Na de mislukking van de GSV deed Peking verschrikkelijk z'n best om die eigen versie v/d mythe aan z'n volk te slijten: 't lag immers al-lemaal aan falende & corrupte kaderleden, want de staat & de 'halfgod' Mao hadden steeds 't allerbeste met de Chinezen voorgehad ......
Waar tijdens belangrijke partijbijeenkomsten de contouren van 't wezenlijke drama geschetst werden, waakten sprekers ervoor om met de beschuldigende vinger richting de grote Leider te wijzen. In plaats daarvan prezen ze hem:
"De gedachten van Voorzitter Mao zijn altijd juist!" ("Der Fuehrer hat immer recht!"

Tekortkomingen & fouten deden zich voor "wanneer we inbreuk maken op de algemene lijn & op de waardevolle instructies van Voorzitter Mao!" ("Vadertje"/Duce/Caudillo/Gott/Paus/DSK AH let op de kleintjes!!!)!
Toch was ook zijn positie verzwakt: niets doen kon z'n ondergang betekenen. Mao koos (ook) voor 'n vlucht naar voren om af te kunnen rekenen met z'n tegenstanders. 'n Volgens rampzalig experiment, de Culturele Revoluite, zat eraan te komen. Aldus 'n Nederlander in en over China: Frank Dikoetter (1961) studeerde Russisch & geschiedenis in Genève. Tegenwoordig doceert hij humanistiek aan de Univer-siteit van Hong KONG & moderne Chinese geschiedenis in London. FD schreef boeken over de Chinese cultuur, 't rassendenken in 't land & de relatieve openheid i/d eerste helft v/d 20ste eeuw. De Engelstalige versie van 'Mao's Massamoord' ('Mao's Great Famine'

kreeg lo-vende recensies i/d internationale pers.
Mao's massamoord. De geschiedenis van China's grootste drama 1958-1962. Nieuw A'dam. Amsterdam. ISBN 9789049106492; 496 blz.
€30
