aardbeivorming als onwenselijk basis puber genre!


~!@!~

De
religieuze mythe
is de oudste wijze van
onder woorden
brengen.

Ze is
geen primitieve filosofie
[hoe filosofisch mythen ook kunnen worden uitgewerkt],
geen beschrijving van de wereld zoals ze haar kenden
[hoeveel van hun kennis er ook in zit],
geen wetenschap van of voor mensen die nog in de kleuterschoenen stonden [die mensen waren even nieuwsgierig als wij vandaag],
maar op de wijze van de ver-beelding
onder woorden gebracht
hoe ze hun wereld
beleefden.

Dat
maakt de mythe
tot een eigen
genre.

Het
fundamentele verschil
tussen het onder woorden brengen van de wereld
op de manier van de mythe
[de ervaring ver-beeldend, tot beeld makend, beelden oproepend]
en onze moderne manier,
die bestaat uit rationele benadering van welk vraagstuk
of welk probleem dan ook,
bevestigd dat nog
eens.

En paar
mydi-aantekeningen
tot slot voor
vandaag.

~!@!~

Ver-beelding
is strikt genomen
iets van alle tijden en
alle mensen.

Je kunt zelfs zeggen
dat heel de taal ver-beelding is
van wat we meemaken en verwerken
in onze gedachten.

Onder
woorden brengen
is altijd en overal
beeldvorming.

Rationaliteit,
kenmerkend voor onze manier van leven,
betekent dat wij,
in onderscheiding van de zogenaamde natuurvolken,
de ongebreidelde verbeelding
niet meer
de vrije loop
laten.

Bij ons
controleert
wetenschappelijk onderzoek
de beeldvorming,
althans,
wij pretenderen dat we
dat doen.

Ik zou
niet graag
alle mensen de kost geven
die aan controle op de beeldvorming
nog nooit hebben
geroken.

~!@!~

De meewarigheid
waarmee moderne mensen
naar de religieuze mythen kijken
is volstrekt misplaatst.

Niet
dat we beter terug konden keren
naar de denkbeelden van de primitieve
voorouders.

Ook
dat is weer
volstrekt misplaatst,
op z'n best een nostalgisch verlangen
naar een simpele wereld,
op z'n slechtst
een poging tot escape
uit en wereld waarin we
onszelf
gevangen hebben
gezet.

Nee,
waat het respect moet liggen
is op een heel ander
punt.

Wat
een durf,
wat een moed,
wat een fantastische onderneming
om in een zwijgend heelal
je mond open te doen,
en
- o.a. via mydiverhalen -
onder woorden te brengen
waaraan je toe bent
als mens.

Niet
eerder vertoond,
geen voorbeeld,
geen gids die je bij de hand neemt,
maar op eigen gezag onder woorden brengen
wie je bent,
wat je plaats is
onder de hoge hemel,
waar je heil & waar je onheil
uit bestaat.

Dat
is een ongelooflijke sprong
[in het heelal &
'de eeuwigheid'] ...

Dat is een ongelooflijke sprong
in de ontwikkeling van mens en wereld,
een nog niet eerder [?] vertoonde
sprong ...

De
religieuze mythe
als het product van de mens
als een 'durfal' ...

~!@!~

Waren
religieuze mythes
een soort van geloof,
dat een samenleving erop na
hield?

Niet
een geloof
in de onze zin, want dat
veronderstelt dat je ook niet
kunt geloven.

Maar
dat was
buiten de
orde.

Ons
komen mythen als een geloof voor,
maar de aanhangers ervan
weten niet wat een geloof is,
zelfs het woordje 'aanhangen' gaat al te ver,
want 'niet aanhangen' is er
niet
bij.

Van
behoefte
aan controle
is al evenmin sprake,
de gedachte daaraan komt zelf niet
in hun hoofden
op?

De
mythe
is de wereld
zoals hij/zij
in elkaar
steekt.

~!@!~

Per
definitie
is de mythe WAAR
voor haar aanhangers:
DAT spreekt vanzelf,
want de mythe is hun eigen creatie,
hun eigen beelvorming,
een samenvatting
van gedeelde,
collectieve
ervaring.

De
mythe
draagt dan ook het volk,
de menselijke
gemeenschap.

Later
zullen we
misschien de omkering zien
[als we daar interesse voor hebben]:
het volk moet de mythe overeind
houden.


Maar dan
is de mythe
al aan het
sterven.

verliefd
engel
12 sep 2005 - bewerkt op 25 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende