HUISJES
EN WINKELS
TOEN LIJKT TEKENEND
VOOR DIE DAGEN, VIJFENTWINTIG
JAAR NA DATO, TOEN ALLES WAT NOG AAN DIE OORLOG HERINNERDE
DOOR EEN MEGALOMAAN A'DAMS STADSBESTUUR, DE DIRECT NAOORLOGSE GENERATIE, WERD VERDRONGEN.
HET HAD, METRO OF NIET, EEN LEVEND MONUMENT MOETEN ZIJN IN PLAATS VAN HET STANDBEELD VAN DE DOKWERKER WAAR HET VER-KEER LANGSRAAST: NIET ALLEEN WAS NAGENOEG ALLES VERDWENEN,
MAAR AL IN DIE OORLOG OOK NAGENOEG IEDEREEN
DIE ER WOONDE EN WERKTE?! (TRIH 12

Zo niet 'n zekere Boebi Komkommer,
oom van oud-journalist Igor Cornelissen.
Boebi Komkommer overleefde de razzia's omdat hij 'gemengd was gehuwd',
dus met een niet-jodin, & bovendien 'n Duitsche. IC: 'In '46 had ik bij oom Boebi Komkommer gelogeerd. [...]
Oom Boebi woonde o/d Zwanenburgwal in een buurt waar veel huizen waren gesloopt. Ik zal wel niet hebben geweten dat ik terechtkwam in wat ééns de zg. A'damse Jodenbuurt was geweest. Ik vond het alleen een nogal treurige wijk. Pas later hoorde ik er verhalen over oom Boebi en zijn Duitsche vrouw, tante Hilde. Hoe zij, toen ze ook háár man wilden ophalen, zich op het trapportaal had geposteerd
en had gezegd dat ze ze er alleen over haar lijk door zouden komen!
Ik hoorde ook waarom oom Boebi van de Zwanenburgwal weg wilde na de oorlog:
hij keek steeds uit op 'n gat i/d tegenoverliggende huizenrij.
Daar hadden zijn ouders gewoond
tot ze waren weggehaald!' [Igor Cornelissen,
VAN ZWOLLE TOT BREST~LITOVSK, 1983!]
Boebi Komkommer:
'n prachtnaam om in mijn (TR)
Havank/Ross'-boeken te gebruiken.
Toch maar niet.
De staking ........
wordt vervolgd
...