Bvoguku38 we keken elkaar zo lange tijd in de ogen


ZÒNDER ÍETS TE ZÈGGEN. IK VÓELDE ZIJN EENZAAMHEID ÈN ÌK WÌST DAT GEEN LÍEFDE TER WERELD DÉZE JONGEN TOT RÙST KON BRENGEN. HÍJ ZÓU ÒP ZÓEK ZIJN, ZIJN LÉVEN LÀNG, ZÒNDER TE WÉTEN WÁÁRNÁÁR!

MAAR ÌK HÀD NÒG GÉÉN VERMÓEDEN VAN DE VERSCHRÌKKING DIE ÒP ZÍJN PÀD ZOU KÓMEN.

Ik begreep niet waarom AbelHevel er GENÓEGEN in schepte om zijn oudere broer zó te sàrren & te blíjven pèsten. 't Léék wel alsof hij op Kayins ténen wilde gaan staan om zó gróter te líjken dan hij wàs? Mééstal haalde Kayin z'n schouders erover òp òf gròmde iets òn-verstaanbaars. Maar op 'n dàg zéi AbelHabel: 'Ik wéét wááròm Gòd MÍJN offers áánnéémt èn de jóuwe níet!'

Kayin gròmde.

'Wìl je WÉTEN wááròm?'

"Néé," grauwde Kayin, "'t kan míj geen donder schelen òmdàt er géén Gòd ìs!"

'Ìk gá 't jóu TÒCH vertèllen,' lispelde AbelBabel! 'Het kòmt DÓÓRDÀT ÌK 'n béter mèns BÈN DÀN jìj! Gòd beschèrmt me: míj kàn Nìks Overkómen òf Gebéuren òmdàt ÌK GÓ(E)D BÈN!'

Éva sprong òp.
30 okt 2014 - bewerkt op 31 okt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende