Er
komen steeds
meer mensen, dus
ook meer radicalen, middelmatigen,
criminelen & talloze onverschilligen, maar
in principe zijn de basisvoorwaarden van bijna tweeduizend jaar geleden nog steeds voorhanden.
Dopers in de woestijn die oproepen tot inkeer omdat
de voleinding der tijden nabij is:
de mensenoogst!
Er is
geen bescherming meer
tegen het komende oordeel, het moment van waarheid,
de test van je ziel?
Zoals ook
in de mydibijbelgelijkenissen al eerder & vaker
naar voren werd gebracht,
zoiets blijft nog geldig voor ons
deze mydidag.
Breng vruchten voort
die een nieuw leven waardig zijn en neem geen genoegen met foute verhoudingen!
Die bijl ligt altijd weer aan de wortel van iedere boom die geen goede vrucht voortbrengt:
die wordt vroeger of later omgehakt en in het vuur gegooid.
Vandaar ook
die toenmalige 'dope' met water ten teken van 't
nieuwe leven en daarna de dope met 't vuur van de helende geest.
Wij ondergaan die test elke dag weer:
het graan leeft voort en het kaf zal verbranden ~
als je werkelijk beseft wat die dope kan inhouden met water en vuur
dan kun je die fanatieke extremiteiten achter je laten en is er geen ruimte meer
voor flauwe middelmatigheid, smakeloze misdadigheid of zinloze neutraliteit
& karakterloze doelloosheid?
Ook wij ondergaan al die testen,
ieder op eigen wijze, tijd, plaats & omstandigheden.
In de geloven en politieke bewegingen gaat 't ook zo: 't midden wordt uitgehold &
de extremen lijken toe te nemen.
Radicalisering
komt vooral door de angst & verlies van identiteit?
Bij dat proces houdt de dialoog tussen geloof en rede langzamerhand op.
Het begint met strakke orthodoxie, dan komt er fundamentalisme en dat mondt uit in radicalisering!
Als ook joden, hindoes, boeddhisten, christenen en moslims [en al die andere seculaire stromingen] verder gaan radicaliseren vanuit een onzekerheid over hun identiteit, hebben 'alle anderen'
daar dan ook niet alle redenen toe?
Alleen een onduidelijke identiteit
kan radicaliseren of verder verslappen & 'doven'.
Eigenlijk zouden 'humanisten' dus niet kunnen radicaliseren:
ook de bijbel biedt voldoende uitdagingen om je verstand te gebruiken ~
neem alleen maar die vier evangelies die onderling zoveel verschillen dat je na lezing
wel moet gaan nadenken!
Maar ook christenen
kunnen toch die band tussen rede en geloof helemaal laten varen & volkomen verontachtzamen?
De zogenaamde volle pinkstergemeenten & dus ook sommige orthodox~protestantse richtingen
doen dat: religie heeft nu eenmaal vaak
'n emotionele kern.
De klad komt erin
door zowel fanatiek extreem radicaal dogmatisme
als bij stompzinnige middelmatige onverschilligheid & nietszeggendheid!
Goedwillenden worden dan platgedrukt tussen de gewelddadigen en de onverschilligen:
je moet haast wel op zoek gaan naar een eigen identiteit als je niet wilt verzanden in dogmatisch geweld en zinloze niksigheid?
't Ouderwetse
doodsschuld, ~zonde & ~genade werkt niet meer.
Van 'genade' weten we al niet eens meer de oorspronkelijke betekenis als 'glans & schittering',
maar zijn we alleen nog maar een beetje bewust van 'vergeving'!
Wat dan
wel werkt na al die angst,
afschuw, haat & onverschilligheid?
Vooral een heldere boodschap en eten: dan groei je als kool!
Simplisme & voedsel? Is dat alles wat er is?
Dat christenen [of andere [on]gelovigen] 't beter doen dan de overheid?
Ritualisme & formalisme, simplisme & acceptatie van alles wat zich voordoet?
Heeft "Christus" de wereld al veroverd? En willen de moslims dat nu ook nog gaan doen?
Is christelijke radicaliteit noodzakelijk om gematigd
te kunnen zijn?
Waar ter wereld
gaan we op de juiste manier om met ons milieu & met 'andersgelovigen'?
Zijn alle mensen schepsels van God?
Zit er
nog wel enige
smaak en kraak aan?
Of is het zoutloos & duf?
Moet alles maar lekker makkelijk,
fijn, aardig, leuk, aangenaam, smakeloos of smaakvol,
prachtig mooi enzo zijn?
Gaat het vooral
om toen & daar, straks en later of om nu en hier?
Wie weigert voor welke gouden afgods-beelden te buigen?
Wie weet alles beter net als de 'vrienden' van Job?
Wie riskeert om in de vuuroven of voor de
leeuwen gegooid te worden?
Bloeit uit 't leven
van Yehosjoea haNatsri [aka haMasjiach] angst op
of compromisloosheid, zekerheid
of onzekerheid?
Ongeloof en twijfel
kent iedereen net als onzekerheid.
Maar geen enkele religie heeft
"DE"
waarheid in pacht:
wie zich beroept op eigen superioriteit dwaalt ...
Het gaat nu niet meer om allesoverheersende slavernij
van slaven en meesters, helden & heiligen,
maar vooral om vriendschappelijker menselijker
en echter relaties tussen mensen van alle leeftijden
& rassen!
Wie tekooploopt
met al die verouderde termen
als hemel en hel, schuld, genade, overwinning & fixaties
is bezig om de poten onder eigen stoel & tafel vandaan te zagen?!
Het gaat er juist om dat ouderwetse zin- & woordgebruik om te zetten in begrijpelijke taal
en zo inzicht te krijgen in alle aspecten
van ons leven.
Christendom
[als je het zo nog wel mag noemen
na bijna 2000 jaar misbruik van die term]
geeft ons juist emotionele
EN
redelijke antwoorden
op onze angst en onzekerheid,
liefde en gezonde ambitie kun je daarom dan ook
in alle landen en tijden terugvinden onder alle mensen
& het gaat er nu dan ook vooral om dat we die taal-
& cultuurgrenzen & ~barrieres opheffen,
althans wat verminderen, onder- & herkennen
en leren gebruiken.
Tegelijkertijd
kan ambitie ook ongevoelig maken voor de behoeften van anderen
en liefde kan ook verworden tot iets inhoudsloos zonder karakter
& 'pit'?
Radicalisering leidt ertoe
dat mensen zich tevreden stellen met de achterkant
en menen dat het de voorkant is.
Daar komt dan
ook een moraliseren bij,
waarbij men zichzelf goed acht en in de ander het kwaad ziet.
In ieder mens zit zowel go{e}d als kwaad, de z.g. yetser hatov & de yetser harah,
de neiging tot 't goede en 't kwade: ons denken en onze emoties zijn met elkaar verweven
en liefde en ambitie zijn niet
ALLEEN
maar 'goed'!
Zo'n inzicht
geeft dan ook 'n stevig tegenwicht
tegen radicaliseren & oppervlakkigheid!
Het is geen permanent afdoend vaccin,
maar 't geeft wel enige bescherming tegen de valkuilen
van oude & moderne
'duivelse' truukjes &
malligheid
...
Om
leren gaan
met die krachten
en machten van de natuur
en de menselijke cultuur kan niet meer
via radicaal dogmatisme of door oppervlakkige smakeloosheid:
alle extreem fanatieke bewegingen vallen in hun zelfgegraven kuilen die ze voor anderen hadden bedoeld & iedere gedachteloze idiotie doet in feite hetzelfde ~
de middenweg tussen radicalisme &
karakterloosheid ligt open voor alle
mensen: misschien nu juist wel
meer dan ooit tevoren,
waar, wanneer &
hoe dan
ook?
Een
grotere woordenschat
en 'n scherper inzicht zijn net
zo onmisbaar als 'n
welwillende instelling &
een open
gemoed
...