blote billen en rode wangetjes in 't voorjaar 2006


~*~

De bijbel
lees ik nu weer
zoals hij is overgeleverd,
als erfenis uit het verleden:
de religieuze mythe van Israel,
aangevuld met allerlei mydiverhalen
die het christendom eraan heeft
toegevoegd.

Niet als boek
met geautoriseerde informatie over G D,
mens en wereld,
zoals vanaf de kerkvaders en sedertdien
is vertoond.

Van
verbeelding en gevoelens
moet je geen echte wezens maken,
standen van zaken, gebeurtenissen,
plaatsen enzovoort.

Er kan wel
van alles gebeurd zijn,
maar dat laat ik rustig
aan de onderzoekers
over?

Aan een graf lees ik psalm 23.

Als er iets is
dat uit zichzelf geen zin meebrengt
is het doodgaan.

De psalm
verandert er niets aan,
maar met de psalm leg ik een pleister op de wonde,
en dat helpt mij te dragen
waar ik geen betekenis aan
kan verlenen.

Hemelvoorstellingen
kunnen ook helpen,
de christelijke leer over het hiernamaals
ook.

Ik heb
helemaal geen moeite
met deze vorm van religie,
zolang ik er verbeelding in mag zien
waarmee we ons lot trachten
te bezweren.

Heel
de religieuze wereld
is in feite bezwering van het onkenbare,
onbeheersbare
lot.

ZO
is religie begonnen
en ZO
functioneert ze
vandaag de mydidag
NOG!

Bezweringstaal dus,
levenswijsheid,
thematiek van de menselijke situatie
- dat zijn dingen waar ik de bijbel
voor lees.

Soms
kan ik er wat mee,
soms krijg ik een eye-opener
{"Waar is Chavel uw broeder?"
haal ik nergens anders vandaan dan uit de bijbel!},
soms ook blijft het achterhaalde
kost.

Niets aan te doen,
je kunt niet alles hebben ...

Bij
de presentatie
van Voor een tijd een plaats van god
krijg ik [aldus HK] soms de vraag:
Gelooft u nog?
Antwoord:
Als je met geloven het voor waar houden
van overgeleverde voorstellingen bedoelt,
dan weinig of misschien wel niets.
Als je ermee bedoelt
of ik een geloof heb dat wat aan kan in dit leven,
dan is het antwoord:
ja.

Ik voel mij
drager van geest,
verantwoordelijk mens: aangesproken,
aansprakelijk en aanspreekbaar [hoop ik],
exemplaar van de enige
'mydihomomachobonoboistische' soort
die betekenis kan verlenen
aan wat uit zichzelf geen betekenis
meebrengt.

Ik ben er niet voor niets.

"Religie"
is voor mij niet iets
wat ik er ook nog op na houd,
een soort van geloofsleven
naast het gewonen leven,
ze valt met mijn bestaan samen,
mijn praktijkvoering als mens,
als plaats waar transcendentie
wordt ervaren.

"Christenzijn"
is een wijze van zijn,
aldus een populaire omschrijving
uit de tweede helft van de vorige eeuw,
en niet het hebben van
leerstellige overtuigingen.

Daar kan ik mij in vinden.

blozenengelknipoog
verliefdliefdesverdrietverliefd
sneakycool!huilen







03 mei 2006 - bewerkt op 18 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende