boos

Boos zijn op mezelf, op m'n vriend, op die stomme trut.....

Waarom heb ik in godsnaam die stomme fout gemaakt....????? Ja het is terecht hoe hij mij nu behandelt. Dat verdien ik. Het is mijn eigen schuld. Net zoals ik die k*topmerkingen van zijn vrienden verdien. Ik had het zo leuk met hem.. Ja ik had het zwaar en moeilijk door de hele situatie. De druk die op mij lag. Ik die maar alles goed vond en maar steeds toegaf. Mijn eigen mening nooit zei maar deed wat anderen wilden. Zo gestrest was, niet mezelf.. Heb ik me daardoor aan de verkeerde vastgegrepen.. Maar toch hield en hou ik echt heel erg veel van hem!!!
De ruzies, de tweestrijd, ik was mezelf kwijt. Het is allemaal geen excuus. Kapot ging ik en ga ik nog steeds...

Jij, die af en toe zo gemakkelijk over de situatie doet. En vervolgens uitflipt of een hele discussie aangaat. Mij soms echt als een klein kind behandelt bij zijn vrienden. Hij heeft me 2 maanden geleden iets gezegd, maar het wordt alleen maar meer en vaker. En dan steeds maar weer iets vertellen over haar. Als hij whatsapp opent haar naam toch weer zien staan. Of ik het wil lezen? Nee!! Ja!! Nee!! Ja!! Ik weet het net. Die ....... heeft toch geen 1 positief woord over mij te zeggen. Buiten het feit dat ze mij überhaupt niet eens kent. Zij blijft tussen ons in staan. Iedere keer opnieuw als ik haar naam hoor of zie word ik zo kwaad van binnen. Wil ik het liefst beginnen te schelden en met dingen gaan gooien. Ja... gaat ze me ook nog fijn overal blokkeren. Lekker volwassen als ze me nog niet 1x gesproken, laat staan gezien heeft.
En nee ik wil er nooit iets over zeggen. Het is toch zijn "vriendin". Ik heb me daar niet mee te bemoeien. Ik wil er niet weer over zeuren, want geïrriteerd wordt hij dan toch. Dan denk ik bij voorbaat al: Laat maar..

Maar toch ga ik vanbinnen kapot. Kapot van alles..

Ik wil zo graag mijn liefde geven, maar ik zit gevangen in mijn eigen emoties. Iedere dag boos, moe, geïrriteerd, chagrijnig en verdrietig zijn. Terwijl ik hem echt niet kwijt wil. Hij is mijn beste vriend. Ik kan en wil hem niet kwijt raken.

Ik heb er zo'n verschrikkelijke puinzooi van gemaakt