Je
kunt alle
kenmerken van de
'bijdoer' dus ook terugvinden
in de religies van alle
tijden & plaatsen:
'n vrij algemeen kenmerk van 'n bijnadoodervaring
is dat tijd & afstand wegvallen.
Als
we afgaan
op hun verslagen
dan verkeren mensen met
'n bidoer in 'n ruimte
waar verleden, heden & toekomst
allemaal gelijktijdig aanwezig zijn &
waar alles met alles
samenhangt.
We krijgen daar dan ook
de allerhelderste inzichten,
begrijpen ineens alles & zien verbanden
die we tot dan toe meestal nog
nooit eerder zagen.
Positieve
emoties overheersen
& velen beseffen plotsklaps dat ze 'dood zijn',
totdat we merken dat we terugmoeten
naar ons lichaam.
Over 'n hartstilstand
van twee miunuten kunnen sommige mensen
dus wel een week of langer blijven praten,
want vaak zijn we zo overweldigd door wat we hebben ervaren,
en tegelijk ook vaak nog eens 'bang' om niet meer serieus genomen te worden,
dat we juist over 't algemeen er maar liever het zwijgen
toe zouden doen?!
Anyway,
na twee jaar & na acht jaar
werden die deelnemers aan Van Lommels onderzoek opnieuw geinterviewd.
Uit die gesprekken bleek dat na een bidoer
't leven van mensen vaak zeer ingrijpend verandert.
Meestal is dan ineens onze angst voor de dood verdwenen en kijken we ook plotsklaps gans anders tegen de zin v/h leven aan,
met veel meer oog voor 't
immateriele & stukken minder belangstelling
voor status & bezit!
Een bidoer is 'n echte inzichtervaring: wij
mensen kunnen daardoor zo veranderen dat we in de ogen van onze partners als een vreemde zijn
geworden met soms ook echtscheidingen als gevolg.
't Is daarom dus ook van groot belang dat werkelijk alle werkers i/d gezondheidszorg kennisnemen
v/h bestaan & de implicaties van bidoers.
Hoe gaan wij met stervenden om, sterfbedvisioenen, comapatienten e.d.
& hoe reageren we op 'mydiverhalen' over 'n
bidoer & hoe vangen we de partners op
van iemand met een bijdoer?
Hoe ga je als arts als het ware om
met postmortale ervaringen? Want maar liefst zo'n 50% van de mensen die 'n partner verliezen hebben na diens overlijden 't gevoel contact te hebben
of zelfs 'n overledene 'te zien'!
Bij de dood van 'n kind is
't zelfs zo dat 75% van de ouders zo'n ervaring heeft.
Wat gebeurt er nu eigenlijk wanneer iemand 'n dergelijke buitengewone bewustzijnservaring heeft?
't Gros v/d Westerse wetenschappers die zich bezighouden met bewustzijnsonderzoek gaat er altijd nog steeds vanuit dat ons bewustzijn wordt bepaald & geheel
geproduceerd door de materie
van onze hersenen.
Dat
past dan
dus ook helemaal
in 't westerse wetenschapsparadigma dat zich bezighoudt met uitsluitend fysiek waarneembare gegevens & controleerbare feiten & fenomenen.
Maar als 't om bewustzijn gaat, dan kom je daar meestal niet echt zo heel erg ver mee!
Hersenactiviteit kunnen we meten, maar wat we niet kunnen meten is wat mensen denken & voelen,
met andere woorden 'de inhoud van ons bewustzijn'!
Dat iemand verliefd is, van 'n Johann Sebastian Bach of
'n Johnny Depp houdt of geniale gedachten heeft, van alles en nog wat voelt, ziet hoort en ervaart
is wetenschappelijk niet echt te bewijzen, te controleren & te 'herhalen,
omdat 't uiteindelijk blijft gaan om niet fysiek
waarneembare gegevens?
We blijven er natuurlijk allemaal tegenwoordig wel van uitgaan dat onze hersenen
'n uiterst belangrijke rol [blijven] spelen? Ze kunnen dan wel geen bewustzijn produceren maar maken wel 't ervaren van ons waakbewustzijn mogelijk dat gewoonlijk aanwezig is als 'n waakvlammetje
op de kolossale 'rijst&brij~ijsberg van ons onderbewuste'
waaruit alles voortkomt wat we wel
en/of niet zijn!
Je kunt onze hersenen ook dus best wel vergelijken
met 'n radio of televisie e.d.: je kunt er allerlei heel verschillende zenders & kanalen mee ontvangen! Maar die radio/tv e.d. bepaalt niet de inhoud v/h programma:
het is hoofdzakelijk veel meer 'n 'doorgeefluikje',
'n zenderontvanger die
'bemenst'/'begeesterd'
moet zijn?
Als de radiotv uitstaat,
dan kun je meestal sowieso geen programma's meer ontvangen dan alleen maar
'n soort van 'nagalm'/echo v/d "Mexicaanse Hond"?
Hoe [in 's hemelsnaam] ervaren al die mensen dan toch al zoveel eeuwen {'eonen'} lang telkens weer 'n uitzonderlijk helder [of volkomen verward] & zeer inzichtgevend bewustzijn,
terwijl de transmitter/receiver ~ onze lichamelijke hersens ~ tijdens 'n hartstilstand of coma
geen enkele activiteit[en] meer vertoont?
DEZE
ongerijmheid heeft Van Lommel dan ook na twintig jaar onderzoek naar zijn conclusie geleid
dat ons bewustzijn onmogelijk [alleen maar] een puur
biologische basis kan hebben!
Bewustzijnsonderzoek
vraagt daarom volgens hem om nieuwe concepten, die afwijken v/h 'materialistische wetenschapsparadigma'. Hij waagt zich
[samen met anderen]
daaraan
...
"Ik kan het niet aantonen en meten in de gewone fysieke wereld,
maar ik acht het wel terdege aannemelijk dat het volledige en oneindige bewustzijn in feite eigenlijk overal aanwezig is in 'n helemaal niet meer aan een aan tijd & plaats gebonden ruimte, waar ons verleden, heden & toekomst allen tegelijk
toegankelijk zijn!" Onze hersenen & ons lichaam functioneren in dit concept
[net als in al die religies van alle plaatsen en tijden]
slechts als een soort van opvang- & zendstation om een gedeelte van
ons 'totale' bewustzijn & 'n deel van onze herinneringen
in ons 'waakbewustzijn' te [blijven]
ontvangen
...
In bijzondere omstandigheden
[zoals dus al eerder & vaker her & der in myDi omschreven i/d afgelopen jaren, zoals bijvoorbeeld tijdens 'bidoers', hartstilstanden & coma's, meditatie, mystiek/religieuze ervaringen, lucide & voorspellende dromen, ernstige depressies & manies of existentiele crises, psychedelicates-sen, buitenlichamelijke ervaringen van stervenden, zieken & overledenen enzovoorts enzovoorts]
hebben we dan dus blijkbaar {?} toegang tot 't 'volledige',
eindeloze bewustzijn
[of g d]!
Zo'n volledig extern bewustzijn
['bewustworden'/bewustwording van wat was & 'wordende is' binnenin & rondom ons!]
MOET
er dan
'dus' wel zijn
[zeggen deze 'gelovigen']!?
"Als je bedenkt dat onze hersenen slechts 'n beperkte
informatiecapaciteit hebben & dat die cellen van ons lichaam, inclusief onze hersenen,
voortdurend weer worden vernieuwd [en vernield], hoe is het dan [in g ds naam] mogelijk
om al die herinneringen met alle
daarbijbehorende gedachten en emoties nog 'op te slaan'
& al die info ook weer zo nu & dan bij tijd & wijle
weer terug te kunnen vinden?
Ook i/d quantumfysica,
die is ontstaan omdat bepaalde bevindingen niet met de klassieke fysica meer konden worden verklaard, kunnen we steun vinden voor dit soort van ideeen
over de 'non~localiteit van bewustzijn' ook al aanvaardt [alweer]
lang niet iedereen die principes van de kwantumfysica &
worden door anderen dit soort van inzichten soms zelfs helemaal
naar de rubriek prut- of
pseudowetenschap
verwezen?
Daar hoeven we dan ook
helemaal niet echt van wakker te liggen: ook dat
is bepaald niet nieuw, uitzonderlijk of onverwacht!
Maar ik blijf 't wel erg onaardig, respectloos, dogmatisch
& zeer gemakzuchtig vinden:
je alleen maar neer te leggen bij het [ogenschijnlijk]
'totaal bewijsbare' ...
"Die weerstand komt voort
uit onwil van wetenschappers om hun bestaande materialistische paradigma ter discussie te stellen: loslaten van oude concepten is nu eenmaal altijd al het moeilijkste geweest
wat er ook maar is tussen hemel & aarde. Abnormale bevindingen zoals die
"BI{J}[na]DO[od]ER[varing]"
worden over 't algemeen niet echt onderzocht,
maar veeleer verzwegen,
verdraaid, als dwaling verworpen
of volkomen belachelijk gemaakt
[door de geijkte betweters]!
In de wetenschap
is 't niet zozeer belangrijk
om nog nieuwe feiten te ontdekken
als wel nieuwe manieren te ondekken om erover na te denken:
het totaal afwijzen van nieuwe ideeen heeft de wetenschap nog nooit 'n stap verdergebracht
& voor alle mensen met 'n bidoer heeft 'n open & wetenschappelijke belangstelling
'n duidelijk positief effect
op het vaak nog o zo moeizame
& langdurige proces van acceptatie & integratie
van onze ervaringen.
Dit
helpt ons
nu dan ook
veel beter dan alles maar alsvanouds
af te doen met 'n Jantje van Leyden
als hallucinatie of
verzinsel!

Sleep
well, dream
sweet and tell
us all about it:
if you want to
and still
can
...
