als ik g d was geweest dan zou ik iets duidelijker

Er zijn maar twee zaken
echt belangrijk in een mensenleven:
inzicht en uitzicht!
Je kunt er niet omheen:
het blijft een mysterieus gebeuren hoe je het ook bekijkt ...
Twee mensen die elk ander graag mogen en zo dicht mogelijk bij elkaar willen zijn om elkander beter te leren kennen: woord en daad vervloeien ineen tot de ontelbaarste bevruchting, negen maanden zwanger en hupsakee ~ 'mensenkind' nummer 'zoveel'?
Acht dagen, twaalf jaar, dertig/veertig jaar met vallen en opstaan: ergens voor staan en verslagen worden.
Geschopt en geslagen, bespogen en vertrapt, gegeseld en gekruisigd, gestorven, opgestaan en verrezen om 'naar de hemel' te varen ...
Maar je kunt er niet omheen:
wat voor de opstanding geldt, moet ook van de hemelvaart gezegd worden:
het wemelde in die tijd en in die cultuur van de mydiverhalen waarin van deze of gene werd verteld dat hij uit de dood was verrezen en opgevaren ten hemel!
Van zo'n mededeling keek niemand meer op
op den duur?
Het HOORDE min of meer bij 'belangrijke' personen ...
De geschiedschrijver Livius bijvoorbeeld, schrijft iets dergelijks over de gedoodverfde stichter van de stad Rome, Romulus, die men als god was gaan vereren.
Dramatisch formuleert hij:
"Toen brak plotseling een onweer los, waardoor de koning in een dichte wolk werd gehuld!
Toen de wolk was weggetrokken en verdwenen, was Romulus niet meer op aarde. Hij was ten hemel gevaren!"
Op zich was dat dus niet iets bijzonders?
Dat iemand ten hemel voer, was in en buiten het jodendom een bekend gegeven!
Zeker was die gedachte in de dagen van Lucky Luke niet zo merkwaardig als nu en zij die toen leefden zouden ons niet geloofd hebben als wij hen vertelden van 'ons' bezoek aan de maan ...
Joden en christenen wisten van de hemelvaart van Elya en Chanoch en de heidenen geloofden in de lichamelijke hemelvaart van tientallen personen, niet alleen maar in een ver verleden, maar ook in hun recente myditijd!
Nog een voorbeeld?
In het jaar 14 na Christos verklaarde een senator in Rome, een zekere Numerius Atticus, onder ede dat hij keizer Augustus "naar de hemel had zien opstijgen" ...
DAT mydiverhaal wordt ons verteld door de geschiedschrijver Cassius Dio, die zo'n twee eeuwen na Yesjoe
leefde. Iets dergelijks meldt deze historicus voor het jaar 38 na Christus. TOEN zwoer een senator dat hij Drusilla, de zuster van de toenmalige keizer Caligula ['Soldatenlaarsje'], in de hemel had zien opstijgen en daar had zien praten met de goden. Hij zal dus wel een flink slokje hebben opgehad en/of verdovende
hallucinerende drugs hebben gebruikt, hebben geleden aan voedselvergiftiging of iets dergelijks of dood-gewoon 'lekker' hebben gedroomd?
En wordt ook over Mithras niet verteld dat hij ten hemel voer?
Mithras is ~ naar men zegt ~ op 25 december geboren en herders waren de eersten die hem aanbaden!
Na een bewogen leven op aarde vierde hij samen met hen een laatste maaltijd en voer hij ten hemel ...
En aan het eind der tijden zal Mithras wederkomen om de mensen te oordelen.
Het is toch alsof je het evangelie leest wanneer je zo'n mydiverhaal hoort?!
Maar laat je niet in de luren leggen: bij de Mithrasdienst is het altijd de vraag wie er nu eigenlijk van wie iets heeft overgenomen. Ik vind het zelf altijd maar een onduidelijke geschiedenis en ik heb de neiging om ook dat hele Mithrasverhaal maar een beetje in de marge te zetten. Ze kunnen me nog meer vertellen, en dat doen ze dan ook om de haverklap!
Ongetwijfeld zijn er verbanden: overeenkomsten en overnamen ~ maar er zijn ook grote verschillen en je kunt beslist niet zeggen dat het christendom een soort van gekerstende Mithrasdienst is. Maar inderdaad:
ook in die religie zie je een voorbeeld van 'hemelvaart' ...
Ik herinner me in dat verband ook mijn eigen 'vliegdromen'
waarin ik er lustig op los vloog
en de gekste dingen
beleefde 'in
de lucht' ...