back to the future: terug naar 'onze' mydi~Job ...

~*~

"G D
verschijnt"

~!@!~

G D
verschijnt
op het mydi~bijbeltoneel
in een vernietigende wervelstorm,
ironisch genoeg precies op het moment
dat Elihoe uitlegt waarom die onbetekende Job
geen aanspraak kan maken op
goddelijke interventie.
Ik zie deze scene graag
als een soort van cartoon:
twee nietige figuurtjes discussieren gepassioneerd
over wat G D gaat doen en niet gaat doen,
als een enorme donderwolk
- G D zelf -
met grote snelheid
boven de horizon opdoemt
om ze te verzwelgen.
G d doet iedereen versteld staan,
door te verschijnen en door
wat "HIJ" zegt.
G ds schitterende antwoord in Job 38-42
heeft op veel mensen grote indruk gemaakt,
vooral op milieuactivisten die eruit citeren,
omdat het gezien wordt als een illustratie van de trots
van de Schepper op zijn
schepping.
OOK ik
verwonder mij
over de prachtige beschrijvingen
van struisvogels, gemzen, wilde ezels en krokodillen,
en toch bespeur ik bij mijzelf naast verwondering
ook verbijstering.
Het antwoord
van G d valt namelijk het meest op
door wat er niet in gezegd
wordt.
In
het antwoord
wordt de kwestie van het lijden
helemaal niet aangeroerd en dat wekt verbazing,
na 35 hoofdstukken waarin het over
niets anders
gaat.
WAAROM
gaat G D uitgerekend voorbij
aan de vragen die de arme Job ZO
gekweld hebben?
De inhoud
van G ds antwoord
grijpt terug op de hoofdstukken 1 & 2,
waarin we een blik achter de schermen krijgen
aan het begin van het drama
van Job.
Job
en zijn vrienden
['Peerke & zijn kameraden,
Jaap Holm & z'n vrinden, Bulletje & Boonestaak,
Dik Trom & de scheepsjongens van
Bontekoe ...']
hebben gediscussieerd over het lijden omdat ze,
gevangen als ze zijn binnen de 'ingredienten' van dit 'mydi'~stuk,
niet tot dieper inzicht kunnen
komen.
G d
heeft
natuurlijk
steeds geweten
dat het ECHTE probleem
is terug te voeren op de oorspronkelijke beproeving
van het geloof van
Job.
DE
vraag
is nu of een mydimens
op een soevereine, onzichtbare G D zal vertrouwen,
ZELFS wanneer alle omstandigheden
dat vertrouwen totaal
ondergraven?
G D
informeert Job niet
pver de kosmische strijd
waarin hij onwetend is betrokken,
want DAT zou een ingreep betekenen
in de regels van de strijd die nog
moet worden
beslist ...
G d toont ook
geen greintje sympathie
voor de lichamelijke en emotionele toestand van Job.
Integendeel, G d draait de rollen
stormenderhand
OM,
"WIE
is het toch,
die het raadsbesluit verduistert
met woorden zonder
verstand?
Gord NU
als een man uw lendenen,
dan wil IK u ondervragen,
opdat gij MIJ
onderricht!",
en
HIJ
haalt Job vervolgens
abrupt onderuit.
Anders gezegd,
G d plaatst Job weer [alweer?!]
in de beklaagdenbank.
G ds boodschap,
verpakt in schitterende poezie,
komt op het volgende neer:
beste Job,
vertel MIJ niet hoe IK het morele universum
moet besturen, voordat je iets meer weet over het besturen
van het fysieke
universum.
G d
beschrijft
de wonderen
van de natuur.
DAARMEE verwijst G d
naar de beperkingen die in de natuurwetten
liggen opgesloten.
Ook wil Hij zeggen dat HIJ bij voorkeur
NIET in die natuurwetten
ingrijpt!
G d
verwijt Job
slechts EEN ding,
namelijk zijn beperkte zienswijze.
WIJ wisten als mydi~'publiek' allang dat Job
zijn oordeel heeft gebaseerd op
onvolledig
bewijs.
G d
corrigeert
dat verkeerde inzicht
door Job van uit diens miserabele omstandigheden
een breder, universeel uitzicht te
verschaffen.
Ik
heb
zo'n idee
dat Job ook had toegegeven,
als G d een pagina uit het telefoonboek
had voorgelezen net als Arnold Gr.
doet op de
tv.
Zijn
twijfels
smelten als sneeuw
voor de zon, wanneer g d zich
in al zijn macht en glorie
openbaart ~
"DAAROM:
ik verkondigde, zonder inzicht,
dingen, mij te wonderbaar en die ik niet begreep", [42:3],
zegt Job.
En
met
dat berouw
en de verzoening met g d
wordt de spanning van hoofdstuk I
opgeheven.
DE
strijd
ging over
het geloof van Job
en de vraag is:
zal een mens blijven geloven
als hij er zelf helemaal niet
beter van wordt?
"Hij zal U openlijk vervloeken!",
gokte satan, en hij verliest ...
Job blijft overeind.
NADAT
g d is uitgesproken,
wordt Job bedolven onder 'beloningen'.
G d maakt hem twee keer zo rijk als voorheen,
een daad die wel past in het vertekende beeld dat Jobs 'vrinden' hebben
van G ds rechtvaardigheid.
PIJN?
G d kan dat in een handomdraai wegnemen.
MEER kamelen & ossen?
Geen probleem!
Sommige mensen
staan graag stil bij het goede nieuws
van Jobs nieuwe welvaart.
Ze benadrukken
dat Job
alleen maar
'voor een tijd' werd beproefd
voordat hij weer schadeloos werd
gesteld.
De
algemene
teneur van het boek
overtuigt me echter dat
de nadruk ligt op geloof en
NIET op beloning.
Ik waag het te stellen dat,
vanuit G d gezien,
de betekenis van Jobs materiele welvaart
en zelfs van zijn gezondheid,
verbleekt bij de grote kosmische vraagstukken
die aan de orde zijn
[& blijven].
~~