Afscheid: Voorgoed?


Tekst
verwijderd uit
dagboekverhaal!



Voor mijn gevoel
komt zoiets neer op monddood maken:
waarom zou je woorden en teksten van anderen niet ook
aan mogen halen, bewerken, inkorten, uitbreiden
en/of wat dan ook?

Moet ik dan voortaan
overgaan op lezerslijst of prive
[alleen te lezen door jou]?

(http://www.cultutekst.nl/jolandabreur/archive/2009-02-06/Moraal_heeft_biologische_worte).

Het gaat over
een complexe{r} werkelijkheid
waarvoor heel wat meer komt kijken
dan alleen maar onzin!

Soms rest je niet veel anders
dan her & der wat op te pikken
dat verhelderend lijkt.

Die spanning
tussen biologie & ethiek
zal nooit helemaal verdwijnen:
't blijft boeien{d}!

Als ik ergens iets
[waar of wat dan ook] lees,
dan wil ik me dat graag eigen maken om te beter te kunnen
begrijpen: al schrijvend heb ik er veel meer aan dan alleen maar
vaak veel te oppervlakkig
doorlezen
...

Zo kun je weglaten
wat je niet bevalt en toevoegen wat je meer aanspreekt en echt iets zegt:
het gaat in een tekst immers om het nut en de zin ervan, je wilt het beter begrijpen &
er meer aan hebben?!

Het gaat over ethiek
die complexer is dan sociale instincten,
biologie & verschillende manieren waarop samenlevingen
hun moraal vormgeven.

Het gaat mij niet
om de geinterviewde &
nog minder op de interview{st}er,
maar wel om te snappen wat er staat
en er zelf meer aan te hebben;
en of dat nu gaat over bijbel, koran, gita, veda's
of wat je leest in de .moderne' media: je leest iets,
het doet je wat & je wilt er iets meer aan hebben
dan 't langs je koude kleren af laten
glijden & je er verder niets
van aantrekken!

Kortom:
ik snap het niet &
als dat zo is dan probeer ik het wel te snappen
om er wat meer aan te hebben!

Wat is er meer typisch 'dagboek'
dan dat: je schrijft over wat je tegenkomt
en wat je opvalt/interesseert?

Hoe kun je zoiets verbieden,
verwijderen, onmogelijk maken, belemmeren &
de voet dwarszetten?

Ik ga de krant lezen!
En als ik iets tegenkom wat me boeit
dan 'ga ik daarmee aan de gang & aan de slag' op m'n eigen manier
in mijn dagboek. Als dat niet is toegestaan op internet & daarbuiten
dan kan ik er beter nu dus ook helemaal
mee ophouden? Ermee doorgaan is
net zo zinloos als 't vragen om een
rechte recnterkantlijn i.p.v.
dat 'verbrokkelde'
uiteinde!

Ik heb geen behoefte
aan die meestgelezen lijst,
het plegen van plagiaat of wat voor misbruik
om wat voor reden dan ook, het gaat mij
om de inhoud en de vorm die
mij het best uitkomt op
een bepaald moment
net als bij centreren,
kleuren, hoofd-
letters & lees-
tekens.

Als dat alles niet meer mag
dan is de lol er af {& rest niets anders dan lezerslijst, privee of gewoon
ermee kappen; ik schrijf voor m'n plezier zoals ik dat wil &
als dat niet meer kan:
nou tabeh dan!

Het is vreselijk
leuk geweest die afgelopen vijf jaar
maar net als ooit met 't weigeren van militaire dienst in de eerste helft van de jaren zestig,
vervangende krijgsdienst, Israel tussen januari '67 & '92, Jordania tijdens de Zesdaagse &
daarna: als ze je gevangen gaan zetten, opsluiten, bespugen, slaan, schoppen,
mishandelen achter tralies & deporteren dan breekt m'n klomp &
ga ik liever op blote voeten verder in de woestijn, daar helpt
dan blijkbaar geen Parmantig Pimmetje, Favoritaatje of Gek
Geertje meer aan ~
de maat is vol,
't is mij
te dol!

Dus
voortaan maar
niet meer in 't
openbaar?

geschokt
sneakygaap!huilen
gaap!
boos
29 mrt 2009 - bewerkt op 29 mrt 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende