" -kreunde hij, en toen, als een klein kind: 'Pappa, mamma!' Ik wìst wàt er gebeurd was, want ik hàd kaïns woede gezíen telkens wanneer hij door Abel vernederd werd! Ik wìst 't, maar wìlde het níet WÉTEN, m'n verstand stond stìl! 'Per òngeluk,' mompelde hij. 'Het ging per ongeluk. Ik wìlde niet, ècht niet, ik wìlde níet!' Gòd, Mìjn G d, DÀCHT ÌK, wááròm heb JÍJ míj verláten? Hij ìs een go(e)d mèns: er ìs nú zelfs nog geen schùld ìn HÈM?! "VERMÀN JE," sprak Éva strèng! 'Stá òp! Dróóg je tranen èn vertèl!'
Ik zàg dat Kayin zo schrok van haar stem, alsòf hij níet verwàcht had dat zijn Moe óóit nog íets zèggen zou tegen hem? Hij spròng overeind, bloedend en zwetend, maar hij húilde níet meer. Stotterend {'40} & struikelend over z'n WÓÓRDEN vertèlde hij aan ons zíjn Héle Vèrháál! 't Kwàm híerop néér: KAIN KWAM ABEL TEGEN IN 'T VELD. ABEL LÉÉK IN EEN VRIENDELIJKE BUI TE ZIJN EN ZE RAAKTEN WAREMPEL IN GESPREK MET ELKAAR!!!
Ze práátten over van àlles en nòg wat, maar tenslotte begon Abel wéér òpníeuw over Hèt Òffer! 'Laten we 't nòg 'n keer proberen,' zei hij! 'Laten we SÁMEN òfferen! ÌK 'n schááp & jij jouw korenschoof!' Àllebéi máákten ze een stenen tafel die Abel 'altaar' noemde en ze legden hùn òfferande èròp. Ze maakten een vuur. Toen de roep begon òp te stijgen naar de hemel vroeg Abel: 'Èn? Hóór je al íets?' ~~
'Nìks!' zei Kayin. 'Slúit je ogen,' zei Abel! 'Kníel! Còncentreer je, dènk aan níets, òntspàn, LÁÁT lòs!' Kaïn kníelde, slóót z'n ogen, con-centréérde zich, DÀCHT aan níets èn líet lòs! 'Je hóórt zeker nog niks, hè?' vroeg Abel op treiterende toon! 'Ìk wèl! Gòd spréékt tot míj!
Híj nóemt míj zíjn Zóón. Maar met jóu wìl híj Nìks te Máken Hèbben!' Kaïn spròng wóedend overeind & híef z'n hànd op naar AbelHevel!
'Slá maar, broertje,' riep Abel! 'Gòd is mèt míj, míj kàn níets gebéuren!' 'Onee? O Néé?' brùlde Kaïn. Hij grìste 'n nagloeiend schapebot òp van abels altaar èn slóeg tóe. Hij hóórde abels schedel kraken & 't blóed spóót uit z'n hóófd als 'n fontein omhoog. Z'n lichaam VÌEL met 'niet smàk òp de aarde. 'Nóu lùl je niet meer, hè?' schreeuwde Kaïn! 'Wáár is Gòd nóu? Jóu kòn toch Nìks gebeuren? Nóu? Zèg òp!
Wáár blíjft Gòd?' Maar Ábèl gàf géén àntwoord! Kaïn knielde náást hem néér & schudde aan z'n schouder, maar er zat geen lévenmeer in HÈM! Kaïn schrééuwde het úit van ellende omdat híj de eerste was die Hèt Bewìjs vóór zich zàg dàt dé mèns stèrfelijk ìs! ~~~~~~~
Ik zàg dat Kayin zo schrok van haar stem, alsòf hij níet verwàcht had dat zijn Moe óóit nog íets zèggen zou tegen hem? Hij spròng overeind, bloedend en zwetend, maar hij húilde níet meer. Stotterend {'40} & struikelend over z'n WÓÓRDEN vertèlde hij aan ons zíjn Héle Vèrháál! 't Kwàm híerop néér: KAIN KWAM ABEL TEGEN IN 'T VELD. ABEL LÉÉK IN EEN VRIENDELIJKE BUI TE ZIJN EN ZE RAAKTEN WAREMPEL IN GESPREK MET ELKAAR!!!
Ze práátten over van àlles en nòg wat, maar tenslotte begon Abel wéér òpníeuw over Hèt Òffer! 'Laten we 't nòg 'n keer proberen,' zei hij! 'Laten we SÁMEN òfferen! ÌK 'n schááp & jij jouw korenschoof!' Àllebéi máákten ze een stenen tafel die Abel 'altaar' noemde en ze legden hùn òfferande èròp. Ze maakten een vuur. Toen de roep begon òp te stijgen naar de hemel vroeg Abel: 'Èn? Hóór je al íets?' ~~
'Nìks!' zei Kayin. 'Slúit je ogen,' zei Abel! 'Kníel! Còncentreer je, dènk aan níets, òntspàn, LÁÁT lòs!' Kaïn kníelde, slóót z'n ogen, con-centréérde zich, DÀCHT aan níets èn líet lòs! 'Je hóórt zeker nog niks, hè?' vroeg Abel op treiterende toon! 'Ìk wèl! Gòd spréékt tot míj!
Híj nóemt míj zíjn Zóón. Maar met jóu wìl híj Nìks te Máken Hèbben!' Kaïn spròng wóedend overeind & híef z'n hànd op naar AbelHevel!
'Slá maar, broertje,' riep Abel! 'Gòd is mèt míj, míj kàn níets gebéuren!' 'Onee? O Néé?' brùlde Kaïn. Hij grìste 'n nagloeiend schapebot òp van abels altaar èn slóeg tóe. Hij hóórde abels schedel kraken & 't blóed spóót uit z'n hóófd als 'n fontein omhoog. Z'n lichaam VÌEL met 'niet smàk òp de aarde. 'Nóu lùl je niet meer, hè?' schreeuwde Kaïn! 'Wáár is Gòd nóu? Jóu kòn toch Nìks gebeuren? Nóu? Zèg òp!
Wáár blíjft Gòd?' Maar Ábèl gàf géén àntwoord! Kaïn knielde náást hem néér & schudde aan z'n schouder, maar er zat geen lévenmeer in HÈM! Kaïn schrééuwde het úit van ellende omdat híj de eerste was die Hèt Bewìjs vóór zich zàg dàt dé mèns stèrfelijk ìs! ~~~~~~~
30 okt 2014 - bewerkt op 01 nov 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 10 dec 2025 50248 64 Bovendien werd het uitleveren van ‘n jood
- O 10 dec 2025 50247 Toen zijn apostelen werden vervolgd door een
- O 10 dec 2025 50246 63 Toen de farizeeën onder koningin Salome
- O 10 dec 2025 50245 Wie een studie heeft gemaakt van de schrift-
- O 09 dec 2025 50244 62 Zelfs als het niet mogelijk zou zijn om
- O 09 dec 2025 50243 Het zou dus helemaal niet verkeerd zijn om
- O 09 dec 2025 50242 Terwijl Yehosjoea zei: ‘Op de stoel
- O 09 dec 2025 50241 DIT ALLES doet ons denken
- O 09 dec 2025 5024061 YESJ zag de hypocrisie van deze farizeeën
- O 08 dec 2025 50239De Sadducese Koning sprak over de ‘Geverfden’
- O 08 dec 2025 50238 We kunnen de farizeeën niet met al de latere
- O 08 dec 2025 5023760 De farizeeën raakten betrokken bij de bur-
- O 08 dec 2025 5023659 In de tombe is ook ‘n tekening te zien van
- O 08 dec 2025 50235 58 Tòch valt er wel iets te zeggen voor deze
- O 07 dec 2025 50231 Die uitspraak is ook belangrijk omdat ‘t ons