berend botje ging uit varen met z'n ararat~bootje?

IS
'oprecht veinzen'
HET antwoord?

Sommigen
geloven daar NIET in!
Ik val hen bij, maar
langs een
omweg
...

"OPRECHT",
lees DAAR niet overheen.
Niet om FK in het kamp der gelovigen te trekken.
Als iemand daar niet wil zitten, waarom hen dan erin trekken?
Hij WOU wel maar KON niet, en niet WILLEN is niet half & half KUNNEN!
In de rooms-katholieke theologie kent men de dope uit begeerte:
een ongedoopte gaat voor eeuwig verloren,
maar gelukkig, zo iemand KAN nog
naar de dope verlangd hebben,
en DAN kan alles TOCH
NOG in orde
komen
...

Bestaat er ook
zoiets als geloof-uit-begeerte?
Van ZULKE strapatsen zal Kellendonk in elk geval niet gehouden hebben!
EN INDIEN AL, ze dan tegelijk hebben doorzien als onhanteerbare voorstellingen voor wie intellectuele eerlijkheid betracht: DOPE uit begeerte, net als 'voorgeborchte',
HOEFT helemaal niet als er geen
'voor eeuwig verloren'
bestaat
...

Maar
er is NOG een reden
om 'oprecht veinzen'
niet onmiddellijk naar
de prullenbak te verwijzen.
K. Raakt aan een wezenlijk probleem waarmee het christelijk geloof
[het geldt natuurlijk voor ELK geloof maar laten we het nu maar voor het gemak
op het christelijke houden] is opgezadeld:
een onheelbare tweespalt tussen, aan de ene kant,
de religieuze behoefte van een mens,
onze BEHOEFTE om ons onvoorwaardelijk toe te wijden aan wat boven ons uitgaat,
en aan de andere kant de ONMACHT om daar
de 'namen' aan te geven
die de christelijke kerk
ons aanreikt.

K. is
met zijn 'oprecht veinzen'
NIET een verkapte gelovige,
maar SLACHTOFFER van een [te] leerstellige kerk,
die de DRANG tot onvoorwaardelijke overgave heeft genaast,
en ondergebracht in VOORGESCHREVEN
beeldvorming
...

DAT
maakt van geloven
het ronddraaien in de tredmolen van de leer,
even vermoeiend als steriel, en van gelovigen mensen die te herkennen zijn
aan het verdedigen van bepaalde
ideeen?

En dat loopt
op een onmogelijke opgave uit:
zichzelf in de gevangenschap van een onveranderbare orthodoxie begeven.
Wie vandaag de mydidag nog bijval eist aan een kerkelijke leer die van GEEN terugkoppeling weet
uit het ervaringsbestaan van degenen die toch eigenlijk
de dragers van het geloof zijn,
brengt "Kellendonken'
voort!

WAAR
kom ik op uit?
RELIGIE drukt zichzelf uit in voorstellingen,
MOET zich haast wel daarin uitdrukken, anders staan wij met stomheid geslagen.
Tegelijk DEUGEN die voorstellingen niet [meer]!
Ziedaar 'het' probleem
...

Voorzover ze
zich aandienen als informatie over feitelijkheden,
zijn ze door wetenschappelijk onderzoek allang achterhaald.
De christenheid heeft van die kritiek opgestoken dat geloofstaal de taal van verbeelding is,
en NIET die van beschrijving.

Maar
bijna geen kerk
wil OPENLIJK terugkomen op de onhoudbare voorstellingen van bijvoorbeeld haar scheppingsgeloof?
Ik begrijp dat wel, het gangbare beeld van G d gaat ondersteboven,
als de evolutie HET wordingsverhaal is
van mens en
wereld!

Je
KUNT niet meer vragen:
"WAT 'bewoog G d' toen 'hij ging scheppen'?"
Heus, ik las het ergens, door een welwillende predikant opgeschreven, hij dacht waarschijnlijk:
DAT kan ik jullie - kindertjes - wel even vertellen,
want DAT weten
we.

Je
valt van je
mydistoel als je zoiets leest,
en denkt: NIETS veranderd, ALLES gaat 'gewoon' door ~
WEER honderd 'Kellendonken'
erbij.