All-in & all-out: all over a world in body & mind.
Volgens de bescheurkalender is ons leven vaak besproken als een weg of een reis: in deze beelden zit opgesloten dat het leven als een weg ook ergens heen leidt, net als een reis een doel heeft. Hoe je daar komt kan nog weleens verschillen: zo is ook onze kalender als een dagboek met allerhande ups & downs. We zijn allemaal als pelgrims op weg uit het (n)iets naar het (n)iets, afhankelijk van de bedoelingen die we zelf geven aan ons leven. Volgens enkele miljarden mensen geven heilige wijsheidsschriften als torah/tenach/bijbel & Koran ons aan waar we vandaan zijn gekomen en waarheen we op weg zijn gedurende ons korte, meestal tamelijk willekeurige & toevallige bestaan. Vandaar ook dat de psalmen 120
tot en met 134 ook wel de pelgrimsliederen worden genoemd. Religieuze verhalen beschrijven de wegen van het geloven die we zelf hebben ont-worpen in de afgelopen duizenden jaren via het nabije midden en verre oosten: de oorsprong van nomadische volken die zich vestigden met hun
dieren, zaden, hebben en houden in de eerste landbouwnederzettingen & steden aan internationale handelsroutes & de grote/kleine rivieren ...
Zo veronderstellen we onze afkomst en onze bestemming: 'voor 'n tijdje 'n "plaats van g d" tussen bevruchting en weer vergaan tot stof/lucht'?!
Op eenzelfde manier komen ook in al onze mydientries aspecten van ons ervaren (en niet-ervaren) aan de orde van de dag: we schrijven onze dagboekverhalen op grond van vluchtige indrukken die we opdoen gedurende ons korte bestaan tussen kindertijd en volwassenheid of iets der-gelijks via woorden en beelden, gevoelens, gedachten, doen en laten. In een diary vermelden we aan de hand van een 'christelijke' kalender wat we meemaken, wat ons treft, bezielt, opvalt, beroert, innig beweegt en/of volkomen ijskoud laat. Wat mij betreft laten zoveel mogelijk totaal ver- schillende mensen hier zo dan dus ook hun geluiden horen over alles wat ons aangaat, of wat we menen dat (on)belangrijk is. Mijn geliefde is onderweg naar huis na een weekje zuidelijk Turkije in Alanya en aangezien dit daar voor haar de eerste keer was klonken de geluiden goed ...
In augustus '69 kwamen we elkaar voor het eerst tegen tussen de abrikozenaanplantingen in het noorden van de Negev, niet ver van Gaza & 't oeroude Be'er Sheva waar ook ooit al die aartsvaders & -moeders zijn langs~ & doorgetrokken. Onze weg leidde de afgelopen veertig jaar door tientallen landen all over the world, kriskras van Fuji, Ararat, Sinai, Hermon, Horeb, Nebo enzo ook op 9/11 2001: all-in & all-out. Strange ...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende