~ Blood ~

Het voelt als een diep groot zwart gat waar je steeds maar weer in valt.
Dat gat wat niet weg gaat, verdwijnt uit je leven en je dus maar blijft achtervolgen.
De tranen springen maar steeds weer in mijn ogen, die ogen die ik het liefst zou willen sluiten.
Maar nee, niemand zou dat begrijpen... Ze kunnen alleen aan hun zelf denken!, hun zelf niks om een ander kunnen geven. De worden gaan keer op keer door mijn hoofd heen, "Sukkel" "Je kan niks" "Je gaat het niet halen" "Als je het niet beter gaat doen ga je maar weg" "Als je niet beter kunt zijn val dan maar dood!"
Nee, die worden kan je nooit meer laten verdwijnen.

Rood, donkerrood: Bloed. Dat bloed wat over mijn diepe sneeën gaat die ik zojuist in mijn blanke huid heb gekrast. Die pijn die ik nu voel, is fijn, fijne pijn. Het doet goed dat het bloed, het doet goed dat het geen emotionele pijn is....

Redenen, Redenen voor het leven... Elk mens zou een reden moeten hebben voor "Het leven" Maar wat dan? Als je die reden niet hebt? Je noemt jezelf een moordenaar een dief! Alleen maar omdat je het niet durfde. Mijn hand die uitstak, mijn hand die het zo graag wou... Kreeg zijn zin. Ik sloeg hem zo hard.. Bloed, ziekenhuis alles...
Mijn schuld..
13 jun 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van MyDairyGirl
MyDairyGirl, vrouw, 22 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende