alles verandert/blijft 't zelfde: 't is altijd wat

~*~


OOK
de chaos
is meestal allang
niet meer wat ze was?

Met
'anders zien'
begonnen mensen om
de chaos in te richten als
een menselijke{r} wereld!

We
zijn met
hetzelfde bezig,
maar dan met [heel] andere middelen,
te weten die van wetenschap en techniek ...
Dat doen we dus blijkbaar zo goed en zo kwaad als we kunnen.
Je zou een lange lijst kunnen maken van al die dingen
die mensen vroeger [nog] niet onder de knie konden krijgen
[of juist wel & nu niet meer]
of wij vandaag ook niet,
waarvan sommige vermoedelijk
nooit
...

Er blijven genoeg
problemen over die perennial problems worden genoemd;
perennial omdat ze altijd weer terugkeren [in de een of andere vorm]?
Een wereld van betekenis maken is - met andere woorden - nog geen gelopen race,
ook niet nu we over [veel] meer dan
alleen maar verbeelding.

Het doet er niets aan af,
met behulp van die andere middelen hebben we het ver gebracht?
Dat is geen hoogmoedige roffel op de machobonobo-borst. maar een constatering!
Leg onze wereld naast die van onze grootouders, en die van de grootouders weer naast die
van hun grootouders en dan zover mogelijk terug als je maar kunt,
dan blijkt de afstand tussen toen en nu bijna
onvoorstelbaar groot ...

Mijn Sliedrechtse & Harderwijkse opa's
hebben nooit gedroomd van 'mannen op de maan',
het kwam gewoon niet en hen op. Ja, mannetjes, dat wel;
die zagen ze [misschien wel] op avonden dat de volle maan
scheen en er geen wolken voorlangs schoven, maar dat er ook echt mensen, mannen, op de maan rondliepen, en dat je ze bij wijze van spreken kon zien als je maar een goede verrekijker had, nee,
geen haar op hun hoofd had daar waarschijnlijk
ooit aan gedacht.

Luther baggerde op de rijksdag te Worms
door het stro dat op de vloer van het gebouw was gelegd,
de muizen sprongen erin rond, maar dezelfde Martin had weer een leven als een vorst vergeleken bij de oude Germanen die in Wotan, Donar, Freya & Irmin e.d. geloofden [en nog veel meer hoogstmerkwaardige zaken]!

En zo kun je doorgaan
tot je bij wijze van spreken bij de 'allereerste mensen' uitkomt,
van wier bestaan we ons niet eens meer een voorstelling
kunnen maken?

Of we er gelukkiger op zijn geworden,
nu we niet meer louter en alleen op onze verbeelding zijn aangewezen,
maar de verbeelding hebben kunnen inhalen?

Nou, reken maar.
Je moet er als vrouw toch niet meer aan denken dat je elk jaar [alsvanzelf bijna] zwanger werd,
dat misschien EEN op de tien kinderen het overleefde.

Je moet er niet aan denken dat je jouw knollen [of citroenen]
rauw moest opeten [als je ze al vond], of, - als we naar beter tijden gaan - dat er tegen longontsteking en talloze andere ziekten nog geen kruid gewassen was, of dat riolen en dergelijke allemaal nog moesten worden uitgevonden?

Ik hoor niet bij de mensen
die geloven dat het vroeger allemaal goed [laat staan beter] was,
of 'dragelijker', en vandaag de mydidag alles slechter.
En al helemaal niet bij die mensen die de natuurwetenschappen de zwarte piet uitdelen.
Het ene gat dempen we met het andere, dat is vaak wel waar.
Als er niet talloze miljarden mensen waren bijgekomen,
dan hoefden we ook niet zo vreselijk veel voedsel te produceren, niet zoveel pesticiden te gebruiken,
niet over nijpende energieschaarste te piekeren, maar nu 'ze' [we!] er eenmaal zijn
kunnen we niet meer zonder, en zitten we met de gebakken peren, de rotte appels en al die
andere problemen die daardoor weer worden
opgeroepen!

We kunnen zelfs kapot maken
met middelen die eigenlijk oorspronkelijk bedoeld waren om ons op de been te houden.
Ook daarvan biedt onze geschiedenis een eindeloos lange keten van voorbeelden,
tot en met de dubbelzinnigheid van de raketwapens
[atomair/biologisch/chemisch] e.d.
toe ...

Als maar EEN land ze heeft is het 'oppermachtig' en kan het alle anderen vernietigen;
hebben 'maar' twee ze, dan is er een soort van tijdelijk evenwicht;
maar worden die twee weer drie of meer, dan is evenwicht a.h.w. onbereikbaar geworden,
en kan de strategie die aanvankelijk ons nog voor een kernoorlog [enzovoorts] kon 'bewaren',
geen dienst meer doen?

Dan hadden ze 'ze' maar niet moeten maken!

Nee, allicht niet, maar ze zijn er nu eenmaal [tweemaal en vele malen te over], dus hoe nu verder?

DAT WEET {NOG} NIEMAND ...

Bekende kost, deze en dit soort overwegingen,
maar geen reden om de tijd waarin we leven van een minteken te voorzien, en indien al,
dan zeker geen groter [of veel kleiner?] [plus-] of minteken dan die aan vorige tijden, plaatsen en
omstandigheden werden uitgedeeld!

Mensen hebben altijd
vanaf het begin af aan geleefd temidden van angsten van ondergang en vernietiging:
het is een illusie om te rekenen op een wereld die schoon zal worden
en schoon blijven?

~@~
27 jul 2006 - bewerkt op 31 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende