Als het zover was
bleef hem meestal maar weinig anders over dan zijn akker en huis te verplaatsen naar de nog niet aangetaste hogere delen van zijn percelen!
Totdat ook daar die inflatie van het veen hem genadeloos achterhaalde?
Zó is ook elk van de lintdorpen in dit gebied sinds de ontginning menigmaal in z'n geheel verplaatst!
Alleen de kerken, die nu eenmaal sterk hechten aan hun traditionele grondslagen, hinkten soms wat achteraan
in deze voortvarende ontwikkelingen: de oude huisplaatsen zijn nog terug te vinden aan de lage terpjes
die bij honderden in dit gebied liggen, ook al zijn ze voor ongeoefende ogen meestal nogal moeilijk te herkennen.
In het kielzog van de kerk door baksteen verankerd en ten prooi aan de geldwolven?! Zwervende nederzettingen werden in de Late Middel-eeuwen steeds zeldzamer. Dat kwam allereerst door de verbetering van de bouwtechniek, want in die tijd kwam het fundament in gebruik, dat de kwetsbare onderdelen van het houtskelet van het huis boven het grondwaterpeil uittilde. Maar vooral toen er hier rond 1350 de bak-steen het meest gebruikelijke bouwmateriaal werd, werden de huizen plotsklaps duurzamer en veel te duur om zomaar op te blijven geven.
Toen de toename van de plaatselijke bevolking er ook nog voor zorgde dat de beschikbare bouwgrond schaarser werd, kwam de periodieke verplaatsing van de huizen vrijwel helemaal tot stilstand. Deze ontwikkelingen zorgden ervoor dat de dorpen zo tussen 1300 & 1400 definitief vast op hun plek in het landschap verankerd werden. Voor elke rechtgeaarde dorpsgemeenschap in de Middeleeuwen vormde het eigen kerk-gebouw het waarmerk van haar zelfstandigheid. Dit gebouw werd zoveelmogelijk in het geografisch hart van het dorpsgebied neergezet en trok in de eeuwen na de bouw steeds meer bewoning naar zich toe. Naast het huis van de pastoor kwamen bijvoorbeeld ook een herberg, een smidse en een winkeltje-van-alles (en nog wat) te staan. Later voegden zich daar nog meer gewone woonhuizen tusschen: deze ontwikkeling was zó normaal, dat we het secundaire cluster van huizen rondom de kerk nú meestal voor HÈT eigenlijke oude dorp zijn gaan verslijten?
Totdat ook daar die inflatie van het veen hem genadeloos achterhaalde?
Zó is ook elk van de lintdorpen in dit gebied sinds de ontginning menigmaal in z'n geheel verplaatst!
Alleen de kerken, die nu eenmaal sterk hechten aan hun traditionele grondslagen, hinkten soms wat achteraan
in deze voortvarende ontwikkelingen: de oude huisplaatsen zijn nog terug te vinden aan de lage terpjes
die bij honderden in dit gebied liggen, ook al zijn ze voor ongeoefende ogen meestal nogal moeilijk te herkennen.
In het kielzog van de kerk door baksteen verankerd en ten prooi aan de geldwolven?! Zwervende nederzettingen werden in de Late Middel-eeuwen steeds zeldzamer. Dat kwam allereerst door de verbetering van de bouwtechniek, want in die tijd kwam het fundament in gebruik, dat de kwetsbare onderdelen van het houtskelet van het huis boven het grondwaterpeil uittilde. Maar vooral toen er hier rond 1350 de bak-steen het meest gebruikelijke bouwmateriaal werd, werden de huizen plotsklaps duurzamer en veel te duur om zomaar op te blijven geven.
Toen de toename van de plaatselijke bevolking er ook nog voor zorgde dat de beschikbare bouwgrond schaarser werd, kwam de periodieke verplaatsing van de huizen vrijwel helemaal tot stilstand. Deze ontwikkelingen zorgden ervoor dat de dorpen zo tussen 1300 & 1400 definitief vast op hun plek in het landschap verankerd werden. Voor elke rechtgeaarde dorpsgemeenschap in de Middeleeuwen vormde het eigen kerk-gebouw het waarmerk van haar zelfstandigheid. Dit gebouw werd zoveelmogelijk in het geografisch hart van het dorpsgebied neergezet en trok in de eeuwen na de bouw steeds meer bewoning naar zich toe. Naast het huis van de pastoor kwamen bijvoorbeeld ook een herberg, een smidse en een winkeltje-van-alles (en nog wat) te staan. Later voegden zich daar nog meer gewone woonhuizen tusschen: deze ontwikkeling was zó normaal, dat we het secundaire cluster van huizen rondom de kerk nú meestal voor HÈT eigenlijke oude dorp zijn gaan verslijten?
01 mrt 2013 - bewerkt op 01 mrt 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 19 dec 2025 50277 In deze rede haalt YESJ in zekere zin zo nu
- O 19 dec 2025 50276 YESJ’ uitspraak in Mat. 22:35-40 is slechts
- O 19 dec 2025 50275 76 Alles wat we hiervoor gezegd hebben in de
- O 18 dec 2025 50274 ‘t Was typerend voor de rabbijnen om een in-
- O 18 dec 2025 50273 YESJ noemde het Bijbelse gebod toen hij deze
- O 18 dec 2025 50272 De Man Die Zijn Ouderlijk Huis In Natsereth
- O 18 dec 2025 50271 Iemands RELATIE met ‘n NAASTE moet daarom nu
- O 18 dec 2025 50270 75 Er was in die tijd een andere verklaring
- O 17 dec 2025 50269 Zowel YESJ als eerder Hillel beschouwden die
- O 17 dec 2025 50268Toch vreselijk komisch dat zo’n Romeins legi-
- O 17 dec 2025 50267 74 Bij de joden werd ‘t, zelfs al vóór YESJ’
- O 17 dec 2025 50266 73 De thema’s waarin de nieuwe gevoeligheid
- O 17 dec 2025 50265 Het BEGIN van deze spreuk herinnert ons aan
- O 16 dec 2025 50264 72 DE GEDACHTE dat iemand zich eerst met z’n
- O 16 dec 2025 50263 DE BESTE SAMENVATTING van deze nieuwe Joodse