aids bands criminals defence economy finance g ds?


~*~


Soms
lijkt het wel
alsof de moderne maatschappij
drie mogelijkheden heeft voor mensen:
aanpassen, tolereren
of oprotten?

Met
bijbehorende subsidies
en premies! Deskundigen
stellen een geboortecijfer vast,
wat binnen hun normen valt moet men nu tolereren
en al wat daarbuiten valt gaat men liquideren
of verbannen
...

In China
schijnt al iets dergelijks te bestaan:
de communistische regering wil bepalen
wat de toegestane bevolkingsaanwas moet of kan zijn,
daarna volgt dan abortus of het toestaan van 't
nog ongeboren leven desnoods per adoptie
en dan moet de nieuwontstane
staatsburger zich aanpassen
aan het regiem
en/of zijn geest & lichaam
ter verdere beschikking stellen van de regering
als toekomstig veelbelovend talent of producent van transplantatieondelen
en export aan de meest-
biedende{n}?

Kortom:
de 'gekozen' regering
bepaalt de leefwaardigheid en het nut van elk individu vanaf het allerprilste begin
en zorgt dan verder voor opleiding tot nu van 't algemeen of indien nodig
verwijderingsbijdragen en
passende leuzen?

Vroeger heette dat ook wel
'het lot' of 'de god' en nu is dat meer
een soort van verplichte postcode/bank/giroloterij voor een
ieder: waar er vroeger 'gewoon' massale sterfte was wegens hongersnood,
oorlogsheren en dames met hun ingebonden voetjes,
zo heb je tegenwoordig de garantie van 'de partij' die zorgt voor eten.
moraal en de regeling van het leven tussen bevruchting
& beeindiging van het 'menselijk'
bestaan?

Al het andere
is dan franje, conservering en vrolijke liedjes
ter verheerlijking van het glorieuze volksbestaan en de daar-voor onmisbare 'helden & heldinnen'?
Of het in Rusland en Amerika [of 'hier bij ons'] zoveel anders
of beter is weet ik zo een twee drie niet,
maar ik heb m'n twijfels!

Wat zijn de alternatieven
voor zo'n supermoderne regeling van alles en nog wat?
De rooms katholieke "G d" van Lech Kaczinsky in Polen of de z.g.
protestantse {?} 'g d' van George Bush? De russisch orthodoxe 'g d' van Vladimir Poetin of de '[af]goden'
van Birmese juntageneraals, Afrikaanse grondstoffenwarlords, Arabische islamitische olie~ayatollahs of de Wereldbank, 't IMF, de NATO, United Nations/VN & nog zo wat machtsconcentraties & verdeel- & heers-centra's van energie, economie & allerlei andere
elkaar beconcurrerende volkstammen
& vitual ict~cyber-
concerns?

Dus
nog maar weer even terug
naar het 'einde der
dagen'!

De aanvang is in mysteries gehuld:
sommige mensen geloven in allerhande goden
en weer anderen hebben het over aapmensen, bonobo's, chimps & diverse
me- & neanderthalachtige mucho macho-stammen en al of niet zielige &/of uebervet machtige versies van King Kong, Magilla Gorilla, Yogi Bear, Hucleberry Hound, Flipper, Paulus & Wouter de Boskabouter en/of Meneer de Uyl, Juffrouw Ooievaar, Tante Truus, Ome Leen & allerlei mengvormen
van go{e}dgelovige goegemeentes, grote & kleine griezels, Oom Piet die weer trug is
uit Amerika & ander vormen van Wederkomst, Eindtijdprofeten, Oliebollen
& Appleflappen in diverse vormen, kleuren
& afmetingen
...

Ik probeer het
voorlopig nog maar even uit met feiten,
definities, interpretaties en hun toepassingen en de consequenties voor en in ons dagelijks mydibestaan! De volgende veronderstelling [we hadden het al eerder & vaker in myDi over ons geheugen
met minder afdrukken van nieuwe indrukken & allerlei andere indrukken, afdrukken
en 'uitdrukken' van informatie van ons gezonde {of gestoorde} geheugen]
over ons mentale verwerkingssysteem luidt:
met het klimmen der jaren neemt ook
het totale aantal gemaakte
indrukken af!

Hoe moeten we ons dat voorstellen?

Inmiddels weten we
dat het onze zintuiglijke indrukken zijn die worden afgedrukt,
en dat we die indrukken opdoen via horen, zien, voelen, ruiken en proeven ...
Ook hierbij gaat het [alweer] om een beeld van wat er gebeurt?
Het is niet DE Realiteit maar
verbeelding!

Laten we nog even terugkeren
naar de uitleg van onze vorige veronderstelling over ons geheugen: we zijn
toen blijven steken bij de aanname [al ons kennen berust op aannames/veronderstellingen]
dat we als kind, op middelbare leeftijd en op ons tachtigste achtereenvolgens
bijvoorbeeld 25, 15 & 5 afdrukken van
nieuwe indrukken
maakten!

Waar het nu
bij onze derde veronderstelling over ons geheugen om gaat,
is dat de eenmaal gemaakte afdrukken zelf op de een of andere manier aan verval onderhevig zijn:
in de loop der jaren blijven er [over het algemeen] steeds
minder afdrukken
over
...

Ons aantal gemaakte afdrukken van nieuwe indrukken
neemt in de loop van de tijd af: in de loop van onze jaren blijven er dan ook steeds minder afdrukken over van onze oorspronkelijke afdrukken.

Totdat er op 'n gegeven moment
helemaal geen afdrukken van eerder gemaakte afdrukken meer over zijn
wat zou betekenen dat er geen afdrukken meer over zijn van de afdrukken die gemaakt zijn van onze laatste indrukken?

Bij sommigen
gebeurt dat na ons tachtigste levensjaar,
bij anderen zelfs nog eerder
[of later]!

Daardoor
zouden we ons [afhankelijk van onze leefwijze, lichamelijke/geestelijke gezondheid,
ge- & misbruik van alcohol en/of drugs e.d.] op een bepaald moment niets meer kunnen herinneren
van wat er daarna nog gebeurd is ...

In ieder geval
zijn er in de meeste gevallen
nog 'n paar indrukken over van de afdrukken
die op middelbare leeftijd zijn gemaakt.

En op 'n bepaald moment zelfs
nog veel meer afdrukken over van de afdrukken die we op ons tiende hebben gemaakt?!
We noemden het dan vroeger ook
niet voor niets
'kinds'?

Maar waar het nu nog even om gaat is
dat in de loop van dit levensproces van eminentie en ook dementie, dus zeker niet in het begin, dementerende mensen vroeg of laat deze punten passeren de een dus wat eerder of later dan de ander: we leven wel verder, maar houden meestal op den duur vooral die afdrukken over
uit het allereerste begin
van ons leven?

En dat heeft, in meer of mindere mate, nogal
verstrekkende gevolgen voor onze belevingswereld,
voor wat wij 'meemaken'?!

Je kunt zelf misschien wel al
allerlei voorbeelden geven van zulke gevolgen of die aanvullen in de loop van de tijd
met jouw eigen ervaringen met mensen van verschillende leeftijden en in diverse stadia van lichamelijke/geestelijke en sociale
ontwikkelingen?

Aanpassen,
tolereren & 'oprotten':
dat klinkt misschien allemaal heel niet zo erg vriendelijk,
maar als we het niet zo 'bot' zeggen, dan zullen we zachter woorden moeten gebruiken
en ook leren hanteren voor ons geboren worden, aanvaarden en liefhebben,
samenleven en weer leren
loslaten.

~@~
09 jun 2007 - bewerkt op 31 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende