"We lezen de klassiekers
uit de 19de eeuw & 't begin v/d 20ste eeuw,"zegt Rubinstein,
"maar ook moderner werken.
In Israel, Amerika, Frankrijk & Argentinia
leven ook nu nog steeds schrijvers die de traditie voortzetten."Uit de A'damse leeskring
is ook de Stichting Jiddisch voortgekomen,
die een eigen tijdschrift uitgeeft en ieder jaar
een eigen studiedag
organiseert.
De stichting,
die zich vooral bezighoudt
met het seculiere gebruik van de taal,
heeft momenteel ongeveer 150 donateurs.
Is er nog wel toekomst voor 't Jiddisch?
"Ik vraag het me soms af,"
zegt Max Rubinstein.
"Nu gebeurt er nog van alles,
maar kan dat blijven doorgaan?
De taal is veranderd
van een alledaagse, gesproken taal in een cultuurtaal,
een taal die vooral gebruikt wordt om nog in te schrijven
en voor de muziek!"
Vooral de Jiddische muziek
heeft de afgelopen jaren een heuse revival doorgemaakt:
"Ja, klezmer is heel populair. Alles klezmert. Het is leuke muziek,
maar er is soms misschien zelfs wel iets teveel van?"
Rubinsteins hart ligt bij de literatuur:
"Schrijvers uit allerlei landen
hebben in deze taal bijgedragen aan de wereldliteratuur.
Dat is niet alleen [nog] maar interessant
voor Joden!"
In feite
gaat dit dus
ook op voor ELKE
[andere] taal, cultuur, kunst, muziek:
het is een samenspel van idee,
gevoel, verstand, omstandigheden
en tijdelijke mogelijkheden
van mensen van
alle tijden &
plaatsen?
Zoiets
willen verbieden,
verbranden, uitschakelen, doen
verdwijnen & verdoezelen
is meer iets voor 'n Gekke Geert of dolle ayatollah,
{'n Stalin, Hitler, Herodes, Pontius Pilatus of dergelijke paljas},
dan voor 'n Nederlands volksvertegenwoordiger van NU
die om redenen van persoonlijk gewin {?}
bijvoorbeeld de koran e.d.
zou willen pushen & dealen,
verbieden en/of
'kortwieken'
...


