Als puntje bij paaltje komt: zelf verhalen maken?!

(BK) Iesous zegt er tegen Ioudas: "Jij echter zult hen allemaal overtreffen, want jij zult de mens offeren die mij bekleedt!" Juist door hem te 'verraden' verleende DEZE Judas aan Jezus de grootst denkbare gunst, aangezien hij 'de vlucht van zijn onsterfelijke ziel uit het o zo vergankelijk lichaam' & de terugkeer 'vanuit de godvijandige wereld in de hemelse sferen' mogelijk maakt. 't Positieve beeld v/d 'verrader' dat dit Euangelie van Judas schetst, kan door 't brede publiek misschien wel als opzienbarend of zelfs schokkend worden ervaren: de the-ologische wereld daarentegen kijkt daar veel minder van op, omdat er ~ los v/h Euangelie van Judas ~ binnen de bijbelschetenwapperij al enige decennia 'n herwaardering v/d figuur Judas & 'n soort van rehabilitering v/d verrader gaande is. Zoals bekend, staat geen v/d leerlingen van JC i/d geschiedenis ZO slecht bekend als Judas "Isjkariot": vlg. 't passieverhaal v/d euangelies heeft HIJ de verblijfplaats van JC 'prijsgegeven a/d hogepriester'. In de tuin van Gethsemanee heeft hij, Judas, door de zg. "judaskus" de identificatie v/d man die ze zochten mogelijk gemaakt voor de Tempelwacht (van Kajafas/Annas) & later (niet eerder?) geld ontvangen voor zijn daad & de be-weegredenen v/d verrader blijven dan eigenlijk in 't duister! Marcus geeft als oudste euangelist (na de brieven van SP) geen verklaring voor die daad van Judas, maar Matai schuift 't motief v/d geldzucht (30 sjekel 'de prijs van 'n slaaf'?) naar voren & geeft daarmee al 'n vertekend beeld van Judas! 't Ligt namelijk veel meer voor de hand dat de ontgoochelde Messiaanse verwachtingen de doorslag hebben gegeven voor deze merkwaardige handelwijze van Judas: waarschijnlijk beschouwde hij Yesjoe als DE lang verwachte koninklijke Masjiach & verwachtte hij van hem (tevergeefs) de (spoedige) beëindiging v/d wrede Romeinse overheersing.

Met dit verraad was misschien ook zo de hoop verbonden dat 'G d' bij die aanblik van "ZIJN ZOON" aan 't Romeinse kruis e.d. massaal ('met legioenen engelenscharen' zou in-grijpen i/d geschiedenis & 'zodoende' ZIJN HEMELS RIJK OP AARDE zou (be)vestigen, één & ander overeenkomstig de toenmaals over- heersende apocalyptische hoop op verandering, vergelding, genoegdoening & 'vervolmaking'. In de 4 eerste euangelies werd die daad van Judas gebrandmerkt als 'n uiterst schandelijke daad & wordt de persoon van die verrader in uiterst donkere kleuren afgeschilderd. Vooral bij Lucas & Johannes geldt Judas als HET werktuig & DE belichaming van Satan de Duivel.

De nieuwtestamentische verhalen over 't droef levenseinde van Judas zijn ondanks alle verschillen allemaal doortrokken v/h motief v/d terechte straf voor die 'goddeloze lasteraar' .....

Aan 't slot v/h Euangelie van Matai wordt er verteld dat Judas zich uit wanhoop, wroeging & waanzin ophangt & vlg. de Handelingen der Apostelen zouden bij zijn val z'n ingewanden opengebarsten zijn. Aan 't begin v/d 2de eeuw wordt door bisschop Papias uit de Klein-Azia-tische stad Hierapolis 'n nòg onsmakelijker verhaaltje verteld: daarin zwol 't lichaam v/d goddeloze verrader voor z'n dood al ontzettend op, aangetast door etter & maden (lijkt wel wat op Herodes' levenseinde?), & verspreidde 't 'n ondraaglijke stank om zich heen. Op die grond van bijbelse verhalen & de uitwerking die ze hebben gehad staat Judas dus meestal tot op de dag van vandaag algemeen voor DE achterbaksheid & HET laaghartig verraad. Bovendien is hij ook met uiterst noodlottige gevolgen vaak regelrecht tot DE antisjemitische be-lichaming van DE 'jood' bij uitstek geworden. Binnen theologische kringen daarentegen is 't imago v/d persoon van Judas al decennia lang voortdurend aan 't veranderen?

Naast historische bijbelkritiek hebben ook 'n adequater waarneming & beoordeling v/d feiten ertoe geleid dat naar eenstemmige overtuiging v/d NOT geschriften die 'dood van Jezus' (& Judas) noodzakelijk was i/d zg. 'heilsgeschiedenis' & zo'n verrader Judas komt daarmee 'n vaste plaats toe i/h 'heilsplan van God'. Als 't ZO is dat JC 'voor de verlossing v/d wereld aan 't Roomse Kruis moest sterven, dan heeft Judas vanuit motieven die uiteindelijk toch nog in 't duister blijven met zijn chaotische daad deze loop der gebeurtenissen in gang gezet & heeft hij - om zo te zeggen - 'heilbrengend verraad' pleegde?! Tegen de achtergrond van dergelijke over-wegingen roept de Tübinger germanist Walter Jens in z'n in '75 verschenen boek "De zaak Judas" zelfs al provocerend op tot 'n zaligver-klaring van deze man van "Isjkeriot/Isjkariot". 't Apocriefe Euangelie van Judas daarentegen ziet 't positieve v/d daad van Judas in 't feit dat deze daad 'n goddelijke vonk in 't lichaam van Jezus heeft geholpen 'om te vluchten uit de wereld'? Toch past 't Euangelie van Judas op z'n eigen manier wel binnen die sinds lang gaande zijnde herziening v/h negatieve beeld van Judas binnen de christelijke traditie & verrijkt 't bovendien in aanzienlijke mate onze kennis over 't denken v/d christelijke gnostici uit de tweede eeuw! Uiteindelijk zijn 't ook vooral de verhalen die we grotendeels ZELF MAKEN die beslissen hoe we onszelf (& anderen) zien. After all: typisch "myDi" dus als 't ware ...