~+~+~+~
Religie
[elke religie]
is een gevaarlijk gegeven:
door alle eeuwen heen
- de mydigeschiedenis is EEN langgerekt
waarschuwingssignaal -
is ze een instrument geweest
om 'kleine zielen'
klein
te houden.
"Mensen
kunnen de vrijheid niet aan,"
riep de grootinquisiteur uit,
"en hoe gelukkig voelen ze zich
als ze merken dat wij ze die last van de schouders hebben genomen,
zodat ze alleen nog maar
hoeven te volgen!"
Goedbedoelde knechting,
maar misschien daarom juist wel de ergste
die er bestaat?
Zijn we
voor de gek gehouden,
vroegen daarom dan ook sommigen
zich af.
Nee,
brave borst,
althans meestal niet bewust,
niet echt willens en wetens,
maar we zijn wel vaak afgeschermd
van alles wat de gereformeerde bondse levens- en
wereldbeschouwing
uit haar voegen kon lichten,
en dat gebeurde
WEL
bewust ...
Mijn vraag
is dan ook een andere,
ze veronderstelt de vorige:
hebben wij zelf mensen
voor de gek gehouden,
al die jaren dat we met uiterste loyaliteit wilden vasthouden
aan de traditie van
'onze kerk'?
Ik bedenk haar dikwijls,
vooral als ik hoor vragen
waarom ik niet EERDER voor de draad
ben gekomen met mijn
kritiek.
TOCH,
ik vind van niet,
we leidden niemand
om de tuin.
Ik deed
[laat ik voor mezelf spreken]
er lang over om mezelf op mezelf te veroveren,
de weg was lang!
Ik betreur de tijden
waarin ik mensen niet kon helpen
aan wat ze van mij hadden moeten horen,
maar je kunt helaas niet
met terugwerkende kracht jouw
eigen verleden
repareren?
Er blijft dus
niets anders over dan
vandaag je best
te doen.
GEEN
wollige taal,
dan maar wat kaler
en naakter,
als het maar
helder is.
Wat ik bedoel
zal de mydilezer weten,
althans als zij leest
wat er staat!
Ik heb het nu
even niet over mensen die mij verfoeien,
ook al hebben ze - naar eigen zeggeen -
mij omdat ze mij verfoeien
niet gelezen.
Dat wordt
een heel ander mydichapiter,
waar ik het nu en hier
verder maar niet
over zal hebben.
Ik heb nog
een paar mydidozen vol
die fanmail leveren [of ook wel anti-fanmail]
waar het woord van Luther
uit EEN van zijn [vele] tafelredes
nog het best
op past
Non est bitterer Volck quam sanctie
'het zijn de vromen',
zei de dikke Martin,
'die je op de meest bittere koekjes
trakteren.'








