bokkie bokkie bokkie beh (wat sal jouw mamma ...)?

Samenleving zonder empathie is ijskoud. Ook hier @ NL zijn genoeg groepen die ver van de maatschappij staan?

Zonder begrip voor de ander(en) krijgen we rellen zoals in London {& almost anywhere}! Na de rellen in 't United Kingdom werd @ NL de vraag gesteld of we zo'n soort situatie OOK HIER mogen/kunnen verwachten: waarom niet?

Ook in dit land zijn er (keer op keer) groepen die inmiddels ver genoeg afstaan v/d maatschappij om zich niets meer aan te trekken van 't sociale contract met de samenleving. Jonge werklozen, vroeg-tijdige schoolverlaters zonder baan, niet-geïntegreerde auto- & allochtonen; ze zijn verongelijkt, onopgevoed, hebben weinig besef van 't mijn & dijn. En ook hier (waar & wanneer eigenlijk niet?) zijn regenteske bestuurders, bankiers & managers die bonussen & ver(t)rek-premies bedisselen & die zich verder helemaal niet drukmaken om de maatschappelijke verantwoordelijkheden die (eigenlijk) bij hun eigen riante status (zouden) moeten horen?!

Links & rechts mogen in woord & gebaar dan misschien wel 'lijnrecht' tegenover elkaar & elk ander staan, maar de laatste decennia liepen ze wel stevig gearmd over 't Pad v/d Individuele Vrijheid. EEN van de bijeffecten van die massale ik-gerichtheid is wat rechts il soof Andreas Kinneging in z'n essaybundel 'De geografie van goed & kwaad' omschrijft als pseudotolerantie; 'n mooi woord voor iets heel banaals: (doodgewone) onverschilligheid! Onder 't mom van tolerantie hebben we elkaar nadrukkelijk 'met rust gelaten', we hebben geleerd om (hoofdzakelijk 'alleen maar' met onszelf bezig te zijn, alleen maar voor 'onszelf' verantwoordelijk te zijn?!

Vervolgens hebben we dit onze kinderen ingeprent. Tot slot hebben we onszelf afgekeerd v/d ander zodat we hem/haar/het nu niet meer behoeven aan te spreken op storend (wan)gedrag. Inmiddels leven we in 'n land met 16 miljoen koninkrijkjes. Behalve onverschillig voor 'de ander' zijn we mondig & weerbaar. We eisen genoegdoening voor 't 'leed' dat ONS wordt aangedaan. Met dank aan de massa-media hebben we 'n amusante schuld- & afrekencultuur ontwikkeld. Tv-programma's als 'Medische Missers', 'Radar', 'De rijdende rechter', 'Kassa', 'Breekijzer', e.d., 't zijn hedendaagse schavotten op nationaal niveau waarop kwaad vergolden & schulden vereffend kunnen gaan worden. WAAR is 't besef dat geluk & ongeluk in 't leven hand in hand gaan & dat we in deze huidige maatschappij veel meer evenwicht hebben in wel & wee dan (waar ook?) elders i/d wereld? IEDERE misstap van 'de ander' MOET worden gecompenseerd? 't Lijkt wel of we steeds verder afdrijven van 'begrip & vergeving'? Kortom, wordt vervolgd! Eerst even 't nieuws van vandaag dichterbij & ietwat verder af.