bloed & geest


~*~
'NIEUW~
Testamentische
Eredienst':
-
'WANT
van de dieren,
waarvan het bloed als zondoffer
door de hogepriester in het heiligdom werd gebracht,
werd het lichaam buiten de legerplaats
verbrand'
-
"DAAROM
heeft ook Yehoshua haMashiach,
ten einde zijn volk door zijn eigen bloed te heiligen, buiten de poort geleden.
-
LATEN wij
derhalve tot "HEM" uitgaan
buiten de legerplaats en zijn smaad dragen: want wij hebben hier geen blijvende stad,
maar wij zoeken de
toekomstige"
-
DEZE verzen
geven in het kort
het thema van de gehele Hebreeen-brief weer.
Het is het thema van de verandering
van het sacrale priesterschap van het Oude Testament
in absolute dienst
aan de naaste.
-
PLAATS
van handeling
van deze dienst is niet langer het Heilige der heiligen,
maar de profane wereld van de zonde en de notoire opstand
tegen "G D" [de geest].
-
ALLEEN
de profane wereld
is de plaats van de ware dienst aan g d,
omdat 'g ds heerlijkheid' zich alleen DAN openbaart,
wanneer de ene mens zich ten offer geeft
voor de andere.
-
DE WEG
achter Yeshua aan
is NIET een weg naar het heiligdom:
niet de sacrale ruimte,
door een cultische muur afgescheiden van alle onzuiverheid,
maar de executieplaats,
de plaats van schande en dood is het altaar geworden
voor het vergieten van het zuivere
offerbloed.
-
DOOR
Yeshu's offer
is de cultische muur doorbroken
en verdween het verschil tussen sacrale en profane ruimte.
Er bestaat nog maar EEN plaats van
'het heilige materialisme van de bijbel'
als plaats van de ware dienst aan "G D"
in 'het zijn voor de ander',
in navolging van de oproep van PAUL
aan de Romeinen:

"Dat gij
uw lichamen stelt
tot een levend, heilig en
'godwelgevallig' offer:
DIT
is
uw redelijke
eredienst".
-
NET als
in alle Archaische Culturen
vormde ook in het Oude Testament sacraliteit DE Essentie van het Ware Leven.
-
De altaar-
of tempelruimte van archaische samenlevingen
is DE Plaats waar de Heilige Handeling tussen 'godheid'
& mensheid plaatsvindt.
-
DE
onmisbare
bemiddelaar tussen beide partijen
in dit sacrale mydidrama is de priester.
Het priesterschap dat in onze geseculariseerde wereld
een vreemde en onbegrijpelijke functie geworden is,
was in de oudheid de MEEST noodzakelijke en daarom tevens
de hoogste sociale
functie.
-
Geen
enkele samenleving
kon het TOEN zonder deze bemiddelaarsrol stellen.
De priester als deskundige van "G ds" geheimen naderde tot "G D"
met behulp van allerlei heilige rituelen
die een offer als hoogtepunt
hadden.
-
HET
OFFEREN
was [is?] de meest heilige daad in alle [?] godsdiensten.
Het op het altaar vergoten bloed heeft vele betekenissen.
Het symboliseert de veroordeling van een schuldige
die met het bloed betaalt voor zijn schulden,
zoals de oeroude wet der gerechtigheid
dat gebiedt.
-
AAN
de andere kant
betekent het de afwassing van schulden en brengt daarmee
de mogelijkheid om verder te leven.
Het offer heeft als een uiting van dank en een bede om nieuwe hulp
OOK de betekenis van
een geschenk.
-
TENSLOTTE
is het als zegel op het verbond
tussen G D & mens dat steeds weer vernieuwd wordt,
het allergrootste geschenk, omdat bloed
de essentie van het leven
vormt.
-
ZO
staat het offer
als uitdrukking van
het meest wezenlijke verlangen naar het leven
en de vermenigvuldiging daarvan door de liefdevolle gunst van g d in het
CENTRUM van alle [?]
godsdiensten.

HET
priesterschap
met zijn vakkundige kennis van offerrituelen
en zijn bevoegdheid om deze uit te voeren,
nam DAAROM in archaische samenlevingen een centrale plaats in.
In overeenstemming met DIT grote belang was aan het priesterschap
de hoogste sociale waardigheid
verbonden.

-

DE
priester
is tegelijkertijd een vorst,
soms naast hem, soms boven hem.
Door Yesh onderging deze functie echter een revolutionaire wijziging.
Priester zijn betekent weliswaar nog steeds offeraar zijn,
maar zodanig dat de priester in plaats van het bloed van stieren en bokken zijn eigen bloed
over het altaar
uitgiet.

-

HET
sacrale mydidrama
kreeg ZO haar hoogtepunt en vervulling in het feit
dat offeraar en offer
[voor ons allen] EEN wezen
werd[en].

-

DIEREN-
offers
waren gezien vanuit
DIT oogpunt
slechts een vooruitwijzend
symbool!

DE
realiteit
van het ware offer
is van een andere orde.
De mydimens ondergaat deze werkelijkheid
en doet dat omdat wij daar zelf
uit het diepst van ons wezen
toe besloten
hebben.

-

HET
heilige offer
is GEEN geweld
tegen anderen,
tegen onwetenden en zwakken,
maar een beslissing van innerlijke vrijheid
in de volheid van de liefde
en in dienst aan
de naaste.

#
engel
19 okt 2005 - bewerkt op 31 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende