Broken hearted melody {tender touch} eternal now

Het lijkt me dus volkomen zinloos om figuren als Yehosjoea e.d. zo vreselijk te blijven ophemelen of afkraken. Waardering en kritiek zijn op hun tijd nodig en onvermijdbaar, maar om nu van dezen of genen goden of duivels te maken gaat mij een stapje te ver: zoiets is vreselijk saai ...

Het is zinvoller om de kern van Yesjoea's betekenis te zoeken in wat we vandaag de mydidag zijn spiritualiteit zouden noemen: de proef op de som & "THE proof of THE pudding"? Dan gaat het om de geestkracht waaruit hij leefde en die blijkbaar royaal van hem afstraalde op zijn directe omgeving. Die blijkt op zijn beurt weer vermengd te zijn, voor, tijdens en na zijn leven, met allerlei mythen & legenden, fantasie en overdrijving.

Anyway, dit alles in het bijzonder om de opgemerkte hartstocht, de totale overgave (en twijfels) die hij kent, zowel in wat hij noemde zijn om-gang met "g d" als zijn toewijding aan mensen uit allerlei rangen en standen, achtergronden en toekomstvisies, hoop en hopeloosheid aldaar ...

Daarin is een diepe geraaktheid zichtbaar die mensen van toen en later bleef aanspreken en aanzetten tot hun eigen dolle acties en reacties.

In die beleving van Yesjoe kwam g d naar voren als een bron van royale barmhartigheid en compassie, van heilzame kracht en onvoorwaardelijke liefde: wie ging putten uit deze bron, verandert volgens hem radicaal in een mens die onzelfzuchtiger leert leven, volop recht wil doen aan alle anderen, en in deze wereld hartstochtelijk blijft zoeken naar vrede en verzoening. Geen wonder dat je iets dergelijks altijd overal tegenkomt ...

Die mens komt het geheim op het spoor dat we ons leven kunnen winnen door het te verliezen: waar nodig overwint hij zijn al te grote ego, en ziet hij af van status of allerlei holle bolle pretenties. Dat is de weg van de graankorrel die gelovigen in hun levenskunst voor ogen blijft staan.

In deze boodschap van "JC" kwamen twee op het eerste gezicht tegenstrijdige elementen samen. Je wordt zowel royaal aanvaard, met al je o zo menselijke tekorten en gebreken, als dat er tegelijk ook best wel 'iets meer' (VEEL MEER) van je werd geëist. JC verkondigde blijkbaar enerzijds dat g d mensen 'zomaar' liefheeft, zonder dat we het er eigenlijk naar maken? Anderzijds biedt hij z'n volgelingen aan om elkaar op het hart te binden elkaar lief te hebben, even ruimhartig en vergevingsgezind als 'g d zelf'. Met het oog op 't verwachte gehoopte hemelse 'g dsrijk' brengt Yehosjoea ('g d redt' dus een bijna volkomen paradoxale blijde/komische/serieuze boodschap: we mogen en kunnen ons radicaal aan g d toe-vertrouwen EN moeten & kunnen ons radicaal inzetten voor onze naaste(n).